II SA/Wr 201/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie odmowy wydania orzeczenia o wykonaniu aktu nadania ustalającego granice gospodarstwa oraz jego szacunek postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W sprawie skarżący A.B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, określonym w skardze, piśmie procesowym z dnia 15 kwietnia 2017r. oraz w treści formularza wniosku, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu tego żądania wskazał na swój wiek oraz utrzymywanie swojego dwuosobowego gospodarstwa domowego ze świadczenia rentowego i emerytalnego swojego oraz swojej żony w łącznej kwocie 1.742 zł miesięcznie. Podał, że wraz z żoną jest właścicielem domu o wartości 1000.000 zł, niewykończonego domu letniskowego o powierzchni 140 m² i wartości około 200.000 zł, samochodu marki MERCEDES BENZ SPRINTER z 2003 r. o wartości około 10.000 zł i ciągnika marki URSUS C-360 o wartości około 6.000 zł. Argumentował również, że nie może liczyć na pomoc syna z uwagi na jego wydatki związane z utrzymaniem jego rodziny i prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Informacje podane we wniosku znajdują potwierdzenie w dokumentach przesłanych przez skarżącego na wezwanie. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częścio-wym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) ustawy proce-sowej). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że ich ponoszenie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem (przykładowo do takich osób zaliczyć można osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione zostały całkowicie środków do życia). Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu radcy prawnego jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z usług profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktycz-ny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku wnioskodawcy zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania A.B. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, określona w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie i opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i żony. W ocenie referendarza sądowego sytuacja życiowa skarżącego, tj. wiek i stan zdrowia, oraz jego sytuacja materialna, wynikająca z wysokości uzyskiwanego dochodu jego gospodarstwa domowego oraz braku majątku podlegającego spieniężeniu, świadczą o wystąpieniu w sprawie obiektywnego braku możliwości ponoszenia kosztów postępowania sądowego i przemawiają za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.