II SA/Wr 2190/01

4 II SA/Wr 2190/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Sędziowie NSA - Bogumiła Skrzypczak NSA - Andrzej Wawrzyniak Protokolant apl. prok. Krzysztof Jasiński Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. III. 4 II SA/Wr 2190/2001 2 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2, art. 6 pkt 6 lit a) i b) ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56) oraz art. 104 kpa Starosta Powiatu M. orzekł o uznaniu M. G. za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i odmówił przyznania jej prawa do zasiłku. W uzasadnieniu podał, że w dniu rejestracji spełniała ona warunki do uznania za osobę bezrobotną natomiast suma okresów, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2 w/w ustawy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni, co stanowi odmowę przyznania prawa do zasiłku. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca podniosła, że była zatrudniona w okresie od [...]r. do [...]r. w wymiarze pełnego etatu w Biurze Rachunkowym - T. Ł. w M. W dniu [...]r. zgłosiła się do Powiatowego Biura Pracy w celu zarejestrowania się jako osoba bezrobotna. Decyzją nr [...] przyznano jej prawo do zasiłku od dnia [...]r. Zasiłek dla bezrobotnych pobierała od dnia [...]r. do [...]r. W dniu [...]r. podjęła pracę w Urzędzie Skarbowym w M., w którym była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia na okres od [...] do [...]r. O zatrudnieniu jej zostało wysłane pismo z Urzędu Skarbowego, powiadamiające Powiatowy Urząd Pracy o zatrudnieniu. W dniu [...] r. zgłosiła zawieszenie pobierania zasiłku w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. w związku z zatrudnieniem. Umowa -zlecenie została zawarta z nią jako ze studentem. W tym okresie nie zostały potrącone z jej wynagrodzenia żadne składki ubezpieczeniowe. Po zakończeniu pracy i wygaśnięciu umowy - zlecenia zgłosiła się ponownie w dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy o wznowienie pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Przy wypełnianiu karty zgłoszeniowej w rubryce o przebiegu zatrudnienia wymieniła tylko zatrudnienie w Biurze Rachunkowym w M. w okresie od [...]r. do [...]r. Nie wpisała zatrudnienia, które było zawarte w Urzędzie Skarbowym w M., ponieważ uważała, że zatrudnienie na podstawie umowy - zlecenia (bez potrącania składek ZUS) jest niekonieczne. O tym wcześniej została poinformowana przez pracownika Urzędu Pracy. Wskazując na powyższe domagała się uchylenia wydanej decyzji i przywrócenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 23 ust. 1 i 2 ustawy 4 II SA/Wr 2190/2001 3 z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56), Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że decyzją administracyjną Starosty Powiatu M. uznano M. G. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną i odmówiono przyznania prawa do zasiłku. Uzasadnieniem decyzji było nie spełnienie warunków określonych w art. 23 ust 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Od decyzji tej zainteresowana złożyła odwołanie wnosząc o przyznanie zasiłku. W toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy uznano, że M. G. została zarejestrowana w dniu [...]r. po raz pierwszy jako bezrobotna z prawem do zasiłku od [...]r. W dniu [...]r. zainteresowana utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia pracy. W dniu [...]r. M. G. została ponownie zarejestrowana. Przy ustalaniu prawa do zasiłku stwierdzono, że bezrobotna nie spełnia warunku przewidzianego w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ okres zatrudnienia w ciągu 18 miesięcy poprzedzających rejestrację w dniu [...]r. jest krótszy niż 365 dni. Organ odwoławczy wskazał, że po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania pozostawał w zatrudnieniu przez co najmniej 365 dni i osiągał co najmniej najniższe wynagrodzenie. Wobec tego, że w okresie . [...] miesięcy poprzedzających ponowną rejestrację M. G. nie pozostawała w zatrudnieniu przez [...] dni, brak jest podstaw prawnych do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Organ dodał, że M. G. nie spełnia również żadnego z wymogów do przyznania zasiłku, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. b-g oraz 23 ust. 2 pkt 1-5 ustawy. Organ dodatkowo podał, że do okresu 365 dni zalicza się okres wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia, jeżeli podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia. Mając na względzie wyżej powołane okoliczności organ odwoławczy orzekł jak w sentencji decyzji. W skardze na tę decyzję M. G. podtrzymała zarzuty i twierdzenia zawarte w odwołaniu, domagając się uchylenia wydanych w sprawie decyzji. Ponadto dodała, że uważa za błędne zastosowanie wobec niej art. 23 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w sytuacji ponownej rejestracji zwłaszcza, że okres zasiłkowy nie był przez nią wyczerpany lecz tylko przerwany na czas krótszy niż 365 dni. Wskazała, że zgodnie z treścią art. 25 ust. 11 powołanej ustawy bezrobotny, który podjął pracę zarobkową na czas krótszy niż 365 dni i zarejestrował się w ciągu 7 dni od dnia ustania 4 II SA/Wr 2190/2001 4 zatrudnienia, posiada prawo do zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. W sprawie chodziło nie o przyznanie prawa do zasiłku lecz o prawo kontynuacji przyznanego wcześniej świadczenia w związku z jego przerwaniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Takie wady i uchybienia, zdaniem Sądu, występują w niniejszej sprawie. Skarga zatem podlegała uwzględnieniu. Materialnoprawną podstawę rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowią przepisy ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 23 tejże ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli: 1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz 4 II SA/Wr 2190/2001 5 2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni spełniał jeden z warunków określonych w pkt a) do h) owego przepisu prawa. Zgodnie z art. 23 ust. 2 do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy o jakich mowa w pkt 1) do 5) tego przepisu. Ustawa ta w art. 25 ust. 11 stanowi, że: "Bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania dochodu przekraczającego połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego." W myśl zaś art. 25 ust. 12: "Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 23, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku." Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że M. G. została zarejestrowana w dniu [...]r. po raz pierwszy jako bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia [...]r. W dniu [...]r. utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia pracy. W dniu [...]r. dokonała ponownej rejestracji jako bezrobotna po okresie pozostawaniu w zatrudnieniu. Rozpoznając niniejszą sprawę organ rozważał uprawnienia skarżącej jako osoby bezrobotnej w aspekcie istnienia przesłanek z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z treści odwołania wynika, że w ocenie skarżącej jej sytuacja prawna jako osoby bezrobotnej winna być rozpatrywana w świetle treści art. 25 ust. 11 owej ustawy albowiem ma zasadnicze w sprawie znaczenie fakt, że rejestracja dokonana przez nią w dniu [...]r. była ponowną rejestracją jako osoby bezrobotnej po okresie pozostawiania w zatrudnieniu. Przesłanka ta w ocenie skarżącej wypełnia dyspozycję owego przepisu prawa i daje jej uprawnienie do zasiłku dla bezrobotnych na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Rozpatrując odwołanie organ II instancji do twierdzeń tych w żaden sposób się nie ustosunkował. Zgodnie z ustanowioną w art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego zasadą udzielania informacji: "Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i 4 II SA/Wr 2190/2001 6 wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek." Wyjaśnienia takie i wskazówki winny się także znaleźć w uzasadnieniu wydanej w sprawie decyzji, co z kolei wynika z art. 107 § 3 kpa. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika tymczasem z jakich przyczyn nie rozważono sytuacji prawnej skrzącej w świetle treści art. 25 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mimo, że głównym i jedynym zarzutem odwołania było nierozważenie przez organ spełniania przez skarżącą przesłanek do uprawnienia wynikającego z powyższego przepisu prawa. Wskazać należy, że z uzasadnienia decyzji strona ma prawo widzieć jaka jest jej sytuacja prawna oraz z jakich przyczyn odmówiono jej uprawnienia przewidzianego przepisami prawa. Ponadto z lakonicznych ustaleń wydanych w sprawie decyzji nie wynika, że rejestracja dokonana przez skarżącą w dniu [...]r. była ponowną rejestracją jako osoby bezrobotnej po okresie pozostawania w zatrudnieniu. Nie wynika także jakim okresem zatrudnienia legitymowała się skarżąca w okresie pierwszej rejestracji w PUP w M., na podstawie jakiej umowy była skarżąca zatrudniona po okresie rejestracji i przez jaki okres czasu. Okoliczności tych z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa organ nie wyjaśnił i nie ustalił, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera istotnych w sprawie ustaleń, co daje podstawę do przyjęcia, że nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa. Powyższe uchybienia skutkowały konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach sprawy Sąd uchylił także decyzję organu I instancji, która także nie zawiera wyżej wskazanych istotnych w sprawie okoliczności faktycznych, a to z tego względu, że uchylenie tylko decyzji zaskarżonej pozbawiałoby stronę jednej instancji, co naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, (art. 15 kpa). Uchybienia powyższe uniemożliwiały Sądowi przeprowadzenie prawidłowej kontroli sądowej zaskarżonych decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji, mając na względzie to, co powiedziano wyżej odnośnie meritum wyjaśnią wskazane okoliczności faktyczne, poczynią w sprawie prawidłowe ustalenia, a wydane w sprawie decyzje uzasadnią zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) Sąd orzekł jak w wyroku. 4 II SA/Wr 2190/2001 7 Sąd nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na jej charakter. Decyzja ta bowiem w części zaskarżonej jest decyzją odmowną w związku z czym nie podlega wykonaniu.