II SA/Wr 215/04

PostanowienieWSA we Wrocławiu2005-12-21

Skład orzekający: Julia Szczygielska, Zygmunt Wiśniewski, Alicja Palus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinno zostać umorzone, jeśli uchwała ta została uchylona przez organ, który ją wydał, w ramach autokontroli?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe, jeśli uchwała ta została uchylona przez organ, który ją wydał, w ramach autokontroli. Uchylenie aktu przez organ oznacza jego wyeliminowanie z obrotu prawnego, co czyni dalsze postępowanie sądowe pozbawionym podstaw do merytorycznego rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżący W. K. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w L. Z. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W trakcie postępowania Rada Miejska, stwierdzając błąd tekstowy w uchwale, uchyliła ją w całości. Następnie Rada Miejska uchwaliła ponownie plan zagospodarowania przestrzennego. Skarżący podtrzymał swoją skargę mimo uchylenia pierwotnej uchwały.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Julia Szczygielska Sędzia NSA : Zygmunt Wiśniewski (spraw.) Asesor WSA : Alicja Palus Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jędrzej czak po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Miejskiej w L. Z. z dnia [...]roku Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości T. - obszar A postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu Sygn. akt II SA/Wr 215/04 1 UZASADNIENIE W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w L. Z. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości T. - obszar A, zarzucając podjecie ww. uchwały z naruszeniem prawa. Pismem z dnia [...]r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w L. Z. wniosła o jej oddalenie informując jednocześnie, że w trakcie czynności kontrolnych Wydziału Prawnego i Nadzoru D. Urzędu Wojewódzkiego stwierdzono w uchwale Rady Miejskiej z dnia [...]r. nr [...] dotyczącej uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości T. - obszar A, błąd tekstowy (drukarski) w oznaczeniu działek geodezyjnych określonych jako obszar B, podlegający czasowemu wyłączeniu, tj. w § 1 uchwały zamiast działki [...] zapisano działkę [...] i zamiast działki [...] podzielonej w trakcie opracowywania planu na działki [...],[...] i [...] zapisano działkę [...], co spowodowało także niezgodności pomiędzy częścią tekstową i graficzną planu. W związku z powyższym Rada Miejska na sesji w dniu [...]r. uchwałą nr [...] uchyliła w całości uchwałę [...], która nie była jeszcze prawem miejscowym - nie została skierowana do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa D . Ponadto w odpowiedzi na skargę organ zawarł także informacje o uchwaleniu ponownie planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Trzebieszowice - obszar A uchwałą Rady Miejskiej z dnia 25 marca 2004r. nr XX/247/04. Postanowieniem z dnia 28 września 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W dniu [...]r. na rozprawie Przewodniczący wystąpił do skarżącego z zapytaniem czy nadal podtrzymuje swoją skargę w związku z podjęciem uchwały z dnia [...]r. nr [...]. W odpowiedzi skarżący poinformował, iż podtrzymuje skargę. Sygn. akt II SA/Wr 215/04 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 9 marca 2000r. (IV S.A. 12/98 lex 77609) "Bezprzedmiotowość postępowania (...) oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty", a brak ten może dotyczyć zarówno strony podmiotowej jak i przedmiotowej stosunku materialnoprawnego. Należy zauważyć, że postanowienie o umorzeniu postępowania jest orzeczeniem formalnym, kończącym to postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Instytucję umorzenia postępowania wiąże się w piśmiennictwie z powstaniem "trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji postępowania, zastojem trwałym i ostatecznym postępowania" (A. Wiktorowska, Postępowanie administracyjne, 1996, s. 160). Umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym ma miejsce, gdy wystąpi zdarzenie prawne, które ze względu na jego trwałe, a nie przejściowe skutki prawne powoduje, że postępowanie nie może się dalej toczyć w celu rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością wynikającą z przyczyn przedmiotowych, a więc dotyczącą tych spraw, w których w toku postępowania przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych. Należy wskazać, że przedmiotem skargi W. K. jest uchwała Rady Miasta z dnia [...]r. nr [...] dotycząca uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości T. - obszar A. Uchylenie tego aktu uchwałą z dnia [...]r. nr [...] oznacza, iż został on wyeliminowany z obrotu prawnego przez Radę Miejską w ramach autokontroli i fakt ten czyni dalsze postępowanie przed Sądem bezprzedmiotowym. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie Sądu brak jest zatem podstaw do merytorycznego rozpoznania niniejszej skargi. Z tych powodów należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło