II SA/Wr 216/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Rady Gminy Czernica z dnia 30 sierpnia 2013 r., nr XXVIII/260/2013 w przedmiocie uchylenia uchwały Nr XXII/198/2012 Rady Gminy Czernica z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Czernica w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną uchwałą Rada Gminy C. z dnia 30 sierpnia 2013 r., nr [...] dokonała uchylenia uchwały w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca M. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej uchwały, wskazując, że została ona podjęta z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek, zważył: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako" "u.p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 u.p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania, przez które należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. niepubl. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05). Rozpoznając niniejszy wniosek tutejszy Sąd doszedł do przekonania, że stanowiąca przedmiot skargi uchwała o uchyleniu uchwały w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania), gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Uchwała ta będąc jedynie aktem wewnętrznym gminy, nie wywołuje żadnych skutków prawnych w stosunku do innych niż gmina. Nie może więc powodować niebezpieczeństwa powstania szkody w majątku skarżącej, ani trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek skarżącej, tutejszy Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego "nie kształtuje praw i obowiązków żadnych innych podmiotów, w szczególności nie wpływa na sytuację prawną właścicieli znajdujących się na terenie danej gminy lub gmin sąsiednich. Takie skutki o charakterze materialnoprawnym wywiera dopiero miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 26/11 oraz postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 233/12). Tym samym Sąd doszedł do przekonania, że w realiach rozpoznawanej sprawy, brak było jakichkolwiek podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Ponadto, jako typowy dla wykładni art. 61 § 3 u.p.p.s.a. przytoczyć należy wywód prawny zawarty w postanowieniu NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 276/14, zgodnie z którym do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania w skardze na rażące naruszenie prawa przy wydawaniu zaskarżonego aktu. Merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonego aktu nie stanowią przesłanki jego wstrzymania. Zasadność wydanej zaskarżonej uchwały jest przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. Powyższe okoliczności wyłączają zatem możliwość wstrzymania wykonania tej uchwały i stanowi podstawę do oddalenia wniosku, stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.