II SA/Wr 201/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Władysław Kulon Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi B. K. i Z. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej dotyczącej wpływu ukształtowania gruntu na stan wód na działkach sąsiednich oddala skargę. Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. nr [...] z dnia [...] r., nałożono na B. i Z. K. obowiązek dostarczenia w terminie do 7 marca 2014 r. ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą klasyfikację oraz uprawienia do projektowania melioracji wodnych, dotyczącej wpływu ukształtowania gruntu na działce nr 60/6 w miejscowości M. na stan wód na działkach sąsiednich - w szczególności na działce nr 60/5 wraz z propozycją urządzeń zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu. Podstawę prawna wydanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 81c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623). Na uzasadnienie organ wskazał, że w dniu 7 lipca 2009 r., do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. wpłynął wniosek M. K. o przeprowadzenie postępowania w sprawie samowolnego podniesienia terenu na działce nr 60/6 w M.. Zawiadomieniem z dnia 22 lipca 2009 r., PINB w Powiecie W. poinformował o wszczęciu postępowania administracyjnego w tej sprawie. W dniu 8 października 2009 r., organ przeprowadził oględziny nieruchomości, działki nr 60/6 w M., w trakcie których stwierdzono, iż na działce znajduje się budynek jednorodzinny wolnostojący w trakcie budowy. Poziom terenu przy granicy działki nr 60/5 jest porównywalny na terenie obu działek. Na działce nr 60/5 w odległości 0,5 m od granicy działki znajduje się wał zatrzymujący wody opadowe. Do akt sprawy przedłożono pismo Burmistrza Gminy K., w którym wskazano, iż na podstawie wizji lokalnej z dnia 28 sierpnia 2009 r., nie stwierdzono zmiany stosunków wodnych w gruncie. Naturalny spadek terenu przed zmianą zagospodarowania działek odbywał się w kierunku działki M. K. i nie uległ zmianie. Mało przepuszczalne grunty oraz brak otwartych rowów w pobliżu nieruchomości nr 60/5 prowadzi do występowania lokalnych zastoisk wody. Jednocześnie w dniu 5 listopada 2009 r. PINB w Powiecie W. przyjął bez sprzeciwu zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych dotyczących budynku przy ul. K. (dz. nr 60/6) wykonanych na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. W dniu 30 sierpnia 2010r., do PINB w Powiecie W. przedłożono operat wysokościowy pomiaru poziomu budynku na działce nr 60/6 w M. z którego wynika, iż budynek położony jest na wysokości 125,62 mnpm. Następnie zawiadomieniem z dnia 1 września 2010 r. organ powiatowy poinformował strony o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem przez organ decyzji. W odpowiedzi M. K. pismem z dnia 7 września 2010 r., ustosunkował się do całości zgromadzonego materiału dowodowego, podkreślając, iż operat szacunkowy wskazuje, iż budynek na działce nr 60/6 posadowiony jest 12 cm wyżej niż zakładał to projekt. Jednocześnie podkreślił, iż kwestią najistotniejszą jest podniesienie przez właściciela działki nr 60/6 wysokości ogrodu poprzez nawiezienie ziemi. W konsekwencji, decyzją nr [...] z dnia [...] r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. nakazał Państwu B. i Z. K., doprowadzenie część środkowej- ogrodowej, działki nr 60/6 do stanu pierwotnego, zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym, oraz naturalnym ukształtowaniem terenu. W wyniku zaskarżenia decyzji przez B. i Z. K., decyzją nr [...] z dnia [...] r., organ drugiej instancji uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż nawiezienie ziemi na część ogrodową działki a tym samym zmiana spływu wody z gruntów stanowi jedną ze zmian stosunków wodnych, o którym mowa wart. 29 Prawa wodnego, tym samym organy nadzoru budowlanego nie są uprawione do rozstrzygania tejże kwestii. W wyniku zaskarżenia tej decyzji przez M. K., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 316/11 uchylił decyzję tut. organu. W dniu 4 października 2011 r., do organu odwoławczego złożono pismo B. i Z. K., którzy w związku z tym wyrokiem wraz z pismem przedłożyli dodatkowe dokumenty związane ze sprawą, min: opinię geotechniczną sporządzoną we wrześniu 2011 r., przez geologa T. Z.. W dniu 13 października 2011 r., do organu drugiej instancji wpłynął wraz z aktami sprawy prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt II SA/Wr 316/11, którym uchylono decyzję organu nr [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu wyroku WSA we Wrocławiu wskazał jednoznacznie, iż wniosek M. K. o wszczęcie postępowania dotyczył podniesienia terenu w trakcie budowy budynku mieszkalnego na działce nr 60/6 w M.. Jednocześnie WSA wskazał, iż pomimo oddania budynku do użytkowania organ ma obowiązek prowadzenia postępowania naprawczego. W tym kontekście WSA we Wrocławiu wyjaśnił, iż organ winien rozważyć w niniejszej sprawie kwestię naruszenia przez inwestorów w procesie inwestycyjnym przepisów zawartych w rozporządzeniu dotyczącym warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§1) w kontekście konieczności zagospodarowania działki w sposób zapewniający spełnienie wymagań określonych w art. 5 i 6 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi na przedłożenie przez strony dodatkowej dokumentacji w sprawie przed ponownym rozpatrzeniem odwołania B. i Z. K., organ drugiej instancji zawiadomieniem z dnia 18 października 2011 r. poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji w sprawie przez organ. W odpowiedzi w dniu 28 października 2011 r., M. K. przedłożył pismo Z. J., w którym ustosunkowano się do opinii geotechnicznej przedłożonej przez B. i Z. K.. Mając na uwadze wyrok WSA we Wrocławiu zapadły w tym postępowaniu, decyzją nr [...] z dnia [...] r., organ drugiej instancji uchylił zakwestionowaną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie rozpatrując sprawę PINB w powiecie w. pismem z dnia 14 grudnia 2011 r., wezwał strony postępowania oraz autorów opracowań znajdujących się w aktach sprawy: Z. J. i T. Z. do stawienia się na rozprawę administracyjną. W trakcie rozprawy administracyjnej, która odbyła się w dniu 16 stycznia 2012 r., Z. J. oraz T. Z. wobec zaistniałej sytuacji na działce nr 60/6 w M. zgodzili się ze stwierdzeniem, iż zrzut wody opadowej z budynku na działce może spowodować zalewanie działki sąsiedniej nr 60/5. Z. J. podtrzymał swoje stanowisko, iż podniesienie terenu na działce nr 60/6 powoduje zmianę kierunku spływu wód opadowych, natomiast T. Z. oświadczył, iż podtrzymuje swoje stanowisko, iż w wyniku podniesienie działki nie nastąpiła zmiana kierunku spływu wód opadowych. Następnie po zawiadomieniu stron postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, przed wydaniem decyzji w sprawie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie w. decyzją nr [...] z dnia [...] r., nałożył na B. i Z. K. w terminie do 18 maja 2012 r., obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego istotne odstępstwa dotyczące realizacji budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na działce nr 60/6 w M., oraz wskazujący rozwiązania doprowadzające inwestycje do stanu zgodnego z przepisami. W wyniku zakwestionowania tej decyzji przez B. i Z. K. organ drugiej instancji decyzją nr [...] z dnia [...] r., uchylił decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, w pozostałym zakresie utrzymując decyzję w mocy. W wyniku zaskarżenia tej decyzji do WSA we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 27 grudnia 2012 r., o sygn. II SAlWr 448/12 sąd uchylił zarówno decyzję PINB jak i decyzję DWINB nr [...]. W toku ponownego rozpatrywania sprawy, postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na B. i Z. K. obowiązek dostarczenia w terminie do 7 marca 2014 r., ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą klasyfikację oraz uprawienia do projektowania melioracji wodnych, dotyczącej wpływu ukształtowania gruntu na działce nr 60/6 w miejscowości M. na stan wód na działkach sąsiednich - w szczególności na działce nr 60/5 wraz z propozycją urządzeń zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu. Ocena winna zawierać: 1. opis stanu aktualnego - charakterystyka hydrologiczna terenu ( kierunki spływu wód, powierzchnia zalewni), 2. określenie stanu wód na terenie ( zlewnie wód opadowych i przekroje obliczeniowe, ilość wód opadowych dla terenu oraz bilans wód deszczowych), 3. wskazanie występujących nieprawidłowości wraz z podaniem przyczyn ich powstania, 4. wskazanie urządzeń zapobiegających negatywnemu oddziaływaniu niezbędnych do wykonania celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami, 5. wnioski i zalecenia. Na to postanowienie w ustawowo przewidzianym terminie zażalenie wniósł M. K. oraz Z. i B. K.. Po rozpatrzeniu zażalenia D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w wyroku zapadłym w niniejszej sprawie o sygn. II SAlWr 448/12 WSA we Wrocławiu wskazał na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, bowiem do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest zbadanie kwestii wymagających wiedzy specjalistycznej, wobec utrzymujących się sprzeczności w stanowiskach autorów opinii znajdujących się w aktach sprawy. Sąd zauważył ponadto, iż wobec rozbieżności i pewnych niedopowiedzeń występujących w opiniach dołączonych do akt sprawy zasadnym wydaje się pozyskanie opinii, przy czym to organ nadzoru powinien określić szczegółowo specjalizację, osoby która powinna ją sporządzić oraz przedmiot takiej opinii, w tym to jakie okoliczności winna ona wyjaśnić. Sąd zasugerował również przeprowadzenie kolejnej rozprawy administracyjnej na okoliczność ustalenia przyczyn rozbieżności pomiędzy opiniami geologa Z. J. oraz geologa T. Z.. PINB w powiecie w. po analizie dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, iż znajdujące się w aktach sprawy dwie opinie geotechniczne, obu wskazanych geologów analizujące warunki glebowe oraz wpływ sztucznego nasypania gruntu są zgodne jedynie w zakresie stwierdzenia, że panujące na tym terenie warunki gruntowe, charakteryzują się niską filtracją, gleba chłonie niewielką ilość wód opadowych, czy też roztopowych. Zatem z opinii należy wywnioskować, że następuje na tym terenie podtapianie, w wyniku przepływu wód na terenie powierzchni gruntu, bądź w jej płytkiej warstwie. Jakkolwiek zatem dołączone do akt opinie geologiczne z elementami hydrogeologicznymi będą pomocne w ustaleniu czy następuje niedozwolone powierzchniowe odprowadzanie wód opadowych z działki nr 60/6 na nieruchomości sąsiednie, niemniej jednak kluczowym dla sprawy jest dokonanie analizy występującej sytuacji, przez osobę posiadającą uprawnienie w zakresie hydrologicznym oraz melioracyjnym. Osoby bowiem posiadające jedynie uprawnienie geologiczne lub hydrogeologiczne nie są uprawnione do dokonania analizy powierzchni zlewni, ilości wód opadowych dla poszczególnych działek, przed ich zabudową i po, wykonanie bilansu wód deszczowych zlewni w przekroju obliczeniowym, bądź wskazanie urządzenia odprowadzającego wody deszczowe bez szkodliwego wpływu na działki sąsiednie. Dodatkowo jedynie osoba posiadająca uprawnienia hydrologiczne, jest w stanie rzetelnie ocenić wpływ lokalizacji rury spustowej, odprowadzającej wody opadowe z dachu budynku na działce nr 60/6, od strony działki nr 60/5 na tę nieruchomość sąsiednią. Postanowieniem nr [...] dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia M. K. oraz B. i Z. K. na opisane postanowienie D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał je w mocy. Zdaniem organu drugiej instancji, PINB w powiecie w. słusznie uznał, iż na obecnym etapie postępowania zasadnym jest wydanie postanowienia dowodowego na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, z szczegółowym określeniem zarówno zakresu przedmiotowego jak i podmiotowego nałożonego obowiązku. Zgodnie z treścią art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. To uregulowanie daje organowi nadzoru budowlanego prawo żądania od uczestników procesu budowlanego, inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz w określonym terminie. Uprawnienie to ma na celu umożliwienie prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w postępowaniu administracyjnym. Przedłożone przez Inwestorów opracowanie obejmuje wpływ ukształtowania gruntu (który bezsprzecznie został podniesiony) na działce nr 60/6 na stan wód na działkach sąsiednich, w szczególności na działce nr 60/5. Przy czym jak podkreślił PINB w powiecie w., osoba sporządzająca opracowanie winna zawrzeć w opracowaniu opis stanu aktualnego zawierający charakterystykę hydrologiczną terenu, określenie stanu wód w terenie, wskazanie stwierdzonych nieprawidłowości oraz przyczyn ich powstania, wraz ze wskazaniem wniosków i zaleceń. Odnosząc się do treści zażalenia B. i Z. K., organ wyjaśnia, iż okoliczność podniesienia przez skarżących terenu ich działki jest bezsporna, czego nie kwestionują skarżący. Organy nadzoru budowlanego są związane wyrokiem sądu zapadłym w tej sprawie, który jednoznacznie wskazuje, iż dotychczas zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, tym samym żądanie umorzenia postępowania na podstawie tych dowodów jest nieuzasadnione. Organ uznaje również za bezpodstawne wskazywanie, iż wyznaczony przez PINB w powiecie w. termin na wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżonym postanowieniem tj: do dnia 7 marca 2014 r., jest niewystarczające ze względu na okres Świąt i ferii. Termin ten jest jak najbardziej realny nie tylko w dniu wydania przez PINB postanowienia tj: 5.12.2013 r., ale również w dniu wydania tego postanowienia. Odnosząc się natomiast do kwestii podnoszonych przez M. K. w zażaleniu organ wyjaśnia, iż nie widzi podstaw do przyjęcia, jak to czyni skarżący, iż ewentualna osoba sporządzająca nałożoną zaskarżonym postanowieniem ekspertyzę, która będzie spełniała wymogi wskazane przez PINB, dotyczące posiadania stosownych uprawnień sporządzi opinię wbrew swojej wiedzy, w sposób nierzetelny na prośbę Z. K., co sugeruje skarżący. Reasumując organ odwoławczy stwierdza, że uprawnienie przyznane przez ustawodawcę wart. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ma na celu umożliwienie prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w postępowaniu administracyjnym, w związku z czym postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust.2 Prawa budowlanego ma charakter dowodowy i dopiero jego wyniki określą dalszy tok toczącego się postępowania. Na ostateczne postanowienie w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożyła strona zobowiązana. W skardze na postanowienie strona zarzuca naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 81c ust. 2 ustawy prawo budowlane, przez błędne zastosowanie; art. 6, 8 kpa - poprzez całkowicie dowolne pomijanie dowodów, jednoznacznych oświadczeń, wyjaśnień skarżących, co podważa zaufanie skarżącego do organów Państwa, do tego przy pominięciu oczywistych i jednoznacznych wniosków opinii złożonej przez skarżących; art. 11 kpa - nie wyjaśniono dlaczego opis sytuacji podany przez stronę pominięto, przyjęto natomiast wbrew rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń inną wersję - nadal są to twierdzenia właściciela działki nr 60/5, oparto się na niejasnym, nie wyjaśnionym materiale dowodowym- mapach, pominięto ustalenia wizji lokalnej; art. 7 kpa, poprzez pominiecie przy załatwieniu sprawy słusznego interesu strony - prawa skarżących do dopuszczalnego i uzasadnionego powszechnie obowiązującymi normami, jak i stanem zdrowia dziecka, wyrównywania terenu - zaledwie kilku metrów kwadratowych, w celu normalnego korzystania z nieruchomości, co też wiązało się z obowiązkiem rozplantowania humusu, oparcie postanowienia na tym, że wyjaśnienie za organ przez stronę stanu faktycznego stanowi zastosowanie normy art. 7 kpa, jest oczywistym nadużyciem tej regulacji. Wskazując na opisane uchybienia strona skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie przez WSA orzeczenia w sprawie - zakończenie tego postępowania jako bezzasadnego. W motywach skarga podaje, że organ konsekwentnie pomijał w sprawie istotną okoliczność, że w tym terenie od wielu lat istnieje spadek pow. gruntu od działek 68/5, 68/4 w kierunku działki skarżących 60/6 i dalej w kierunku działki 60/5; organy opierają swoje ustalenia na nieprecyzyjnych i niejasnych zapisach map; pomija się okoliczność, że działka 60/5 obiektywnie jest położona niżej niż pozostałe działki; pomija się fakt, że skarżący, dokonując "wyrównania terenu" dokonywali tego w ramach czynności po wybudowaniu domu, wykonując inny obowiązek, pokrywało się to z potrzebą zapewnienia komunikacji chorej córce. Skarżący podnoszą także, że przed wybudowaniem budynku mieszkalnego posiadali wszystkie niezbędne pozwolenia etc. Organ nie wziął pod uwagę, że podnosząc grunt o 30 cm, na zaledwie kilku metrach kwadratowych skarżący wypełnili obowiązek rozplantowania humusu po wykopaniu fundamentów. nadto strona podnosi także szereg zarzutów odnośnie do treści skarżonego postanowienia wskazując, że stale ona zostaje obciążona kosztami czynności, a całkowicie pomija się kwestię zachowania właścicieli działek sąsiednich. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki sąd administracyjny zważył: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie podlega uwzględnieniu. Badając legalność zaskarżonego do sądu postanowienia trzeba wskazać, że organy nie naruszyły prawa wydając postanowienie dowodowe w trybie art. 81c ust. 2 prawa budowlanego. Stosownie do treści przywołanego przepisu organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Rozpoznając niniejszą sprawę pamiętać dalej trzeba, że jest ona po raz trzeci przedmiotem badania przez sąd administracyjny. Ostatni raz zaskarżone do sądu decyzje organów obu instancji (wydane w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego) zostały uchylone, a w uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy organ winien dokonać konfrontacji autorów obu znajdujących się w aktach opinii (podczas rozprawy administracyjnej), a w przypadku gdyby to nie doprowadziło do rozwiania szeregu, istotnych dla wyniku postępowania wątpliwości, skorzystać z wiedzy specjalistycznej, czyli rozważyć możliwość pozyskania opinii sporządzonej przez innego biegłego. Sąd zaznaczył przy tym, że to organ powinien określić szczegółowo specjalizację osoby która powinna ją sporządzić. Powinien także określić przedmiot takiej opinii w tym to, jakie okoliczności powinna ona wyjaśniać. Dodać także należy, że stosownie do art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Mając zatem na względzie przytoczone wskazówki uzasadnienia sąd doszedł do przekonania, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo skorzystały ze swojej kompetencji, nakładając na inwestorów kwestionowany obowiązek. Organ szczegółowo w uzasadnieniu postanowienia wskazał z jakiej przyczyny dotychczasowe dowody uznał za niewystarczające i jakie dodatkowe informacje są niezbędne dla zakończenia wszczętego postępowania. Jeśli chodzi o zarzuty skargi, to nie mogą one odnieść zamierzonego skutku. Należy bowiem pamiętać, że kontrolowane postępowanie toczy się przed organami nadzoru budowlanego, podstawę działań organów stanowią przepisy prawa budowlanego, a jego zakresem została objęta inwestycja strony skarżącej, (a nie jest to postępowanie np. z zakresu prawa wodnego). Wyraźnie zaś ustawodawca w przepisie art. 81c ust. 2, jako podmioty na które można nałożyć obowiązki w nim określone, wskazuje uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego. Zatem, takim podmiotem w prowadzonym postępowaniu, są jedynie skarżący. Nie sposób także zgodzić się z pozostałymi zarzutami skargi, zmierzającymi do wykazania naruszenia przepisów postępowania. Pamiętać bowiem należy, że uchylenie zaskarżonych do sądu orzeczeń administracji w przypadku dostrzeżenia naruszeń procedury może mieć miejsce tylko wtedy, gdy stwierdzone uchybienie może mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Sąd takiej okoliczności w postępowaniu przed organami się nie dopatrzył. Jeśli chodzi o opis sytuacji faktycznej sprawy, to organy nie wskazały (na obecnym etapie postępowania) jaki stan faktyczny uznają za udowodniony, a jedynie przeprowadzając dowód z biegłego zamierza wyjaśnić istniejące wątpliwości. Inaczej mówiąc, właśnie dowód z biegłego daje szansę wyjaśnić kwestie wątpliwe do końca. Należy bowiem pamiętać, że podniesienie terenu na działce, w związku z inwestycją skarżących było związane z podniesieniem terenu. Reasumując, nie dopatrzył się sąd uchybień procesowych, na które powołuje się skarżąca, dlatego skarga podlegała oddaleniu, po myśli art. 151 ppsa.