II SA/Wr 216/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 24 stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nie uwzględnienia zażalenia na bezczynność i odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 24 stycznia 2005 r. Nr [...] nieuwzględniającego zażalenia K. i T. K. złożonego w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego na bezczynność Naczelnika Wydziału Gospodarki Miasta Urzędu Miejskiego w W. w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty. Zaskarżone postanowienie wydane w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty, jak również przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują środka odwoławczego od postanowienia odmawiającego uwzględnienie przedmiotowego zażalenia. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie informujące, iż nie przysługuje od niego zażalenie, a strona w terminie 30 dni może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność za pośrednictwem organu I instancji właściwego do rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę za interesowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i tylko w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność i może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116; postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 3920/01, LEX nr 76109). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 u.p.s.a.- orzekł jak w sentencji.