II SA/Wr 202/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2005r., sygn. akt II SA/Wr 107/04 postanawia: odrzucić skargę. J. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt IISA/Wr 107/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jeżeli natomiast strona jako przesłankę wznowienia postępowania podnosi niezgodność aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, skargę wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 272 § 1 i 2 powyższej ustawy). Stosownie do postanowień art. 278 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 powyższej ustawy). W świetle zatem powyższej regulacji normatywnej brak jest możliwości wznowienia postępowania po upływie 5 lat od daty uprawomocnienia się wyroku. Wskazany bowiem termin pięcioletni jest terminem prekluzyjnym, co też oznacza, że wyłącza on możliwość skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania także wtedy, gdy podstawy do wznowienia postępowania zaistniały dopiero po jego upływie. Jeżeli zatem skarga o wznowienie postępowania zostanie wniesiona z zachowaniem terminów z art. 277 lub art. 272 § 2, ale po upływie terminu z art. 278 będzie ona podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności zgłoszonych w niej podstaw (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 676). Zważyć nadto należy, że po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania – w myśl art. 280 cyt. ustawy – obowiązkiem Sądu jest dokonanie jej kontroli z punktu wiedzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279. Bada zatem m. in. czy niniejsza skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej przesłance wznowieniowej. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę o wznowienie odrzuca, w przeciwnym – wyznacza rozprawę. Dokonując w rozpoznawanej sprawie kontroli wstępnej złożonej przez J.R. skargi o wznowienie postępowania Sąd uznał, że została ona wniesiona z uchybieniem 5 – letniego terminu, o którym mowa w art. 278 powyższej ustawy. Stwierdzić bowiem należy, że z akt sądowych bezspornie wynika, że kwestionowany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2005 r. (sygn. akt IISA/Wr 107/04), stał się prawomocny z dniem 16 marca 2006 r., a zatem liczony od tego dnia 5 letni termin upłynął wraz z dniem 16 marca 2011 r. Tymczasem skarga J. R. o wznowienie postępowania zakończonego opisanym wyrokiem została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 29 marca 2011 r., co też oznacza, że została wniesiona z uchybieniem wskazanego terminu. Zaistnienie z kolei tejże przeszkody uniemożliwiało merytoryczną ocenę zasadności wznowienia postępowania i obligowało tutejszy Sąd do odrzucenia skargi J.R. Wskazać przy tym należy, że z akt sprawy nie wynika także aby w toku prowadzonego postępowania J. R. pozbawiony był możliwości działania, czy też był nienależycie reprezentowany. Był on bowiem obecny na rozprawie w dniu 22 września 2005 r., na której Sąd rozpoznawał sprawę o sygn. akt IISA/Wr 107/04 i miał możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Ponadto w dniu 10 października złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku z dnia 6 października 2005 r., który wyrok wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 14 listopada 2005 r. W świetle powyższych okoliczności, Sąd na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 278 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia