II SA/Wr 1998/03

POSTANOWIENIE. Dnia 17 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S. NSA del. do WSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. postanowił: -odrzucić skargę. Skarżący R. L. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze twierdził, że został ukarany za przewożenie osób bez posiadania koncesji, a rzeczywistości koncesji nie posiadał jego pracodawca. Twierdził też, że został oszukany przez pracodawcę, który zmienił datę zawartej umowy. Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 ze zmn.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem l stycznia 2004 roku - właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W dniu 24 września 2003 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, polegających na wskazaniu, jaką decyzję, postanowienie lub inny akt organu administracyjnego kwestionuje, a także czy od wołał się od decyzji o ukaraniu za jazdę bez wymaganej koncesji i czy w tej sprawie została wydana decyzja organu odwoławczego. Jednakże skarżący nie wykonał tego zarządzenia. W piśmie z dnia 27 września 2003 r. wskazał jedynie, że osoba, u której był zatrudniony zmieniła datę zawartej umowy. W tej sytuacji, zgodnie z art. 58 § l pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270), w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) - skarga podlega odrzuceniu, gdyż strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, tj. nie wskazała decyzji, która stanowi przedmiot zaskarżenia. Niezależnie od powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że gdyby nawet uznać, że zamiarem R. L. było zaskarżenie decyzji u ukaraniu za jazdę bez koncesji - skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 52 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżania w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że dopiero decyzja organu II instancji może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wnosił odwołanie od decyzji organu I instancji i aby doprowadził do wydania decyzji organu II instancji. W związku z tym i z tych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.