II SA/Wr 2199/98
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-06-29
Skład orzekający: Asesor WSA - Anna Siedlecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad trzy lata, nie ustalono spadkobierców zmarłych stron, a nie wpłynął żaden wniosek o podjęcie postępowania?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad trzy lata, nie ustalono spadkobierców zmarłych uczestników postępowania, a nie wpłynął żaden wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Zastosowanie znalazł art. 130 § 1 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
M. J. złożył skargę na decyzję Wojewody W. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Z. Ś. nakazującą rozbiórkę samowolnie wykonanego boksu garażowego. Skarżący zarzucił naruszenie prawa, wskazując na zmianę przeznaczenia istniejącego obiektu, a nie budowę nowego. Postanowieniem z dnia 23 października 2000 r. NSA Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu zawiesił postępowanie z powodu śmierci stron i braku możliwości ustalenia spadkobierców.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA - Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody W. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki samowolnie wykonanego boksu garażowego w K. na działce nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie.
Decyzją z dnia [...] Nr [...]Wojewoda W., na postawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]Nr [...]Kierownika Urzędu Rejonowego w Z. Ś. w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanego boksu garażowego w K. na działce nr [...].
Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wniósł M. J.. Skarżący zarzuca, iż obie decyzje administracyjne, zarówno I jak i II instancji naruszają prawo. Wskazuje, że nie wybudował nowego obiektu budowlanego, lecz zmienił jedynie przeznaczenie obiektu, który dotychczas wykorzystywany był dla celów hodowli drobnego inwentarza.
Postanowieniem z dnia 23 października 2000 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu zawiesił postępowanie przed tym Sądem, na podstawie art. 97-§,lpkt 1 K.p.a. w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maj a. 199 5 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ). Zgodnie z wymienionym art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a. Sąd obowiązany był zawiesić postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie było możliwe i nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ), sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu . przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że do postępowania w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy wymienionej ustawy.
Zgodnie z art. 130 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Sygn. akt IISA/Wr 2199/98 3
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż zainteresowani ( uczestnicy postępowania) J. J., H. S. i J. S. zmarli i nie są ustaleni ich spadkobiercy, co stanowiło podstawę do zawieszenia postępowania przed Sądem.
Przeprowadzone w tym zakresie postępowanie nie doprowadziło do ustalenia spadkobierców zamarłych uczestników postępowania H. S. i J. S. Do Sądu nie wpłynął również żaden wniosek strony lub innych uczestników postępowania o podjęcie zawieszonego postępowania.
W tym stanie rzeczy, skoro od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad trzy lata i nie ustały przyczyny zawieszenia postępowania, Sąd na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Sądem.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło