II SA/Wr 1997/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryk Ożóg Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska - Andrzej Wawrzyniak Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2004 r. przy udziale --- na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. H. S. złożyła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...], którą to decyzją organ ten utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącej uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Z nadesłanego przez USC w K. odpisu skróconego aktu zgonu nr [...] wynika, że będąca wdową H. S. zmarła w dniu [...]r. Sąd zważył co następuje. Postępowanie przed sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe wobec śmierci skarżącej. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest uprawnienie do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej określone w ustawie z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87,poz. 395). Podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy był przepis art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 2 pkt 2 lit.a owej ustawy. Z treści w/w przepisów wynika, że uprawnienie do przewidzianego w w/w ustawie uprawnienia jest ściśle związane z osobą. Nie ma zatem charakteru prawa dziedzicznego. Z chwilą śmierci osoby uprawnionej do w/w świadczenia prawo to wygasa. Nie podlega zatem dziedziczeniu przez spadkobierców osoby uprawnionej. W razie śmierci osoby ubiegającej się o przyznanie przewidzianego omawianą ustawą uprawnienia brak jest podstaw do merytorycznego rozstrzygania sprawy przez Sąd. Z powyższego wynika, że postępowanie przed sądem administracyjnym wszczęte skargą wniesioną przez osobę ubiegającą się o przyznanie świadczenia pieniężnego przewidzianego ustawą z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich od wydanej na rzecz tej osoby w postępowaniu administracyjnym decyzji odmawiającej przyznania uprawnienia do w/w świadczenia, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie nikt nie zgłosił udziału w sprawie. W tej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 2) w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi toczące się przed sądem administracyjnym postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, co orzeczono na wstępie.