II SA/Wr 209/13

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia ... w przedmiocie uznania skargi na działalność Burmistrza S. za bezzasadną postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku złożonym w dniu 7 maja 2013 r. na urzędowym formularzu skarżąca wystąpił o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo prowadzi z mężem i niepełnosprawnym małoletnim synem, ich łączny dochód wynosi 755 zł (składa się na niego: renta męża skarżącej- 602 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny syna skarżącej- 153 zł), a na leki i rehabilitację wydatkują 430 zł. Skarżąca dodała, że ma trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej albowiem stan jej zdrowia zmusza ją do częstego przebywania na zwolnieniach lekarskich. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia opłaty za wodę (za 2 m-ce) w wysokości 203, 26 zł, a saldo prowadzonej przez nią działalności (P.) za rok 2013 wynosi 9.708, 68 zł, choć ze znajdującego się w aktach nakazu zapłaty wynika, że skarżąca musi dochodzić od swoich klientów należności, które skarżąca uwzględniła już rachunkowo w swoim przychodzie. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270)). Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.