II SA/Wr 208/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Zaskarżonym do WSA we Wrocławiu w rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którym na podstawie art. 57 ust. 7, art. 59f ust. 1 i art. 59g ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nałożył na A. i S.M. karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu – Zespołu pawilonów handlowych w J.G. przy ul. [...] numer działki [...], w wysokości 75.000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt II OSK 568/06) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, co do zgodności, będącego podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, przepisu art. 59f ust. 1 oraz art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) z przepisem art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą akt P64/07 i nie została do dnia dzisiejszego rozpoznana. Po myśli zaś art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Skoro rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku oceny zgodności z prawem przez Trybunał Konstytucyjny będącego podstawą rozstrzygnięcia przepisu art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, to należało orzec jak w sentencji postanowienia.