II SA/Wr 2045/02

W IMIENIU RZECZYPOSPLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia WSA Anna Siedlecka / sprawozdawca / Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr . w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w odprowadzaniu wody opadowej z obiektów budowlanych usytuowanych na posesji przy ul. L. [...] we W. oddala skargę Sygn. akt IISA/Wr 2045/02 1 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. W., na podstawie art. 66 ust. 3, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81, art. 83 ust. 1 i art. 84 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), nakazał K. i B. K. usunięcie nieprawidłowości w odprowadzaniu wody pochodzącej z opadów atmosferycznych obiektów budowlanych we W. przy ul. L. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w przeprowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu administracyjnym stwierdzono, że woda pochodząca z opadów atmosferycznych obiektów budowlanych, tj. budynku mieszkalnego, obory i stodoły znajdujących się na nieruchomości położonej we W. przy ul. L. [...] odprowadzana jest na teren nieruchomości sąsiedniej o numerze [...]. Stan taki, zdaniem organu I instancji, zagraża środowisku i mieniu nieruchomości przy ul. L. [...] i narusza przepisy art. 5 ustawy Prawo budowlane. Od powyższej decyzji K. i B. K. wnieśli odwołanie, w którym podnoszą, że obecny stan odprowadzania wód opadowych z ich budynku mieszalnego i połączonego z nim budynku obory należącego do M. Z. jest skutkiem dokonanego podziału posesji, w wyniku czego jedną z granic między nieruchomościami stała się południowa ściana budynku odwołujących. Dwuspadowa konstrukcja dachu ww. budynku i granica przebiegająca po ścianie budynku nie pozwala na inne rozwiązanie odbioru wód opadowych niż obecnie istnieje. Wody opadowe z południowej części budynku mieszkalnego odwołujących i z przylegającej obory p. Z. odbierane są wspólną rynną, a następnie jedną rurą spustową odprowadzane do istniejącego poniemieckiego drenażu ( nie zalewają podwórka ww.). Odwołujący podnoszą, że w piśmie skierowanym do M. Z. wyrazili gotowość odbioru wód opadowych z jej podwórka. Wymagałoby to jednak przerobienia istniejących urządzeń do odbioru wód opadowych również należących do niej oraz wykonanie na jej podwórku instalacji przesyłających odebrane wody opadowe na podwórko odwołujących. Na takie rozwiązanie nie zgodziła się M. Z., co wynika również z protokołu oględzin z dnia [...]r. z udziałem pracownika PINB. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. W. nie przeprowadził z należytą starannością postępowania Sygn. akt IISA/Wr 2045/02 2 wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie, a materiały dowodowe ograniczające się jedynie do stwierdzenia obecnego stanu faktycznego dotyczącego odprowadzania wód opadowych z dachów obiektów zlokalizowanych przy ul. L. [...] we W., bez analizy przyczyn takiego stanu, nie są wystarczające do podjęcia właściwego rozstrzygnięcia w sprawie. W tych warunkach uznać, że zachodzą przesłanki z art. 66 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Ponadto, jakkolwiek odprowadzanie wód opadowych na teren nieruchomości sąsiedniej jest pewną nieprawidłowością, lecz trudno uznać iż powoduje ona jakiekolwiek zagrożenie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję M. Z. wnosi o jej uchylenie z uwagi na sprzeczność ze stanem faktycznym sprawy i naruszeniem przepisów prawa. W sprawie niesporne jest, że z nieruchomości sąsiedniej odprowadzane są wody opadowe na działkę skarżącej, co powoduje poważne zagrożenie. Zalewa bowiem piwnicę i powoduje podmakanie fundamentów budynku mieszkalnego i obory, powoduje także podmakanie terenu nieruchomości, na której znajduje się studnia skąd czerpie się wodę pitną. Fakt, że nieruchomość została podzielona nie może stanowić podstawy uchylenia decyzji. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, wskazując iż przesłanki zaskarżonego rozstrzygnięcia zostały przedstawione w treści uzasadnienia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z normami prawa materialnego, jaki i normami prawa procesowego. Z istoty sądowej kontroli administracji publicznej wynika, że Sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Sygn. akt IISA/Wr 2045/02 3 Zaskarżone orzeczenie ma charakter kasatoryjny. Stosownie do treści art 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organów I instancji, wówczas gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Tak właśnie postąpił organ II instancji w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu uchylenie decyzji było dopuszczalne, organ I instancji nie wyjaśnił bowiem sprawy w istotnym zakresie, a mianowicie nie wyjaśnił okoliczności faktycznych, które mają prawne znaczenie dla sprawy. Przede wszystkim nie zbadał, czy obecny stan prawny nieruchomości sąsiednich jest wynikiem podziału wspólnej uprzednio nieruchomości, a jeśli tak to czy ten stan faktyczny utrzymuje się przez cały okres użytkowania obecnie nieruchomości sąsiednich a wcześniej jednej nieruchomości wspólnej. Wyjaśnienie tej kwestii ma znaczenie dla ustalenia, które przepisy prawne będą miały zastosowanie w niniejszej sprawie, a mianowicie czy przepisy ustawy Prawo budowlane, czy też przepisy Kodeksu cywilnego. Z powyższego wynika, że ustalenie czy właściwym w sprawie jest organ nadzoru budowlanego czy też sąd powszechny ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego załatwienia sprawy. Zatem w ocenie Sądu uchylenie takie było dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.