II SA/Wr 2037/03

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-03-24

Skład orzekający: Lidia Serwiniowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca czynności polegających na zajęciu emerytury w celu zwrotu należności, które skarżący uważa za bezpodstawne, należy do właściwości sądu administracyjnego, czy sądu powszechnego?
Ratio decidendi
Skarga dotycząca czynności polegających na zajęciu emerytury w celu zwrotu należności, które skarżący kwestionuje jako bezpodstawne, należy do zakresu prawa cywilnego i w związku z tym właściwym do jej rozpatrzenia jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw należących do właściwości innych sądów.
Stan faktyczny
Skarżący J. S. wniósł skargę na czynności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) Oddział Rejonowy we W., która dokonała zajęcia jego emerytury na kwotę 358,50 zł. Skarżący twierdził, że zajęcie jest bezprawne, ponieważ nie wynajmuje mieszkania od WAM, a posiada własne mieszkanie. Kwestionował również wysokość zadłużenia za media, wskazując na rozbieżności w dokumentacji i brak możliwości udokumentowania zadłużenia przez WAM. Skarżący żądał zwrotu pobranej kwoty.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na czynności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy we W. w przedmiocie zwrotu pobranych należności p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. J. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu skargę na czynności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy we W., który dokonał zajęcia emerytury skarżącego, na kwotę 358,50 zł. Skarżący żąda zwrotu kwoty bezprawnie zajętej. W uzasadnieniu skargi J. S. podnosi, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa - Oddział Rejonowy we W. naruszył art. 36 i 37 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych R.P. z dnia 22 czerwca 1995r. /Dz. U. Nr 42 z 2002r. poz. 368 z późn. zm./ bowiem ustawa ta dotyczy osób, które wynajmują mieszkania od WAM. Skarżący posiada własne mieszkanie, które kupił aktem notarialnym w dniu 20 kwietnia 2001r. w związku z tym mieszkanie nie podlega WAM, a zatem nie można zajmować uposażenia skarżącego. Dalej skarżący wywodzi, iż w dniu 2 lipca 2003 r. otrzymał pismo Wojskowego Biura Emerytalnego we W. o potrąceniu jego emerytury. Na powyższe czynności skarżący złożył skargę do drugiej instancji tj. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy we W. W dniu 7 lipca 2003 r. Oddział Terenowy WAM powiadomił skarżącego, że zalega za centralne ogrzewanie na kwotę 2,52 zł. Następnie ten sam Oddział Terenowy WAM, wskazał, iż skarżący zalega za energię cieplną, - kwotę w wysokości 308,23 zł. Skarżący nadmienia, iż od 1 września 2000r. "na nieruchomości", w której mieszka jest powołana Wspólnota Mieszkaniowa - na podstawie ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o Własności Lokali. Do Wspólnoty Mieszkaniowej należą: - mieszkania właścicieli /którzy wykupili mieszkania - między innymi skarżący/, - mieszkania, których właścicielami jest WAM /WAM wynajmuje te mieszkania najemcom/. Właściciele mieszkań płacą do Wspólnoty Mieszkaniowej na oddzielny rachunek za media i oddzielny rachunek na Fundusz Remontowy w formie zaliczek płatnych miesięcznie. Po zakończeniu roku kalendarzowego opłaty te podlegają rozliczeniu na Ogólnym Zebraniu Właścicieli Mieszkań. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa płaci za media i na Fundusz Remontowy na podstawie wystawionych Not przez księgowość Wspólnoty Mieszkaniowej zaliczkowo za każdy miesiąc. Na podstawie wymienionej ustawy każdy właściciel ma prawo kontrolować działalność Wspólnoty. W związku z rozbieżnościami, jednym pismem WAM OT wskazuje zadłużenie za media w kwocie 2,52 zł. a drugim pismem 308,23 zł. Skarżący postanowił skontrolować księgi rachunkowe Wspólnoty Mieszkaniowej. Na podstawie dokonanych czynności sprawdzających skarżący stwierdził, iż WAM nie może udokumentować jego zadłużenia, które wg ewidencji nie figuruje w ewidencji księgowej. Stąd też skarżący wnosi o anulowanie decyzji administracyjnej dotyczącej potrącenia jego uposażenia i zwrot pobranej niesłusznie kwoty 358,50 zł. wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm./. Ustawa ta jednakże utraciła moc z chwilą wejścia w życie, z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1271 /art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1271/. Art. 97 § 1 tych Przepisów wprowadzających /.../ stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych /sprawy sądowoadministracyjne/ - art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu /.../. Zakres działania sądów administracyjnych został określony w art. 3 powołanej ustawy, który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Natomiast z art. 1 kodeksu postępowania cywilnego wynika, iż akt ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz innych sprawach, do których przepisy tego kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych /sprawy cywilne/. Wniesiona skarga dotyczy natomiast sprawy z zakresu prawa cywilnego, do rozpatrzenia której właściwym jest sąd powszechny. Oznacza to, iż brak jest podstaw by niniejszą sprawę rozpoznać przed sądem administracyjnym, który nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów. W tym stanie rzeczy skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło