II SA/Wr 200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Agencji Nieruchomości Rolnych – Oddział Terenowy we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zwrócić stronie skarżącej nadpłacony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze prowadzenie postępowania sądowego w sprawie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem organ w trybie autokontroli uchylił w całości zaskarżone postanowienie. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia 13 marca 2017 r. Nr [...] jest niewątpliwie równoznaczne z uwzględnieniem skargi w całości w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. To zaś uzasadnia umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bowiem stało się ono bezprzedmiotowe. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia w punkcie drugim stanowi art. 201 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Wysokość kwoty podlegające zwrotowi została określona na podstawie przepisów § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. Ponadto, zgodnie z art. 225 P.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca w piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r. w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 27 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przesyłała dowód uiszczenia opłaty, informując jednocześnie, że przedmiotowa opłata została wniesiona już po raz drugi by nie wstrzymywać przebiegu sprawy. Pismem z dnia 17 lutego 2017 r., jako załącznik do skargi, został przekazany dowód uiszczenia wpłaty za wpis z dnia 16 lutego 2017 r. W związku z powyższym i przepisem § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia strona skarżąca była zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Skoro strona uiściła dwukrotnie wpis w kwocie po 100 zł, tj. w dniu 16 lutego i 18 kwietnia 2017 r., należało zwrócić nadpłacony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł jako świadczenie nienależne. Stąd orzeczono jak w punkcie trzecim sentencji.