II SA/Wr 213/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Olga Białek, Sędziowie Sędzia WSA - Alicja Palus, Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak (spr.), , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi I.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o ustalaniu warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent W. ustalił na rzecz A. Sp. z o.o. warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę stacji kontroli i serwisu pojazdów wraz z myjnią samochodową i portiernią oraz niezbędnych urządzeń infrastruktury technicznej. Decyzja ta została przesłana m.in. skarżącej I.K.. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru tej decyzji wynika, że przesyłkę w dniu 25 października 2013 r. doręczono adresatowi, a zwrotne poświadczenia odbioru podpisała I.K.. W dniu 12 listopada 2013 r. I.K. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. na podstawie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Kolegium przywołując art. 129 § 2 i art. 57 § 1 kpa podało, że z treści zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji wynika, że kwestionowane rozstrzygnięcie Prezydenta W. doręczono skarżącej, za pośrednictwem poczty, do rąk własnych, w dniu 25 października 2013 r. Okoliczność ta została potwierdzona podpisem doręczyciela, widniejącym na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki poleconej, obok daty "25.10.13". Jednocześnie na drugiej stronie zwrotnego poświadczenia odbioru widnieje prezentata zwrotna poczty, potwierdzająca odesłanie tzw. zwrotki w dniu 25 października 2013 r. Podnosząc, że w rozpatrywanej sprawie termin na wniesienie odwołania upływał z dniem 8 listopada 2013 r. (piątek), a odwołanie złożono w dniu 12 listopada 2013 r., Kolegium stwierdziło, że strona uchybiła przewidzianemu w art. 129 § 2 kpa terminowi do dokonania czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania, przy czym nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Na powyższe postanowienie I.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 7, art. 75, art. 76 § 1 i art. 79 kpa, mające wpływ na wynik sprawy i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia "i stwierdzenie braku uchybienia terminu do wniesienia odwołania" oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi skarżąca wywodziła, że to nie ona odebrała decyzję w dacie wskazanej na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji i to nie jej podpis tam widnieje. Oświadczyła, że zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 30 października 2013 r., gdyż doręczyciel przekazał pismo osobie nie będącej domownikiem, ani sąsiadem, a osoba ta oddała jej pismo zawierające decyzję ustalającą warunki zabudowy dopiero kilka dni później, nie informując jej o dacie przekazania tej osobie pisma. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. Zaznaczając, że skarżąca nie podnosiła kwestii wadliwego doręczenia decyzji w odwołaniu, formułując ten zarzut dopiero w skardze, Kolegium wskazało, że wystąpiono do operatora pocztowego ze stosowną reklamacją pocztową, w celu uzyskania informacji co do sposobu doręczenia skarżącej decyzji. Na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego przedłożył odpowiedź Poczty Polskiej na złożoną reklamację, w której podano, że reklamowana przesyłka została doręczona adresatowi w dniu 25 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem tej sprawy jest jedynie to, czy skarżąca I.K. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. nr [...] w terminie. Przepis art. 129 § 2 kpa stanowi, iż odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 57 § 1 kpa, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W myśl art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W rozpatrywanej sprawie w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru przedmiotowej decyzji, z którego wynika, że przesyłkę w dniu 25 października 2013 r. doręczono adresatowi, a zwrotne poświadczenia odbioru podpisała I.K.. Zdaniem skarżącej, to nie ona odebrała decyzję w dacie wskazanej na zwrotnym poświadczeniu odbioru i to nie jej podpis tam widnieje. Nie przesądzając, czy powyższe twierdzenia są prawdziwe podkreślić należy, że do organów administracyjnych ani sądu administracyjnego nie należy rozstrzyganie, czy podpis na zwrotnym poświadczeniu odbioru jest skarżącej czy go ktoś sfałszował. Jeżeli skarżąca uważa, że podpis ten sfałszowano, to powinna zawiadomić organy ścigania. Jeżeli ewentualne postępowanie karne wykaże, że rzeczywiście podpis sfałszowano, to prawomocne rozstrzygniecie karne w tym przedmiocie będzie podstawą do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie (art. 145 § 1 pkt 2 kpa). Skoro w chwili podejmowania zaskarżonego postanowienia nie było w obrocie prawnym prawomocnego rozstrzygnięcia stwierdzającego, że podpis widniejący na zwrotnym poświadczeniu odbioru został sfałszowany, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nie miało podstaw do jego zakwestionowania, a w konsekwencji do uznania, że przedmiotowa decyzja nie została skarżącej doręczona w dniu wskazanym na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. nie narusza zatem prawa. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.