II SA/Wr 2141/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędziowie: NSA Julia Szczygielska NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Z. A. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia E. C.-M. pozwolenia na budowę garażu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SA/Wr 2141/03 1 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] ([...]) Starosta O., po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...]r. na wniosek skarżącego Z. A., powołując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 kpa, odmówił uchylenia decyzji Starosty O. Nr [...]r z dnia [...]r. znak [...] udzielającej E. C.-M. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia piwnicznego z przeznaczeniem na garaż dla samochodu osobowego wraz z wykonaniem nadproża nad projektowaną bramą garażową oraz zagospodarowaniem wjazdu do garażu (wykonanie rampy podjazdowej z ceglanymi murami oporowymi). W uzasadnieniu organ I instancji podał, że skarżący w piśmie z dnia [...]r. wystąpił z żądaniem anulowania pozwolenia na budowę oraz oświadczył, iż nie wyraża zgody na wykonanie objętego tym pozwoleniem garażu z uwagi na fakt, że zostało ono udzielone "niezgodnie z prawem". Starosta przedstawił następnie dotychczasowy przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie i wywiódł, że w wyniku oceny zgromadzonych materiałów dowodowych w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego nie stwierdzono, aby interes prawny skarżącego został naruszony poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla wyżej wymienionej inwestycji. Tym samym - w ocenie organu - nie zachodzą przesłanki do uchylenia przedmiotowej decyzji, gdyż żądanie to nie zostało w żaden sposób udowodnione. W odwołaniu wniesionym od tej decyzji Z. A. stwierdził, że naruszono jego prawo i oświadczył, że nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] ([...]) Wojewoda D., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując w szczególności, iż po wydaniu przez Starostę O. decyzji z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia E. C.-M. pozwolenia na budowę obejmujące zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia piwnicznego z przeznaczeniem na garaż dla samochodu osobowego wraz z wykonaniem nadproża nad projektowaną bramą garażową oraz zagospodarowaniem wjazdu do garażu, Z. A. w dniu [...] r. złożył w Starostwie Powiatowym w O. pismo, w którym wniósł o udostępnienie 2002. Sygn. akt II SA/Wr 2141/03 2 dokumentacji powyższej inwestycji oraz o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę tejże inwestycji, powołując się na brak czynnego udziału w postępowaniu jako strona. Wojewoda wskazał przy tym, że skarżący złożył też wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Nr [...]Burmistrza Miasta O. z dnia [...]r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącej przebudowy pomieszczenia piwnicznego z przeznaczeniem na garaż dla samochodu osobowego wraz z wykonaniem rampy podjazdowej. Organ odwoławczy podał, że w dniu [...]r. skarżący skierował do Starostwa Powiatowego w O. pismo, w którym wycofał swój wniosek z dnia [...]r. o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę wzmiankowanej wyżej inwestycji. Decyzją Nr [...]z dnia [...]r. Burmistrz Miasta O. odmówił uchylenia decyzji Nr [...] z dnia [...]r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącej przedmiotowej inwestycji, nie stwierdzając naruszenia interesu prawnego skarżącego. Dnia [...]r. Z. A. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę obejmującego zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia piwnicznego z przeznaczeniem na garaż dla samochodu osobowego wraz z wykonaniem nadproża nad projektowaną bramą garażową oraz zagospodarowaniem wjazdu do garażu, powołując się na uniemożliwienie mu czynnego udziału w postępowaniu jako stronie. Organ II instancji podniósł, że zgodnie z art. 148 kpa prawo do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania ograniczone zostało terminem jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W sytuacji, gdy przyczyną wznowienia postępowania jest brak czynnego udziału stron w postępowaniu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 4 kpa, termin ten biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wojewoda wskazał, że skarżący wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania w omawianej sprawie w dniu [...]r., natomiast z analizy przedstawionych akt wynika, iż wiedzę o wydaniu zaskarżanej decyzji podjął nie później niż w dniu [...]r., albowiem tak datowane jest pierwsze pismo, w którym zwrócił się z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, powołując się na brak czynnego udziału w postępowaniu jako strona. Świadczy to o wniesieniu wniosku po upływie miesięcznego terminu przewidzianego w tym wypadku przez ustawodawcę i powoduje niedopuszczalność trybu wznowienia postępowania administracyjnego. Organ II instancji powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA 957/97 wskazał, że jeżeli wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony po upływie terminu określonego w art. Sygn.akt II SA/Wr 2141/03 3 148 kpa, organ administracji powinien wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Wojewoda podniósł przy tym, iż po wycofaniu przez skarżącego w dniu [...]r. swojego wniosku z dnia [...]r. o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę omawianej inwestycji, organ zobowiązany był do umorzenia postępowania zgodnie z treścią art. 105 kpa, czego nie uczynił. Wobec powyższego, mając na uwadze niedopuszczalność wznowienia postępowania w omawianej sprawie, orzeczono jak wyżej. Na powyższą decyzję Z. A. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu. Skarżący podniósł, iż swój pierwotny wniosek o wznowienie postępowania w omawianej sprawie złożył w dniu [...]r. i tego samego dnia złożył podobny wniosek o uchylenie decyzji Nr [...]. W dniu [...]r. w tamtej sprawie otrzymał jednak decyzję odmowną, od której odwołał się do SKO we W . Podkreślił, że swój wniosek z dnia [...]r. wycofał "tymczasowo na prośbę pani Naczelnik Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego". Uczynił tak w zaufaniu do rady udzielonej przez urzędnika państwowego, "dla dobra sprawy aż do podjęcia nowej decyzji przez Urząd Miejski w O.". Zarzucił, iż mieszkańcom "bloku pokoszarowego" nie zezwala się na wymianę okien tłumacząc, że jest to obiekt zabytkowy, a "wybranej osobie" wolno "wybić dziurę w bloku i budować garaż". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz: 1270 z późn. zm.). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Sygn. akt II SA/Wr 2141/03 4 Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień). Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie. Podstawą uznania przez organ odwoławczy, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu określonego w art. 148 kpa, było przyjęcie, że w dniu [...]r. cofnął on swój wniosek z dnia [...]r. o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Treść pisma skarżącego z dnia [...]r. winna jednak była wzbudzić w organie II instancji wątpliwości, czy rzeczywiście zawierało ono oświadczenie woli o cofnięciu wniosku z dnia [...] r. Skarżący bowiem w piśmie z dnia [...]r. oświadczył, że prosi o "tymczasowe wycofanie" jego podania z [...]r. w sprawie wznowienia postępowania - "aż do podjęcia nowej decyzji przez Urząd Miejski w O ". Użyte w piśmie z dnia [...]r. sformułowania: "tymczasowe wycofanie" oraz "aż do podjęcia nowej decyzji przez Urząd Miejski w O." wskazują, iż wolą skarżącego nie było cofnięciu wniosku z dnia [...] r., lecz zawieszenie postępowania o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia E. C.-M. pozwolenia na budowę garażu do czasu rozpatrzenia jego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Pismo skarżącego z dnia [...]r. należało zatem potraktować jako złożony w trybie art. 98 § 1 kpa wniosek o zawieszenie postępowania i w tym trybie je rozpoznać. Zauważyć wypada, że w niniejszej sprawie bezsporne jest, iż organ I nie umorzył przedmiotowego postępowania po wpłynięciu pisma skarżącego z dnia [...]r. (na fakt ten zwrócił uwagę organ odwoławczy w końcowej części swojego uzasadnienia), co może wskazywać, że Starosta O. słusznie nie traktował powyższego pisma jako wniosku o Sygn. akt II SA/Wr 2141/03 5 rzeczywiste wycofanie wniosku z dnia [...]r. o wznowienie postępowania. Gdyby bowiem tak przedmiotowe pismo potraktował, to -jak trafnie podniósł Wojewoda - winien był postępowanie w tej sprawie umorzyć. Tymczasem organ I instancji w ogóle nie rozpatrzył pisma skarżącego z dnia [...] r., a jedynie -jak wynika to z akt administracyjnych -do czasu wpłynięcia pisma skarżącego z dnia [...] r. nie podejmował w tej sprawie żadnych czynności. Skutek tego był więc taki sam, jak gdyby organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie. Nierozpoznanie pisma skarżącego z dnia [...] r. nie miało przy tym wpływu na końcowe załatwienie sprawy, ponieważ w żaden sposób nie wpływało na jej merytoryczne rozpatrzenie. Organ II instancji z naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 kpa, przyjął, iż pismo skarżącego z dnia [...]r. stanowiło wniosek o cofnięcie wniosku z dnia [...]r. o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia E. C.-M. pozwolenia na budowę garażu, a nie, że był to złożony w trybie art. 98 § 1 kpa wniosek o zawieszenie postępowania w powyższej sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...]r. W rezultacie powyższego organ odwoławczy błędnie uznał, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu określonego w art. 148 kpa. Naruszenie powyższych przepisów procedury administracyjnej miało istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.