II SA/Wr 2035/03

WyrokWSA we Wrocławiu2004-02-19

Skład orzekający: Andrzej Wawrzyniak, Henryk Ożóg, Bogumiła Skrzypczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję o odmowie przyjęcia na studia, która nie zawiera indywidualnego ustosunkowania się do podniesionych w odwołaniu okoliczności losowych, narusza przepisy postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie kandydata od decyzji o odmowie przyjęcia na studia, ma obowiązek indywidualnie ustosunkować się do podniesionych w odwołaniu argumentów, w tym do kwestii szczególnych okoliczności losowych. Zastosowanie typowego druku decyzji bez analizy konkretnych okoliczności sprawy i bez wyjaśnienia przyczyn nieuwzględnienia tych okoliczności stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 107 § 3 k.p.a., co może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący G. S. został odrzucony z I roku studiów dziennych Filologii Angielskiej z powodu nieuzyskania wymaganej liczby punktów. Po utrzymaniu w mocy tej decyzji przez Rektora Uniwersytetu W., skarżący złożył skargę do sądu, argumentując, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę jego szczególnych okoliczności losowych (choroba i zabieg chirurgiczny przed egzaminem ustnym) oraz nie uzasadnił, dlaczego nie uznał tych okoliczności za podstawę do przyjęcia go na studia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Rektora Uniwersytetu W. i zasądził od Rektora na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA del. do WSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: NSA del. do WSA Henryk Ożóg NSA del. do WSA Bogumiła Skrzypczak Protokolant: apl. prok. Anna Szymanik po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów I. uchyla zaskarżoną decyzję ; II. zasądza od Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego na rzecz skarżącego kwotę 25 (dwadzieścia pięć) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna, przyjmując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 141 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) oraz zasady przyjęć i warunków egzaminu wstępnego na I rok studiów w roku akademickim 2003/2004 uchwalonych przez Senat Uniwersytetu W., odmówiła skarżącemu G. S. przyjęcia na I rok studiów dziennych Filologii Angielskiej ze względu na nieuzyskanie wymaganej liczby punktów. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że podstawowym kryterium przyjęć przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną jest ilość punktów niezbędna do zakwalifikowania na I rok studiów, która wynosiła 11. Organ stwierdził, że skarżący nie uzyskał wymaganej ilości punktów podając, iż z egzaminu wstępnego skarżący uzyskał ogólną liczbę [...] punktów. W złożonym od tej decyzji odwołaniu skarżący podniósł, że z egzaminu pisemnego otrzymał [...] punkty i ocenę dobrą, jednak w przeddzień egzaminu ustnego, z powodu szczękościsku, dużego obrzęku i wysokiej gorączki, został poddany zabiegowi chirurgicznemu. Zdaniem skarżącego panująca w dniu egzaminu upalna pogoda, silne leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, miały niewątpliwie wpływ na jego wynik. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Rektor Uniwersytetu W., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 141 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym oraz zasad przyjęć i warunków egzaminu wstępnego na I rok studiów w roku akademickim 2003/2004 uchwalonych przez Senat Uniwersytetu W. w dniu [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, rozpatrując odwołanie od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, zbadała zgodność tej decyzji z kryteriami ustalonymi w uchwale Senatu i limitem przyjęć ustalonym przez Radę Wydziału, który wynosił 58 miejsc. W ramach limitu przyjęto kandydatów, którzy uzyskali 11 pkt. W ocenie organu II instancji w przypadku skarżącego nie zachodzą też szczególne okoliczności losowe. Na powyższą decyzję G. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł o uchylenie wydanych w sprawie decyzji jako naruszających w sposób istotny przepisy prawa zarzucając, że z motywów zaskarżonej decyzji nie wynika, z jakich przyczyn organ odwoławczy nie uznał jego przypadku za "szczególne okoliczności losowe", uzasadniających przyjęcie go na I rok studiów. Przedstawiając dalej takie same argumenty, jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący powołał się na załączone do odwołania zaświadczenie lekarskie oraz na dołączone do skargi zaświadczenie Zakładu Medycyny Sądowej. Zarzucił, iż w jego ocenie organ II instancji rozpatrując odwołanie nie rozważył w sposób należyty powyższych okoliczności, a z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, z jakich przyczyn organ ten nie uznał powyższego zdarzenia za szczególną okoliczność losową dającą podstawy do uwzględnienia odwołania i przyjęcia go na I rok studiów. Zdaniem skarżącego tej treści decyzja narusza przepis art. 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podjęte na podstawie art. 141 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) decyzje komisji rekrutacyjnych oraz wydane po rozpatrzeniu wniesionych od nich odwołań decyzje rektora muszą odpowiadać określonym w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego wymogom, podobnie jak procedura ich wydawania. Przepis art. 107 § 3 kpa stanowi, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązkiem każdego organu administracji jest zatem jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co wynika również z zasad ogólnych wyrażonych w art. 9 kpa (zasada udzielania informacji) oraz art. 11 kpa (zasada przekonywania, czyli wyjaśniania stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia). Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podejmowanie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem powyższych zasad i przepisów procedury administracyjnej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Obowiązkiem organu II instancji było rozpoznanie odwołania skarżącego i ustosunkowanie się do zawartych w tym środku zaskarżenia argumentów. Wbrew obowiązkom wynikającym z przytoczonych wyżej przepisów procedury administracyjnej organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do przedstawianych w odwołaniu konkretnych okoliczności, poprzestając jedynie na zbadaniu zgodności decyzji organu I instancji z kryteriami ustalonymi w uchwale Senatu i limitem przyjęć ustalonym przez Radę Wydziału. Zaskarżona decyzja została sporządzona na typowym druku uprzednio przygotowanym dla decyzji utrzymujących w mocy decyzje Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej w sprawie odmowy przyjęcia na I rok studiów, na którym wpisano jedynie datę, imię i nazwisko osoby ubiegającej się o przyjęcie na studia, kierunek studiów i ilość punktów. Stwierdzając zaś, że: "W Pana/i/ przypadku nie zachodzą też szczególne okoliczności losowe", organ w żaden sposób nie sprecyzował, dlaczego uznał, iż podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są "szczególnymi okolicznościami losowymi" i nie indywidualizując przedstawianych motywów podejmowanego rozstrzygnięcia poprzestał na przedstawionym wyżej ogólnym zapisie zawartym w druku decyzji. Brak jakiegokolwiek ustosunkowania się przez organ II instancji do argumentów przedstawionych w odwołaniu uniemożliwia kontrolę prawidłowości przyjętego przez Rektora Uniwersytetu W. rozstrzygnięcia. Zauważyć wypada, że chociaż organ odwoławczy przygotowując typowy druk wykorzystywany następnie do sporządzania decyzji rozpatrujących odwołania słusznie przewidywał "szczególne okoliczności losowe" jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jednak w sytuacji, gdy kandydat w swym odwołaniu powoływał się na tego typu okoliczności nie rozważył, czy rzeczywiście w tym konkretnym przypadku są to "szczególne okoliczności losowe". W tym stanie rzeczy - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło