II SA/Wr 217/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania i składowania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z (...) r. skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Pismem z |(...) r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując (w szczególności) na swój wiek (... lata), stan zdrowia i nadmierne obciążenie jego budżetu domowego. Skarżący podniósł, że cierpi na przewlekłe choroby, które w ostatnim czasie (po złożeniu skargi do WSA we W) wpłynęły na znaczne pogorszenie stanu jego zdrowia i praktycznie uniemożliwiają wykonanie zaskarżonej decyzji bez jego całkowitej utraty. Skarżący szczegółowo wskazał schorzenia na które cierpi (cukrzycę, chorobę płuc powodującą zbieranie się płynu w płucach, tworzeniu się licznych zmian ogniskowych, astmę, schorzenia kardiologiczne, w tym wszczepienie stymulatora serca). Podkreślił, że w ostatnim czasie stan jego zdrowia znacznie się pogorszył i w okresie od (...) r. do (...) r. był hospitalizowany. Wskazał, że przyjmuje szereg leków (leki przeciwzakrzepowe, przeciwdziałające rozkładowi serca, przeciwcukrzycowe, zapobiegające nadciśnieniu, przeciwastmatyczne, związane ze zwiększeniem oddawania moczu, poprawiające odporność organizmu). Nadto skarżący wskazał, że do niezbędnych wydatków związanych ze zdrowiem oprócz tych związanych z zakupem w/w leków (... zł), specjalistycznym leczeniem i koniecznością przeprowadzania badań należy zaliczyć: wydatki na najem aparatu tlenowego (....zł) oraz wydatki stałe związane z utrzymaniem miesięcznym (gaz ....zł, prąd .....zł, woda ....zł, odpady ....zł, telefon ....zł). Jako podstawowe źródło utrzymania skarżący wskazał swoją emeryturę (.....zł) i emeryturę swojej żony (....zł).Podkreślił, że korzysta z pomocy rodziny w wykonywaniu podstawowych czynności życiowych: robieniu zakupów, uiszczaniu opłat, wożeniu prawnuczki na rehabilitację i załatwianiu spraw urzędowych. Wskazana sytuacja życiowa w jakiej skarżący pozostaje - dowodzi w jego ocenie - że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki i to nie tylko finansowe (obciążenie dochodu rodziny, a konsekwencji zagrożenie jej egzystencji), lecz przede wszystkim zdrowotne. Do wniosku skarżący załączył dokumenty źródłowe potwierdzające przywołane w nim okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja (postanowienie) korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa w w/w przepisie jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się zatem z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez stronę skarżącą wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. Skarżący uzasadniając wniosek wskazał (w szczególności), że za usunięciem odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania i składowania (tj. nieruchomości dz. nr(...) , obręb (...) , Gmina (..) ) wiąże się poniesienie przez niego nadmiernych kosztów tj. obciążenie dochodu rodziny, a konsekwencji zagrożenie jej egzystencji, a także utrata zdrowia. Przedstawione argumenty, zdaniem Sądu, nie uzasadniają jednak wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie powodują realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącego. Odnosząc się - w pierwszej kolejności - do argumentacji związanej z koniecznością poniesienia przez skarżącego nadmiernych kosztów wskazać należy, że dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżący – w razie uwzględnienia skargi – będzie mógł domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Zważywszy natomiast na podeszły wiek i stan zdrowia skarżącego, podnieść należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji (a zatem wywiezienie odpadów z nieruchomości oraz przekazanie ich podmiotowi posiadającemu stosowne zezwolenie) absolutnie nie musi się wiązać z bezpośrednim (osobistym) zaangażowaniem osoby skarżącego w ich fizyczne wykonanie. Skarżący może skorzystać bowiem z pomocy rodziny (co jak wynika z treści wniosku czyni) i za ich pomocą zlecić wykonanie tych czynności wyspecjalizowanym w tym zakresie podmiotom. Dlatego też, trudno przyjąć za skarżącym, że wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście "spowoduje u niego nieodwracalne skutki zdrowotne", w postaci utraty zdrowia. Końcowo zaznaczyć należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.