II SA/Wr 223/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "B." na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności postanawia odrzucić zażalenie. Spółdzielnia Mieszkaniowa "B." we Wrocławiu złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr[...]) uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r. w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i wyznaczenia nowego terminu do dnia 30 czerwca 2013 r., a w pozostałym zakresie utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję w mocy, tj. w zakresie nałożenia obowiązku wykonania czynności polegającej na uzyskaniu pozwolenia Miejskiego Konserwatora Zabytków obejmującego wykonanie dojść zapewniających dostęp osobom niepełnosprawnym do drzwi wejściowych we wszystkich klatkach budynku przy ulicy D.[...]-[...] oraz realizacji robót budowalnych obejmujących wykonanie dojść zapewniających dostęp osobom niepełnosprawnym do drzwi wejściowych we wszystkich klatkach powyższego budynku zgodnych z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r. tut. Sąd uwzględnił wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej "B." we W. i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik postępowania – B.P. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 sierpnia 2013 r. wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie 8 egzemplarzy w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ze zwróconej Sądowi do akt sprawy przez placówkę pocztową przesyłki poleconej zawierającej powyższe wezwania wynika, że pomimo jej dwukrotnego awizowania i zawiadomienia o tym fakcie adresata nie została ona podjęta w czternastodniowym terminie. W tych okolicznościach uznano, że wezwanie dotyczące uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zostało doręczone B. P. prawidłowo przy przyjęciu wynikającej z art. 73 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi fikcji doręczenia w dniu 9 września 2013 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 16 września 2013 r. W zakreślonym terminie B. P. zaniechał uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie musi zatem odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników). Ponadto należy do niego dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.) Jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wskazanych powyżej warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Ponadto należy również zauważyć, że zgodnie z art. 230 p.p.s.a. "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania." (§ 2). Przywołana wyżej regulacja określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Wobec zatem zaniechania uzupełnienia przez B. P. w zakreślonym terminie wymogu formalnego zażalenia przez nadesłanie jego 8 egzemplarzy, jak również nie uiszczenie wymaganego wpisu, wniesione przez niego zażalenie podlegało odrzuceniu, co orzeczono w sentencji, na podstawie wskazanych powyżej regulacji normatywnych.