II SA/Wr 2223/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia WSA Andrzej Cisek, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant Anna Biłous, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2005r. sprawy ze skargi J. i J. C. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie nakazu dostarczenia określonych dokumentów w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana III. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżących kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem kosztów postępowania sądowego Decyzją nr [...]z dnia [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 nakazał J. i J. C., właścicielom działki nr [...], wykonanie następujących czynności w celu doprowadzenia robót polegających na wybudowaniu szamba do stanu zgodnego z prawem, a mianowicie sporządzenie inwentaryzacji geodezyjnej działki nr [...]oraz inwentaryzacji budowlanej wraz z ekspertyzą techniczną zbiornika bezodpływowego tzw. szamba. Według przytoczonych w uzasadnieniu decyzji ustaleń, D. O. jest właścicielką zabudowanej działki sąsiedniej nr [...]. Zarząd gminy w protokole uzgodnień z dnia [...]r. w sprawie nabycia lokalu odrębnego zobowiązał J. J. C. do wybudowania w terminie do dnia [...]r. osadnika ścieków na działce nr [...]. Umową z dnia [...]r. zarząd gminy oddał im w użyczenie działkę nr [...]. stanowiącą dojazd do ich działek nr [...]i [...] .Obecnie są oni właścicielami tej działki. W wyniku oględzin ustalono, że szambo na działce nr [...]wybudowano w [...]r. Szambo zlokalizowane jest w odległości 1 m od budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...]. Gmina uzyskała w [...]r. pozwolenie na budowę kanalizacji sanitarnej, co umożliwi odłączenie szamba. Niewykonanie nałożonych obowiązków spowoduje wydanie decyzji nakazującej zaniechanie użytkowania szamba. Na skutek odwołania D. O. zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że szambo zostało wybudowane samowolnie w odległości naruszającej przepis § 36 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zrealizowanie nałożonych obowiązków nie doprowadzi więc inwestycji do stanu zgodnego z prawem. W tym przypadku przepis art. 51 prawa budowlanego zawiera inny rodzaj sankcji za naruszenie obowiązku posiadania pozwolenia na budowę. W skardze na powyższą decyzję inwestorzy zarzucili sprzeczność przytoczonych ustaleń z treścią protokołu oględzin oraz usprawiedliwioną niewiedzę o konieczności posiadania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Orzekając o uchyleniu jedynie zaskarżonej decyzji, Sąd miał na uwadze zarówno stan faktyczny i prawny sprawy w ujęciu procesowym i materialnoprawnym z daty wydania tej decyzji, jak też potrzebę dostosowania treści decyzji organu odwoławczego do obecnego stanu prawnego istotnego z uwagi na przepisy przejściowe ustaw nowelizujących ustawę – Prawo budowlane. W ocenie Sądu budziło wątpliwości zastosowanie w stanie faktycznym sprawy przepisu art. 51 prawa budowlanego (według brzmienia tekstu jednolitego w Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126), zaś istotną wadą procesową decyzji było nieomówienie przyczyn niezastosowania przepisu art. 48. Przepis art. 51 jak wiadomo stosował się "w przypadkach innych niż określone w art. 48" (treść art. 51 ust. 4), co wymagało każdorazowo zawarcia w uzasadnieniu decyzji wywodu uzasadniającego istnienie takiego przypadku. Takim innym przypadkiem przykładowo byłoby wykonanie robót budowlanych innych niż budowa. Organ nie wyjaśnił, dlaczego w jego ocenie wybudowanie szamba nie stanowiło wykonania obiektu budowlanego (art. 3 pkt 3 prawa budowlanego – zbiornik, por. uznanie za budowlę zabudowy otwartego rowu betonowymi rurami w wyroku NSA z 19.06.2001r. SA/Bk 302/01 nie publ., wyraźnie według art. 3 pkt 9 – urządzenia służące gromadzeniu ścieków są obiektami budowlanymi). W ujęciu procesowym powstała niewyjaśniona data zakończenia tego obiektu budowlanego, co miało znaczenie z uwagi na przewlekłość postępowania organu I instancji, gdyż decyzje wydawane były w pobliżu granicznego momentu upływu 5 lat (art. 49 prawa budowlanego). W tej sytuacji procesowej budziło wątpliwości przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, który już nie mógł nakazać rozbiórki, a właściwość organów nadzoru budowlanego powstawała na nowo dopiero po ostatecznym zakończeniu postępowania z art. 58 prawa budowlanego. Ocena legalności zaskarżonej decyzji musiała uwzględniać sprawdzenie dochowania przesłanek jej wydania wynikających z art. 138 § 2 k.p.a. Przesłanki te omawia szeroko B. Adamiak w KPA Komentarz 6 wydanie Beck s. 599-601 i nie ulegało wątpliwości ich niezaistnienie przy rozstrzyganiu nin. sprawy w instancji odwoławczej. Jak wspomniano, przewidywane wydanie przez organ odwoławczy nawet identycznego rozstrzygnięcia, co byłoby związane ze zmianą stanu prawnego i potrzebą jego omówienia w uzasadnieniu decyzji, wobec omówionych wad zaskarżonej decyzji, tym bardziej uzasadniało jej uchylenie. Zarzuty przytoczone w skardze nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w wyroku. Mając powyższe na uwadze i zgodnie z art. 134, art. 145 § 1 pkt 1a i c , art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające (Dz. U. nr 153, poz. 1271), orzeczono jak na wstępie.