II SA/Wr 198/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wpisu do ewidencji producentów postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżący wystąpił o zwolnienie z kosztów sądowych i "przyznanie pomocy" wskazując w uzasadnieniu, iż utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o pow. 14 ha VI klasy ziemi, ale dochody są niskie, bo warunki gospodarowania są niekorzystne. We wniosku złożonym w dniu 28 maja 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o zwolnienie go z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podnosząc, iż nie ma żadnych oszczędności, przychody z z gospodarstwa rolnego kształtowały się w graniach 700 zł, ale aktualnie jego konto bankowe zostało zajęte przez komornika i "nie ma za co żyć". Dodał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z 75- letnią matką, z która z otrzymywanego świadczenia emerytalnego w wysokości ok. 850 zł na lekarstwa (jest po zawale) wydatkuje ok. 200 zł. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.