II SA/Wr 199/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku stronie skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] nr [...]w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca A.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, że źródłem utrzymania jej dwuosobowego gospodarstwa domowego, prowadzonego z małoletnim synem, są alimenty uzyskiwane przez syna w kwocie 600 zł oraz jej wynagrodzenie za pracę w kwocie 250 zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przesłała do akt sprawy dokumenty, z których, ponad dane wskazane w treści wniosku, wynika, że w roku 2015 uzyskała dochód w łącznej kwocie 5.280,27 zł. Nadto w treści pisma procesowego z dnia 13 maja 2016 r. podała, że straciła zatrudnienie. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącej dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 600 zł , a z drugiej, brak majątku podlegającego spieniężeniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.