II SA/Wr 211/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 mara 2017 r. K.W. wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. był powiadomiony, że na posesji stanowiącej współwłasność budynek jest przerabiany na garaż przez M.W.-G.. Organ stwierdził w 2006 r., że budynek jest do rozbiórki. Skarżąca nie otrzymała decyzji o nakazie rozbiórki. W dniu 8 lutego 2017 r. otrzymała upomnienie. Jak wskazała skarżąca, nie jest użytkownikiem ani płatnikiem i nie budowała tego obiektu, który prawnie do niej nie należy. Użytkownikiem jest M.G., czyli W.. Dlatego skarga na PINB jest uzasadniona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, informując jednocześnie, że prowadził postępowanie administracyjne w sprawie utrzymania i użytkowania obiektów gospodarczych na działce nr 114 w m. K. nr 24, będących współwłasnością K.W., M.W. i W.G.. Decyzją z dnia 6 sierpnia 2006 r. Nr [...] nakazał rozbiórkę obiektu budowlanego i niewykończonego budynku gospodarczego, a zlokalizowanych w ciągu budynków gospodarczych znajdujących się na działce o nr ew. 114/2 AM-1, obręb K., gm. D. oraz uporządkowanie terenu w terminie do dnia 30 sierpnia 2006 r. Decyzja ta jest ostateczna i wymagalna. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 24 października 2016 r. przez pracowników nadzoru budowlanego, zgodnie z zawiadomienie z dnia 4 października 2016 r., stwierdzono, że obiekt budowlany objęty ww. nakazem rozbiórki nie został rozebrany. Ponadto, część obiektu budowlanego zawaliła się (około połowa - dach oraz ściana od podwórza), natomiast pozostała część obiektu budowlanego użytkowana jest jako garaż. W związku z powyższym organ wysłał do zobowiązanej K.W. upomnienie z dnia 5 lutego 2017 r., w którym wezwał do dobrowolnego wykonania nałożonego obowiązku. Upomnienia zostały wysłane do wszystkich zobowiązanych. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: sprecyzowanie co jest przedmiotem skargi; jeśli przedmiotem skargi jest akt administracyjny – nadesłanie kserokopii zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu); jeśli natomiast przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – wskazanie czego strona skarżąca domaga się od organu oraz złożenie dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca została jednocześnie pouczona o treści art. 3 P.p.s.a. Powyższy wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 kwietnia 2017 r. Zakreślony siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 18 kwietnia 2017 r. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych (ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało odebrane przez skarżącą osobiście) skarżąca nie usunęła ich w zakreślonym przez Sąd terminie. Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.