II SA/Wr 207/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. jest nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę E. W. reprezentowana przez A. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. w przedmiocie stwierdzenia, że zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. jest nieuzasadnione. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] skarżąca złożyła wniosek w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta J. G. wezwał E. W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania. Do dnia[...]., tj. do dnia przeprowadzenia przez Kolegium rozprawy w tej sprawie, organ I instancji nie wydał wymaganego postanowienia o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania i dopiero w dniu [...] poinformował o tym fakcie stronę skarżącą. Zdaniem E. W. Kolegium winno wobec powyższego stwierdzić przewlekłość postępowania i zobowiązać organ I instancji do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego oraz ustalić osoby winne nie załatwienia sprawy w terminie. Zdaniem skarżącej kwestionowane postanowienie narusza jej prawo do wydania decyzji administracyjnej, a co za tym idzie kontroli jej wydania i dostępu do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153. poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. ( Dz. U. Nr 30, poz. 168 ) Kodeks postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W judykaturze przyjmuje się, iż rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w powyżej opisanej regulacji normatywnej nie następuje we formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2001r., sygn. akt ISAB 177/01). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego stanu faktycznego sąd uznał, iż sprawa ze skargi E. W. na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia, że zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. jest nieuzasadnione, nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Kwestionowane postanowienie nie jest bowiem postanowieniem kończącym postępowanie, rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też postanowieniem, na które służy zażalenie. Mając na uwadze powyższe uregulowania normatywne w ocenie sądu niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a zatem zasadnym jest jej odrzucenie – stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.