II SA/Wr 199/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Siedlecka Sędzia WSA - Alicja Palus /sprawozdawca/ Sędzia NSA -Julia Szczygielska Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lipca 2010 r. sprawy ze skargi H. P. i J. P. – P.U.H. "C." P.s. c. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. kwotę 200 złotych /dwieście złotych/ na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną po uprzednim uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. decyzji podjętej w tej sprawie Wójt Gminy J. S. działając na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 25, poz. 150), § 2 ust. 1 pkt 39 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych w kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wraz z punktem zbierania pojazdów w J. S. działka nr [...] przy ul. D.[...], realizowanego przez PHU C.P.s.c." z powodu niezgodności inwestycji z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy J.S. zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy J. S. z dnia [...] r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...] poz.[...], zmienionym uchwałą Nr [...] Rady Gminy J. S. z dnia [...] r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...], poz.[...]. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał m.in., że postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek H. i J. P.– wspólników PHU "C." P. s.c., którzy zwrócili się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia. Następnie w bardzo szczegółowy sposób opisał czynności procesowe podejmowane w toku prowadzonego w tej sprawie postępowania, w tym działania organów uzgadniających oraz działania mieszkańców J.S., sprzeciwiających się realizowaniu przedmiotowego przedsięwzięcia. W dalszej części uzasadnienia Wójt Gminy J. S. – podając przesłanki negatywnego orzeczenia – wyjaśnił, że uzgodnienie warunków środowiskowych dla wnioskowanej inwestycji przez Wojewodę a także przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. jak i Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska we W., nie stanowi podstawy do uznania inwestycji za dopuszczalną z punktu widzenia zgodności zamierzonego przedsięwzięcia z Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy J. S.. Stosownie do treści art.48 ust.2 i ust.3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska Wójt Gminy właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach po wszczęciu postępowania był zobowiązany do uzgodnienia wniosku i przesłania w/w organom: 1) wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 3) wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z posiadanych przez Urząd Gminy J. S. akt sprawy wynika, że realizacja przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wraz z punktem zbierania pojazdów w J. S. przy ul. D.[...], realizowanego przez PHU C. P. s.c.", będzie miało miejsce na działce nr [...] w J. S. Działka ta położona jest w granicach obszaru oznaczonego symbolem planu 03 RM, W, U/P, tj. "obszar istniejącego i projektowanego zainwestowania wiejskiego, istniejących obiektów i urządzeń zaopatrzenia w wodę oraz istniejącej i projektowanej zabudowy usługowo - produkcyjnej położonego w południowej części wsi pomiędzy drogami powiatowymi nr [...] i [...] oraz linią kolejową". Równocześnie działka nr [...] w J. S. znajduje się w granicach terenu oznaczonego liniami rozgraniczającymi i opisanego jako "teren zainwestowania wiejskiego - RM". Ustalenia funkcjonalno - przestrzenne dla terenów wydzielonych liniami rozgraniczającymi w § 9 ust.2 cytowanej uchwały, dopuszczają dla w/w terenu w przeznaczeniu podstawowym - istniejącą i projektowaną zabudowę zagrodową i mieszkaniową. Natomiast w przeznaczeniu uzupełniającym zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, obiekty usługowe i administracyjne, pojedyncze obiekty mieszkalnictwa wielorodzinnego i mieszkalnictwa zbiorowego, pensjonaty, gospodarstwa agroturystyczne, obiekty gospodarcze, garaże i parkingi, sady i uprawy szklarniowe, boiska i place zabaw, zieleń urządzona, pojedyncze nieuciążliwe zakłady rzemieślnicze, stawy rekreacyjne, urządzenia i obiekty infrastruktury technicznej. Zgodnie z § 4 pkt. 8) Uchwały Rady Gminy przeznaczenie uzupełniające terenu rozumiane jest jako przeznaczenie, które może być realizowane jako uzupełnienie funkcji podstawowej, na terenach na których dopuszczają je ustalenia nin. uchwały oraz w stopniu określonym przepisami prawa powszechnego. Ponadto w rozdziale 2-gim cytowanej uchwały "podstawowe ustalenia funkcjonalno - przestrzenne dla terenów zainwestowania wiejskiego" w § 8 ust.2 dopuszcza się w obrębie tych terenów lokalizację zabudowy siedliskowej, mieszkaniowej i usługowej, nieuciążliwej produkcyjnej i magazynowo - składowej oraz zainwestowania służącego celom publicznym, w tym związanego z gospodarką komunalną. Natomiast zgodnie z § 8 ust. 3 uchwały w granicach terenów istniejącego i projektowanego zainwestowania wiejskiego nie dopuszcza się lokalizacji dużych obiektów handlowych, produkcyjnych, dla których wymagane jest sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko, o ile nie stanowią inaczej ustalenia szczegółowe. Ustalenia szczegółowe cytowanej uchwały w § 24 dla obszaru określonego symbolem planu 03 RM,W,U/P, ustalają: "1) trwałą adaptację istniejącego zainwestowania wiejskiego (RM) położonego na terenach wzdłuż dróg KD01 i KD02; a ponadto: - nieprzekraczalne linie zabudowy jak na rysunku planu; - min. odległość zabudowy od potoku Sz. i gruntów leśnych - 10,0 m; - trwałą adaptację budynku ośrodka zdrowia na dz. Nr[...] , pożądana realizacja w płn. części działki parkingu; - obsługę komunikacyjną za pośrednictwem indywidualnych wjazdów z dróg KD01 i KD02; 2) trwałą adaptację istniejących obiektów i urządzeń ujęć komunalnych wody (W) położonych na dz. nr [...] i cz.[...], dopuszcza się możliwość powiększenia terenów jak na rysunku planu; 3) trwałą adaptację istniejącej na dz. nr [...] oraz lokalizację projektowanej zabudowy usługowo - magazynowej (U/P) w północnej i centralnej części obszaru; a ponadto: - wyklucza się możliwość lokalizacji funkcji mieszkaniowej, - typ projektowanej zabudowy: 2-kondygnacje o maks. wysokości: 9,0 m, nie przesądza się geometrii przekrycia, - nieprzekraczalne linie zabudowy - jak na rysunku planu, - min. odległość zabudowy z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od linii kolejowej - 30,0 m, od granicy Pot. Sz.- 10,0 m; - zakaz zabudowy kubaturowej na dz. nr [...] przeznaczonej pod teren zieleni nieurządzonej, - pożądane nasadzenia pasów zieleni izolacyjnej od strony drogi KD03 oraz od strony linii kolejowej, - parkowanie wyłącznie w granicach nieruchomości, - obsługa komunikacyjna: zespołu północnego - za pośrednictwem 1 wjazdu z drogi KD02 - oraz z proj. drogi KD04; zespołu na dz. nr [...] - za pośrednictwem 1 wjazdu z drogi KD01 (skorelowanego z wjazdem na obszar 02 MN,MW oraz 1 wjazdu z projektowanej drogi KD04, - skablowanie linii elektroenergetycznej SN 20 kV. 4) przebieg projektowanej drogi KD04 biegnącej śladem drogi na dz. nr [...] ". Jednocześnie Wójt Gminy J. S. stwierdził, że organy uzgadniające nie są upoważnione do interpretacji planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym nie mogą w sposób wiążący wypowiadać się co do zgodności projektowanego przedsięwzięcia z planem. Wypis i wyrys z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy J. S., był dostarczony wnioskodawcom jak i organom uzgadniającym i zawierał przedstawione wyżej zapisy planu. Zatem od chwili wszczęcia postępowania treść planu zagospodarowania przestrzennego w odniesieniu do działki nr [...] w J. S. była znana zainteresowanym i nie uległa zmianie. Organ orzekający wskazał przy tym, że zgodnie z treścią § 2 pkt 39 a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005 r., w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zmianami) przedsięwzięcie pn. "Stacje demontażu pojazdów, a także zakłady przetwarzania odpadów powstałych z tych pojazdów", zostały zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których wymagane jest sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko. W tej sytuacji ze względu na przeznaczenie terenu (RM), a w szczególności zakaz lokalizacji obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko zawarty w §8 ust.3 Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy J. S. działalność pn. "Budowa stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wraz z punktem zbierania pojazdów w J. S. przy ul. D. [...]", o którą wnosi strona PHU C. P. s.c, na działce nr [...] w J.S. jest niedopuszczalna. Odwołanie od opisanej powyżej decyzji wnieśli H.P. i J.P. – wspólnicy PHU "C." P. s.c., zarzucając temu orzeczeniu 1. naruszenie przepisów art.6, art.7, art.8, art.9, art.12, art.13, art.75, art.77 kpa poprzez niewskazanie dokładnej podstawy prawnej skarżonej decyzji, nieuwzględnienie wszelkich okoliczności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, w oparciu o postanowienia wydane przez właściwe organy administracji publicznej i stan istniejący na działce nr [...] w J. S., naruszenie zasad: należytego, sprawnego i szybkiego wyjaśnienia sprawy - bezczynność organu, niepodjęcie kroków zmierzających do ugodowego załatwienia sprawy, co sprzyjałoby pogłębianiu zaufania obywateli do organów administracji publicznej; 2. naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa poprzez nie wskazanie faktów uznanych za udowodnione oraz tych faktów, które w oparciu o wydane uzgodnienia nie znalazły uznania w rozstrzygnięciu organu. Wobec tak sformułowanych zarzutów H. P. i J.P. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji w trybie art. 138 § 2 kpa. W uzasadnieniu odwołania wspólnicy "C." s.c. wskazali m.in., że w toku wszczętego postępowania wykonano wszystkie, nakazane prawem uzgodnienia, przewidziane przepisami ustawy - Prawo ochrony środowiska, w tym w formie postanowienia nr [...] z dnia [...] roku, na mocy którego Wojewoda uznał, że planowane przedsięwzięcie nie będzie stanowiło zagrożenia dla ludzi oraz nie będzie źródłem negatywnego oddziaływania na poszczególne składniki środowiska. Odnosząc się do merytorycznych przesłanek, na których organ I instancji oparł podjęte w sprawie rozstrzygnięcie, odwołujący się wskazali, że w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, odniesionych do terenu, na którym ma być prowadzone to przedsięwzięcie, znajduje się zapis, przewidujący lokalizację na nim "pojedynczych nieuciążliwych zakładów rzemieślniczych" oraz "zabudowy "nieuciążliwej produkcyjnej i magazynowo-składowej". Odwołujący się potwierdzili, że w innym punkcie planu umieszczony został zapis, zakazujący lokalizacji w granicach tego obszaru obiektów, dla których wymagane jest sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko, jednakże dotyczy on "dużych obiektów produkcyjnych". Z treści złożonego w tej sprawie wniosku wynika natomiast, że wystąpiono w nim o wydanie zgody na prowadzenie przedsięwzięcia, które realizowane będzie w oparciu o obiekt, będący budynkiem mieszkalnym, który pełni rolę magazynu gospodarczego i warsztatu samochodowego. W treści wniesionego środka zaskarżenia podniesiono także, że Spółka zwróciła się do Wójta Gminy J.S. z formalnym wnioskiem o zmianę odnośnego punktu planu. Podkreśliła także, że postępowanie w tej sprawie prowadzone było opieszale, co nie może budzić zaufania do działalności organów administracyjnych. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 3 pkt 19, art. 19 ust. 6 i 7a, art. 32, art. 46 ust. 1, art. 46a, art. 47, art. 48 ust. 1, ust. 2 pkt 1a, art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 53, art. 56 ust. 3, art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zmianami), art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1277) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2003 r. w sprawie określenia wzoru publicznie dostępnego wykazu danych o dokumentach zawierających informację o środowisku i jego ochronie (Dz. U. Nr 120, doz. 827. ze zmianami) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W obszernym uzasadnieniu podjętego orzeczenia Kolegium przedstawiło stan faktyczny sprawy oraz jej uwarunkowania prawne wskazując na postanowienia końcowe i przejściowe ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1277) i przywołując przepisy : art. 46 ust. 1, art. 46 a ust. 1, ust. 4 i ust. 7 oraz art. 51 ust. 1 i art. 56 ust. 1 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo ochrony środowiska, a następnie wyjaśniło, że z ustaleń dokonanych na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż na obszarze J.S. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy J. S., zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy J. S. z dnia [...] roku, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] roku, Nr[...] , pod poz.[...]. Mając na względzie treść złożonego w tej sprawie wniosku organ odwoławczy uznał także, że dla wymienionego w nim przedsięwzięcia wymagane jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, opartej na przepisie art. 46 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Stosownie do przepisu § 2 pkt 39a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko opisane we wniosku przedsięwzięcie jest kwalifikowane jako "zakład przetwarzania odpadów powstałych z pojazdów" i tym samym zaliczany jest do przedsięwzięć, mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których wymagane jest sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko. Z dalszych ustaleń składu orzekającego Kolegium wynika, ze działka gruntu nr[...], w granicach której wnioskujący zamierzają realizować to przedsięwzięcie, usytuowana jest w tej części miejscowości J. S., której w planie miejscowym nadano symbol 03 RMiW.U/P i zarazem na terenie oznaczonym liniami rozgraniczającymi i opisanymi jako RM - teren zainwestowania wiejskiego. W myśl ustaleń części tekstowej tego planu teren o wskazanym symbolu przeznaczony jest na cele "istniejącego i projektowanego zainwestowania wiejskiego, istniejących obiektów i urządzeń zaopatrzenia w wodę oraz istniejącej i projektowanej zabudowy usługowo- produkcyjnej, położonego w południowej części wsi pomiędzy drogami powiatowymi nr [...] i [...] oraz linią kolejową". Z ustaleń planu miejscowego, odniesionych do terenu, oznaczonego liniami rozgraniczającymi i opisanego jako "teren zainwestowania wiejskiego - RM", wynika, że w formie podstawowej jest on przeznaczony na cele istniejącej i projektowanej zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej, natomiast w uzupełniającej na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, obiektów usługowych i administracyjnych, pojedynczych obiektów mieszkalnictwa wielorodzinnego i mieszkalnictwa zbiorowego, pensjonatów, gospodarstw agroturystycznych, obiektów gospodarczych, garaży i parkingów, sadów i upraw szklarniowych, boisk i placów zabaw, zieleni urządzonej, pojedynczych nieuciążliwych zakładów rzemieślniczych, stawów rekreacyjnych, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej. Stosownie do zapisu § 8 ust. 2 części tekstowej planu w zakresie podstawowych ustaleń funkcjonalno-przestrzennych dla terenów zainwestowania wiejskiego w obrębie terenów zainwestowania wiejskiego dopuszcza się lokalizację zabudowy siedliskowej, mieszkaniowej i usługowej, nieuciążliwej produkcyjnej i magazynowo-składowej oraz zainwestowania służącego celom publicznym, w tym związanego z gospodarką komunalną. Podkreślić następnie należy, ze w § 8 ust. 3 tekstu planu umieszczono zapis, zgodnie z którym w granicach terenów istniejącego i projektowanego zainwestowania wiejskiego nie dopuszcza się lokalizacji dużych obiektów hodowlanych, produkcyjnych i innych, dla których wymagane jest sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko, o ile nie stanowią inaczej ustalenia szczegółowe. Z zapisów szczegółowych, zawartych w § 24 teksu planu, wynika, że dla obszaru, oznaczonego symbolem 03 RM, W/UP, ustalono: 1) trwałą adaptację istniejącego zainwestowania wiejskiego (RM) położonego na terenach wzdłuż dróg KD01 i KD02; a ponadto: - nieprzekraczalne linie zabudowy jak na rysunku planu; - minimalną odległość zabudowy od potoku Sz. i gruntów leśnych - 10,0 m; - trwałą adaptację budynku ośrodka zdrowia na dz. Nr[...], pożądana realizacja w płn. części działki parkingu; - obsługę komunikacyjną za pośrednictwem indywidualnych wjazdów z dróg KD01 i KD02; 2) trwałą adaptację istniejących obiektów i urządzeń ujęć komunalnych wody (W) położonego na działce nr [...] i cz.[...], dopuszcza się możliwość powiększenia terenów jak na rysunku planu; 3) trwałą adaptację istniejącej na dz. nr [...] oraz lokalizację projektowanej zabudowy usługowo-magazynowej (U/P) w północnej i centralnej części obszaru; a ponadto: - wyklucza się możliwość lokalizacji funkcji mieszkaniowej, - typ projektowanej zabudowy: 2-kondygnacje o maksymalnej wysokości: 9,0 m, nie przesądza się geometrii przekrycia, - nieprzekraczalne linie zabudowy - jak na rysunku planu, - minimalną odległość zabudowy z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od linii kolejowej - 30,0 m, od granicy potoku Sz. - 10,0 m; - zakaz zabudowy kubaturowej na dz. nr [...]przeznaczonej pod teren zieleni nieurządzonej, - pożądane nasadzenia pasów zieleni izolacyjnej od strony drogi KD03 oraz od strony linii kolejowej, - parkowanie wyłącznie w granicach nieruchomości, - obsługa komunikacyjna: zespołu północnego - za pośrednictwem 1 wjazdu z drogi KD02 oraz z projektowanej drogi KD04; zespołu na działkach nr [...] - za pośrednictwem 1 wjazdu z drogi KD01 (skorelowanego z wjazdem na obszar 02 MN, MW oraz 1 wjazdu z proj. drogi KD04), - skablowanie linii elektromagnetycznej SN 20 Kv, 4) przebieg projektowanej drogi KD04 biegnącej śladem drogi na dz. Nr[...]. W tych okolicznościach organ odwoławczy stwierdził, że podzielić należy stanowisko, zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, zgodnie z którym zawarte we wniosku przedsięwzięcie stoi w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonymi dla terenu, na którym ma być ono realizowane. Sprzeczność tego przedsięwzięcia z zapisami tego planu odnieść należy do punktu, zawartego w § 8 ust. 3 jego części tekstowej, w którym ustanowiono zakaz lokalizacji na terenach miejscowości J. S., przeznaczonych do zainwestowania wiejskiego, wszelkich dużych obiektów hodowlanych, produkcyjnych i innych, dla których wymagane jest sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko. W świetle zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości fakt, że dla zamierzonego przez wnioskujących przedsięwzięcia wymagane jest sporządzenie tej oceny. Pogląd ten wyrażony już został w uzasadnieniu instancyjnego rozstrzygnięcia Kolegium, podjętego w dniu [...] roku w związku z rozpatrzeniem odwołania od uprzednio wydanej w tej sprawie decyzji i wymaga dalszego podtrzymania. W ocenie Kolegium nie można przy tym zgodzić się z zarzutem odwołujących się, sugerującym to, że ustanowiony w tym punkcie planu zakaz ogranicza się jedynie do "dużych obiektów produkcyjnych", dla których wymagane jest sporządzenie tej oceny, nie zaś przedsięwzięć, które mają być realizowane w oparciu o niewielkie obiekty. Zdaniem składu orzekającego Kolegium analizowany punkt planu miejscowego powinien być tłumaczony w ten sposób, że ustanowiony tamże zakaz rozciąga się na wszelkie przedsięwzięcia, określone "rodzajowo" w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, o ile zakwalifikowane zostały do takich, które wymagają przeprowadzenia oceny ich oddziaływania na środowisko. Uznać także należy, że ustanowiony w tym punkcie planu zakaz dotyczy wszelkich, zaliczonych do tej grupy przedsięwzięć, bez względu na to, czy w sporządzonym dla nich raporcie stwierdzono ich wpływ na środowisko naturalne, czy też zaakcentowano, że będzie on ograniczony jedynie do granic terenu, w którym przedsięwzięcie to ma być realizowane. Kolegium wskazało także, że niemożność wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wynikająca z jego sprzeczności z planem, nie jest uzależniona od tego, czy zamierzenie to uzyskało pozytywne uzgodnienie, ze strony organów, wymienionych w rozdziale I działu V ustawy - Prawo ochrony środowiska, w tym właściwego miejscowo wojewody. Zdaniem organu odwoławczego dla podejmowanego w takiej sprawie rozstrzygnięcia bez znaczenia jest także to, czy wnioskujący o wydanie takiej zgody podjął równoległe czynności, zmierzające do zmiany interesujących go zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Do czasu wprowadzenia wnioskowanych przez odwołujących się zmian w planie, w trybie, przewidzianym ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie posiadają one żadnego znaczenia prawnego dla podejmowanego w tej sprawie rozstrzygnięcia. W zakończeniu uzasadnienia organ odwoławczy wskazał również, że rozpoznając sprawę ponownie Wójt Gminy J. S. zastosował się do wszystkich uwag zawartych w uzasadnieniu kasacyjnego orzeczenia tego organu z dnia [...]r. Wyjaśnił przy tym, że przed podjęciem zaskarżonego orzeczenia organ pierwszej instancji poprzez obwieszczenie publiczne, jak też informację, zamieszczoną na stronie internetowej Urzędu Gminy J. S., zawiadomił strony tego postępowania o jego wszczęciu, jak też wypełnił odpowiednie formularze, według wzoru, zawartego w przywołanym rozporządzeniu. Jak wynika z treści załączonej do akt sprawy notatki służbowej informacje, podane w tym formularzu, zostały także zamieszczone na stronie internetowej Urzędu. W treści publicznego obwieszczenia o wszczętym postępowaniu organ I instancji pouczył także o możliwości wniesienia uwag i wniosków, odnośnie przedsięwzięcia, w stosunku do którego wystąpiono z żądaniem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w zakreślonym terminie 21 dni od daty tej publikacji. Z przepisu art. 32 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska wynika, że przeprowadzenie w tego rodzaju sprawach rozprawy administracyjnej, otwartej dla społeczeństwa, pozostawione jest do uznania organu, prowadzącego postępowanie. W ocenie Kolegium w rozpatrywanej sprawie taka konieczność nie wystąpiła. Prawidłowość decyzji wdanej w postępowaniu odwoławczym zakwestionowali H. P. i J. P. – wspólnicy Spółki cywilnej PHU "C." P.poprzez skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W petitum skargi wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając jednocześnie tej decyzji naruszenie: 1) art.2, art.7, art.32 Konstytucji RP poprzez brak jednolitości podstaw prawnych działania administracji publicznej, a także nie traktowanie w ten sam sposób wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą znajdujących się w tej samej/podobnej sytuacji oraz ich dyskryminację; 2) art.6, art.7, art.8, art.75, art.77, art.107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000 r. Dz.U. Nr 98, poz.1071 ze zm.) poprzez nie podjęcie wszelkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zaniechania wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, a także brak merytorycznego ustosunkowania się do argumentów podniesionych w piśmie procesowym strony - odwołaniu z dnia [...]r., jak również nie wskazanie faktów uznanych za udowodnione oraz tych faktów, które w oparciu o wydane uzgodnienia nie znalazły uznania w rozstrzygnięciu organu, co stanowi naruszenie zasad państwa prawa, praworządności, oraz pogłębiania zaufania do obywateli; 3) art.80 ust.1 i ust.2, ust.4, art.154 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008r., o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz.1227 ze zm.) w związku z art.9 kpa, poprzez zaakceptowanie zaniechania organu I instancji wyczerpującego informowania strony o przysługujących jej uprawnieniach do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 88 ust.1 pkt.1) ustawy i wydania decyzji bez podstawy prawnej, tj. uchylonego art. 56 ust.1 ustawy poś; 4) art.14 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 r., o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz.1227 ze zm.), art.13. ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.; o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.) oraz art.19 ust.2 pkt.4) i pkt.4a) ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r., Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. z 2008 r. Dz.U. Nr 25, poz.150 ze zm.), w związku z art.12 kpa, poprzez nieuwzględnienie uchybień (nieprawidłowości) dotyczących udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie, a także pominięcie faktu nie zamieszczenia na stronie internetowej Urzędu Gminy J. S. decyzji i wniosku w sprawie, a tym samym niewykonanie zaleceń z wydanego przez SKO w J. G. orzeczenia nr [...] z dnia [...]r.; 5) art.8 ust.1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r., o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. z 2007 r. Dz.U. Nr 155, poz.1095 ze zm.), poprzez utrudnianie działalności mikro przedsiębiorstwu PHU "C." s.c.; 6) §4 pkt.8), §8 ust.2 i ust.3, §9 ust.2, §24 ust.l Uchwały nr [...] Rady Gminy J. S. z dnia [...]r., w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy J. S. opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...], poz.[...] z dnia [...] r., zmienionej Uchwałą nr [...] Rady Gminy J. S. z dnia [...] r., opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa D.Nr [...] pod pozycją [...] w dniu [...] r., w związku z art.20 i art.27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), poprzez przyjęcie, iż realizacja planowanego przedsięwzięcia na nieruchomości nr [...] w J. S. nie jest możliwa do realizacji w obecnym stanie faktycznym i prawnym, w związku z wprowadzonymi zmianami w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego oraz Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy J. S.; Zarzuty zostały w drobiazgowy sposób umotywowane w uzasadnieniu skargi. Skarga została uzupełniona pismem skarżących z dnia [...] r., do którego załącznik stanowił wniosek z dnia [...] r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Punkt zbierania pojazdów" złożony w Urzędzie Gminy J. S. W odpowiedzi na skargę przedstawionej w piśmie doręczonym Sądowi w dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko przyjęte w sprawie, uznając jednocześnie zarzuty skargi za niezasadne. Postępowanie sądowoadministracyjne zostało zawieszone za zgodny wniosek stron postanowieniem z dnia [...] r., a następnie na wniosek skarżących podjęte postanowieniem z dnia [...] r. Na rozprawie wyznaczonej na dzień [...] r. skarżący J.P. oświadczył, że popiera skargę i argumentację w niej zawartą. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji /innego aktu lub czynności/ z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia innego aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych stwierdził konieczność uwzględnienia skargi poprzez zastosowanie przy orzekaniu przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./, wskazującego na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przy jednoczesnym skorzystaniu z dyspozycji art. 134 § 1 tej regulacji, z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Poprzedzając przedstawienie motywów podjętego wyroku Sąd uznał za właściwe wyjaśnić, że nie kwestionuje stanowiska organów orzekających w sprawie, uznających iż organy uzgadniające nie są uprawnione do dokonywania oceny w zakresie art. 56 ust. 1 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo ochrony środowiska, a tym samym wypowiadania się o zgodności (lub nie zgodności) lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowe jest również – zdaniem Sądu – ustalenie przez organ odwoławczy – przy uwzględnieniu treści art. 153 ust. 1 powoływanej wcześnie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko, że w niniejszej sprawie, w istniejących w niej warunkach faktycznych i procesowych zastosowanie miały przepisy ustawy – Prawo ochrony środowiska w brzmieniu dotychczasowym. Nie budzi również wątpliwości zasadność uznania przez organy właściwe instancyjnie, że zamierzone przez wnioskodawców przedsięwzięcia, określane przez niech w piśmie z dnia [...]r. skierowanym do Urzędu Gminy w J.S., jako "Punkt zbierania pojazdów" należy kwalifikować jako zakład przetwarzania odpadów powstałych z pojazdów, o którym mowa w przepisie § 2 pkt 39 a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005r. w sprawie określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko, wcześniej powoływanego, co implikuje koniecznością uzyskania dla tego przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Postępowanie w tym przedmiocie jako postępowanie w sprawie administracyjnej podlega przepisom kodeksu postępowania administracyjnego, a jego prowadzenie powierzono organom administracji publicznej określonym w art. 46 a ust. 7 ustawy – Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania w sprawie. Działania procesowe organów administracji publicznej uprawnionych do prowadzenia postępowania w sprawie administracyjnej i do podejmowania orzeczeń podporządkowane są przede wszystkim zasadzie praworządności zawartej w art. 6 kodeksu postępowania administracyjnego i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto uwzględnionej jako jedna z zasad podstawowych w art. 4 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji. Wymaga ona zgodności z prawem każdej czynności procesowej, w tym czynności orzeczniczej podejmowanej przez organ administracji publicznej, działający zgodnie z kompetencją przyznaną mu przepisami ustrojowymi, materialnymi i formalnymi. W doktrynalnym ujęciu postępowanie administracyjne traktowane jest jako zorganizowany proces stosowania prawa, w którym pierwszorzędne znaczenie ma ustalenie normy prawa odpowiedniej dla orzeczenia, poprzez które następuje załatwienie sprawy, stanowiące cel postępowania. W literaturze przedmiotu w etapach zorganizowanego procesu stosowania prawa wyróżnia się min. ustalenie, jako norma obowiązuje w zakresie niezbędnym dla potrzeb rozstrzygnięcia i ustalenie konsekwencji prawnych faktu uznanego za udowodniony na podstawie stosowanej normy (np. J. Wróblewski : Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1972: B. Adamiak, J. Borkowski : KPA Komentarz, Warszawa 2006). Elementem dokonywanych w pierwszym zakresie czynności jest ustalenie rozumienia normy prawnej przy zastosowaniu odpowiedniego modelu wykładni i właściwych dyrektyw interpretacyjnych. Prawo administracyjne posługuje się wprawdzie powszechnie stosowanymi i wypracowanymi przez teorię prawa zasadami wykładni, ale w nauce wskazano pewne założenia interpretacji prawa szczególnie charakterystyczne dla tej dziedziny, artykułując w nich przede wszystkim niedopuszczalność interpretacji normy prawnej z pominięciem kontekstu właściwego dla przedmiotu ustawy i w sposób, który przeczy literze prawa (por. J. Starościak, Źródła prawa administracyjnego). W postępowaniu administracyjnym czynności w tym zakresie muszą być przeprowadzane ze szczególną starannością i wnikliwością z tego względu, że cechą prawa administracyjnego jest wielorodzajowość źródeł prawa, pochodzących od różnych organów, mających różny status w hierarchii aktów normatywnych i regulujących dany przedmiot ze zróżnicowaną szczegółowością. Zdaniem Sądu czynności organów właściwych instancyjnie dyktowane zasadą praworządności w jej aspekcie powyżej wskazywanym nie zostały podjęte w sposób wymagany prawem. W rozpoznawanej sprawie organy orzekające oceniały możliwość wydania dla opisanego wcześniej przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Określając warunki prawne uzyskania takiego orzeczenia ustawodawca w przepisie art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska postanowił uzależnić to od uprzedniego stwierdzenia przez właściwy organ zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W okolicznościach przedmiotowej sprawy tak określona przesłanka wymagała odniesienia się przez organy orzekające do zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. S., obowiązującego w dacie orzekania, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy J. S. Nr [...]z dnia [...]r. Czynności takie zostały przez organy właściwe instancyjnie podjęte i starannie opisane w uzasadnieniach decyzji wydanych w sprawie. W uznaniu Sądu ocena zasadności wniosku przeprowadzona z uwzględnieniem kontekstu stworzonego odpowiednimi zapisami wskazanej powyżej uchwały nie jest prawidłowa. (Niezależnie od okoliczności poniżej przedstawionych Sąd uznał za celowe zwrócić uwagę, że ustawodawca posłużył się pojęciem "zgodność" lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast organ odwoławczy uznał lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia za "sprzeczną" z tymi ustaleniami, a organ pierwszej instancji za "niedopuszczalną". Zdaniem Sądu nie są to określenia tożsame i zamienne, a niezgodność nie zawiera w osobie takiej kategoryczności i jest mniej rygorystyczna, jak stwierdzona przy organy orzekające sprzeczność czy niedopuszczalność. Teren objęty zamierzeniem inwestorskim stanowi działka gruntu położona w J. S., oznaczona numerem geodezyjnym [...], a w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 03 RM, W,U/P. Działka znajduje się w terenie oznaczonym liniami rozgraniczającymi i opisanym jako RM – teren zainwestowania miejskiego. Ze znajdującego się w materiale sprawy wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. S. wynika, że w obrębie terenów zainwestowania wiejskiego dopuszcza się lokalizację zabudowy siedliskowej, mieszkaniowej i usługowej, nieuciążliwej produkcyjnej i magazynowo-składowej oraz zainteresowania służącego celom publicznym, z tym związanego z gospodarką komunalną. Ten zapis planu miejscowego pozostał poza oceną dokonaną przez organy orzekające w sprawie. Zdaniem Sądu ustalenia, co do warunku wynikającego z treści art. 56 ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska wymagały także wyjaśnienia co oznacza pojęcie "zainwestowanie służące celom publicznym, w tym związane z gospodarką komunalną" i rozważenia, czy przedmiotowa inwestycja ze względu na jej charakter i funkcję nie należy do tak określonego rodzaju zainwestowania. Sąd nie podziela również oceny organu odwoławczego, co do treści zapisu zawartego w pkt II.3 wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. S., stanowiącego, że "W granicach terenów istniejącego i projektowanego zainwestowania wiejskiego nie dopuszcza się lokalizacji dużych obiektów hodowlanych, produkcyjnych i innych, dla których wymagane jest sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko, o ile nie stanowią inaczej ustalenia szczegółowe". W ocenie Sądu nieprawidłowe jest uznanie przez Kolegium, że przyjęty w planie w granicach terenów istniejącego i projektowanego zainwestowania wiejskiego zakaz lokalizacji odnosi się do dużych obiektów hodowlanych i dużych obiektów produkcyjnych, a ponadto do wszystkich innych obiektów (tzn. dużych i niedużych), dla których wymagane jest – stosownie do przepisów powoływanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 maja 2005r. sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko. Zdaniem Sądu zastosowany przez organ odwoławczy sposób tłumaczenia treści zapisu nie odpowiada regułom wykładni językowej i nie jest zgodny z przyjętymi zasadami techniki legislacyjnej, a zasadnicze znaczenie w tym przepisie ma określenie "duże obiekty", które lokalny prawodawca chciał tym zapisem wyeliminować z terenów istniejącego i projektowanego zainwestowani wiejskiego, jeżeli są one jednocześnie obiektami hodowlanymi lub produkcyjnymi lub są duże, ale ich przeznaczenie czy charakter są inne, a jednocześnie ich lokalizacja wymaga sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko. W uznaniu Sądu należało zatem wyjaśnić oznaczenie pojęcia "duże obiekty" i stosując przyjęte kryteria określić (zakwalifikować) odpowiednio przedmiotowe przedsięwzięcie, a dopiero po tych czynnościach ocenić zgodność jego lokalizacji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto konieczne jest też w rozpoznawanej sprawie zwrócenie uwagi, ze niezgodne z prawem jest stwierdzenie organu decyzyjnego o braku powinności pouczenia wnioskodawców o możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 powoływanej wcześniej ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Obowiązek taki dla każdego organu administracji publicznej uprawnionego do prowadzenia postępowania w sprawie administracyjnej wynika z art. 9 kpa, zgodnie z którym "Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek". Zaniechanie organu w tym zakresie należy ocenić jako uchybienie przywołanej powyżej zasadzie procesowej. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że stwierdzone naruszenia prawa mają charakter kwalifikowany tzn. taki, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy i stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Klauzula zawarta w pkt II wyroku wynika z obowiązku zastosowania przez Sąd przy orzekaniu o uwzględnieniu skargi przepisu art. 152 wskazanej powyżej ustawy, a orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnione jest treścią art. 200 tego aktu, stanowiącego, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Rozpoznając sprawę ponownie właściwy organ powinien przestrzegać zasad ogólnych postępowania, w tym zadośćuczynić zasadzie zawartej w przywołanym w uzasadnieniu art. 9 kpa, rozważyć zmianę stanu prawnego wynikającą z Uchwały Rady Gminy J. S. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J.S. (Dz.Urz. Woj. D. Nr [...] z [...]r., poz.[...]) i uwzględnić w dokonywanych czynnościach przedstawione wcześniej uwagi Sądu, jeżeli będzie to uzasadnione w przyjętych przy orzekaniu okolicznościach prawnych.