II SA/Wr 224/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Starosty Kłodzkiego z dnia 18 marca 2025 r. Nr GK.6620.65.2024.GK8 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przy czym, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie – jak wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu Starosty Kłodzkiego z dnia 18 marca 2025 r. – "na niniejsze postanowienie służy stronom zażalenie do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we Wrocławiu za moim pośrednictwem, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia". W świetle powołanych powyżej przepisów i okoliczności sprawy należało stwierdzić, że przedmiotem skargi jest postanowienie, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego a zażalenie jako od postanowienia podjętego przez organ pierwszej instancji, które wnosi się do organu drugiej instancji. Stąd należało uznać skargę za niedopuszczalną, co obliguje do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.