II SA/Wr 2222/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA del. do WSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W piśmie nadanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 22 września 2003 r. skarżący przedstawiwszy swoją trudną sytuację materialną i rodzinną nie wskazał, czy i ewentualnie jaki akt administracyjny lub czynność (bezczynność) organu administracyjnego skarży, ani co jest przedmiotem skargi. Pismem z dnia 20 października 2003 r. wezwano skarżącego do skonkretyzowania przedmiotu skargi, poprzez podanie, jaki akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, jakiego organu administracyjnego i kiedy podjęty skarga obejmuje. Wskazano przy tym, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli nie dotyczy aktów lub czynności wymienionych w art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W piśmie z dnia 25 października 2003 r. skarżący ponownie przedstawiwszy swoją trudną sytuację rodzinną nie wskazał, jaki akt administracyjny lub czynność (bezczynność) organu administracyjnego skarży, ani co jest przedmiotem skargi. Z uwagi na to, iż z dniem 1 stycznia 2004 r. utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wskazać należy, iż przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 art. 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 4 tej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z treści pism skarżącego jednoznacznie wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga (pismo skierowane do NSA) nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz przedstawia jedynie trudną sytuację życiową skarżącego i jego rodziny. W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie - w myśl powołanych wyżej przepisów cytowanej ustawy - jest niedopuszczalna, gdyż nie dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji postanowienia.