II SA/Wr 210/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, strona skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że S. ma charakter zwykły, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie posiada żadnego majątku i nie otrzymuje żadnych form finansowego wsparcia. Dodała, iż S. prowadzi wyłącznie działalność społeczną, opartą o bezinteresowną pracę i dobrowolne składki członków (10 osób, głównie emerytów i rencistów) w wysokości 20 zł rocznie. Strona wyjaśniła, że na dzień 6.05.2010 r. stan kasy S.wynosił 0 zł. Podniosła, że S. prowadzi aktywną działalność i na ten cel potrzebuje materiały biurowe oraz znaki pocztowe, których z uwagi na brak środków nie jest w stanie aktualnie nabyć. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy strona wnioskująca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienia pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację finansową strony skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.