II SA/Wr 227/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2019 r. E. C. reprezentowana przez pełnomocnika C. K. (matkę) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...]z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia poprzez wykonanie określonych robót budowlanych. W skardze został zawarty wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z dnia 2 września 2019 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano dane dotyczące sytuacji majątkowej i rodzinnej pełnomocnika wnioskodawcy. W trakcie toczącego się postępowania w przedmiocie prawa pomocy trzykrotnie pouczono pełnomocnika, iż okoliczności mające uzasadnić wniosek o przyznanie prawa pomocy powinny dotyczyć skarżącego, a nie pełnomocnika. Pismem z dnia [...] września 2019 r. pełnomocnik skarżącej wniosła sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając jednocześnie, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 grudnia 2019 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Przesyłka kierowana do skarżącej na adres pełnomocnika, zawierająca odpis zarządzenia z 12 grudnia 2019 r. została dwukrotnie awizowana - w dniu [...] grudnia 2019 r. i w dniu [...] grudnia 2019 r., a zwrócona (jako niepodjęta w terminie) – w dniu [...] stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325., zwanej dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a Zauważyć w tym miejscu trzeba, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie zaś do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie przyjąć więc należy, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącej z dniem [...] stycznia 2020 r. Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem z dniem [...] stycznia 2020 r. Jak ustalono, w niniejszej sprawie nie został uiszczony należny wpis sądowy od skargi. Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy i fakt, że skarżąca, mimo zakreślonego terminu, nie uiściła należnego wpisu sądowego, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.