II SA/Wr 214/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr[...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obudowanej wiaty handlowej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie wraz ze skargą kasacyjną złożony został na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż znajduję się w "ciężkiej sytuacji materialnej", a na dochód jego czteroosobowej rodziny (w tym dwie uczące się córki) składa się: dochód uzyskiwany z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (ok. 1.650 zł) oraz otrzymywane przez córkę stypendium (ok. 450 zł). W odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącego swojej sytuacji finansowej i majątkowej (doręczone w dniu 15 września 2008 r.) pełnomocnik skarżącego przesłał w dniu 22 września 2008 r. kserokopie ww. wniosku. Ze znajdującego w aktach sprawy dowodu wpłaty wynika, iż w dniu 6 października 2008 r. został uiszczony w kasie tut. Sądu wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy i okoliczności te -na żądanie Sądu- winny być należycie udokumentowane (art. 255 u.p.s.a.). W ocenie Sądu wnioskodawca nie wyjaśnił i nie udokumentował wielu istotnych okoliczności, które mogą kształtować jego sytuację finansową. Istotne znaczenie na również fakt, iż skarżący uiścił w dniu 6 października 2008 r. wpis sądowy od skargi kasacyjne, o którego zwolnienie występował jedynie we wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli. W przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie rodziny, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.