II SA/Wr 209/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-06-20

Skład orzekający: Michał Kazek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i syna, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, uznając, że skarżąca wykazała niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i syna. Ocena ta opierała się na analizie miesięcznych dochodów i wydatków dwuosobowego gospodarstwa domowego skarżącej, a także na braku majątku podlegającego spieniężeniu.
Stan faktyczny
Skarżąca A.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę sieci ciepłowniczej. Jako źródło utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego wskazała swoje wynagrodzenie oraz wynagrodzenie syna, a jako majątek dwie nieruchomości gruntowe. Wskazała również swoje miesięczne wydatki. Po wezwaniu do uzupełnienia informacji, przesłała dokumenty dotyczące dochodów z lat 2014 i 2015.
Rozstrzygnięcie
Przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku stronie skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę podziemnej sieci ciepłowniczej kanałowej z komorami postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca A.B. na dwóch formularzach, przesłanych listem poleconym z dnia 30 maja i 14 czerwca 2016 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, że źródłem utrzymania jej dwuosobowego gospodarstwa domowego, prowadzonego z nieletnim synem w mieszkaniu komunalnym, są jej wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę na czas określony w kwocie 2.300 zł oraz wynagrodzenia syna z tytułu odbywania praktyki w kwocie 176 zł. Jej jedynym majątkiem są dwie nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni 0,3624 ha. Jako swoje wydatki podała wnioskująca strona spłatę kredytu, opłaty "za mieszkanie" w kwocie 570 zł, za energię elektryczną – 205 zł, gaz 56 zł, wodę – 50 zł, śmieci – 24 zł, internet 89 zł, podatek od nieruchomości 162 zł, cenę biletu za dojazd do miejsca pracy oraz zakup wyżywienia, ubioru, środków czystości oraz leków. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przesłała do akt sprawy dokumenty, z których, ponad dane wskazane w treści wniosku, wynika, że w latach 2014 i 2015 uzyskała dochód w łącznej kwocie odpowiednio 26.153,59 zł i 22.543,34 zł. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącej dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 2.476 zł i brak majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony wydatki tego gospodarstwa domowego i sytuacja życiowa skarżącej. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło