II SA/Wr 208/08
PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-06-22
Skład orzekający: Sędzia NSA Julia Szczygielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy po wydaniu przez Trybunał Konstytucyjny wyroku, który stwierdził zgodność z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę nałożenia kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego, sąd administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie, gdy ustanie przyczyna jego zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, a orzeczenie kończące to postępowanie stało się prawomocne. W niniejszej sprawie ustanie przyczyny zawieszenia nastąpiło po wydaniu przez Trybunał Konstytucyjny wyroku stwierdzającego zgodność z Konstytucją przepisów, które były podstawą nałożenia kary.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. i S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., które utrzymało w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 75.000 zł za nielegalne użytkowanie zespołu pawilonów handlowych. Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zostało zawieszone z uwagi na skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności z Konstytucją przepisów Prawa budowlanego stanowiących podstawę nałożenia kary.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił podjąć zawieszone postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i S.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia podjąć zawieszone postępowanie.
Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zwieszenia, w szczególności - gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którym na podstawie art. 57 ust. 7, art. 59f ust. 1 i art. 59g ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) nałożono na A. i S.M. karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu – Zespołu pawilonów handlowych w J.G. przy ul. [...] numer działki [...], w wysokości 75.000zł.
Postanowieniem z dnia 16 października 2008r., podjętym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zawiesił postępowanie w sprawie z urzędu z uwagi na skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego co do zgodności przepisu art. 59f ust. 1 oraz art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) z przepisem art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (postanowienie z dnia 18 września 2007r., sygn. akt II OSK 568/06). Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą akt P64/07.
W dniu 5 maja 2009r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok (sygn. akt P64/07), którym stwierdził, że art. 57 ust. 7 zdanie drugie w związku z art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 i Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr 191, poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844, z 2008 r. Nr 145, poz. 914, Nr 199, poz. 1227, Nr 206, poz. 1287, Nr 210, poz. 1321 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31, poz. 206) oraz załącznikiem do tej ustawy jest zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Ponadto postanowił na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
Uwzględniając powyższe przepisy oraz fakt podjęcia przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 5 maja 2009r. (sygn. akt P64/07), Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło