II SA/Wr 228/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Alicja Palus Sędziowie: Sędzia WSA – Władysław Kulon Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J. M. i A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia ... w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. i J. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W związku z toczącym się z urzędu postępowaniem w przedmiocie nabycia przez Gminę L. za odszkodowaniem części działki nr .... z przeznaczeniem na drogę publiczną i związaną z tym koniecznością podziału ww. nieruchomości, współużytkownicy wieczyści przedmiotowej nieruchomości – A. i J.M. (dalej jako "skarżący") wnioskiem z dnia 30 września 2013 r. zwrócili się do Burmistrza Miasta o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu obwodnicy zachodniej Miasta L. (zatwierdzonego Uchwałą nr .... Rady Miasta L. z dnia 29 listopada 2011 r.) oraz zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w północno-zachodniej części miasta L.(zatwierdzonego Uchwałą nr .... Rady Miasta L. z dnia 31 sierpnia 2010 r.), w odniesieniu do pozostającej w ich użytkowaniu wieczystym ww. nieruchomości, poprzez zakwalifikowanie tej działki w całości do jednostki planistycznej ...- przeznaczonej na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w zespole zabudowy o szczególnych wartościach kulturowych oraz w strefie OW - obserwacji archeologicznej. Nadto, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego- zwanej dalej "k.p.a." (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 267 ze zm.), wnioskodawcy zwrócili się o zawieszenie postępowania w przedmiocie podziału ww. nieruchomości do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie wniosku o zmianę postanowień miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r., nr OŚiG.6724.40.2013 Burmistrz Miasta L., na podstawie art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami- dalej "u.g.n." (t. jedn. z 2010 r., Dz. U. Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz art. 101 § 3 k.p.a., odmówił zawieszenia postępowania wskazując, że nie jest obowiązany uwzględnić wniosku skarżących w zakresie żądania zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, tym bardziej, że plany te zostały niedawno uchwalone, nie podjęto też uchwały zmieniającej przeznaczenie terenu dla omawianej działki. Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenie zarzucając, że przy jego wydaniu organ naruszył art. 97 § 4 k.p.a. oraz art. 61 k.p.a. i art. 61 a § 1 k.p.a. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. nr SKO/41/GP-57/2013 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. utrzymało w mocy ww. postanowienie. W skardze na wyżej oznaczone postanowienie skarżący, zarzucając naruszenia art. 94 ust. 1 i 2 u.g.n. oraz art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. oraz w zw. z art. 61 § 1 i § 3 k.p.a. i w zw. z art. 61 a § 1 i § 2 k.p.a., wnieśli o uchylenie wydanych w sprawie orzeczeń i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Postanowienie z dnia 7 stycznia 2014 r. nr SKO/41/GP-57/2013 nie należy bowiem do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej jako p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm.). Powołany przepis stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, poprzez orzekanie w sprawach skarg na określone akty i czynności, do których zaliczone również zostały niektóre postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego: a) na które przysługuje stronie prawo do wniesienia zażalenia; b) kończące postępowanie; c) załatwiające sprawę co do jej istoty. W przypadku pierwszej grupy postanowień, należy wskazać, że mieszczą się tu rozstrzygnięcia wydane w ramach postępowania instancyjnego. Innymi słowy, chodzi tu o takie postanowienia, które zostały wydane przez organy drugiej instancji, w następstwie złożenia przez stronę postępowania administracyjnego zażalenia od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego. Do drugiego typu rozstrzygnięć należą postanowienia wydawane poza postępowaniem instancyjnym, które kończą postępowanie merytoryczne w sprawie. Nie będą zatem zaliczane tu postanowienia, które kończą inne, nie merytoryczne postępowania. Wreszcie, trzecia kategoria obejmuje postanowienia, które rozstrzygają o prawach i obowiązkach strony. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zaskarżone postępowanie, nie należy do żadnej ze wskazanych grup. Oczywiste jest bowiem, że nie rozstrzyga ono sprawy skarżących co do jej istoty, tj. zatwierdzenia podziału nieruchomości. Bezsprzecznie nie należy także do grupy postanowień kończących postępowanie, bowiem odmowa zawieszenia w żaden sposób nie zamyka skarżącym drogi do rozpoznania merytorycznie ich sprawy. Wreszcie postanowienie to nie może być zaliczone do kategorii rozstrzygnięć zapadłych w toku postępowania instancyjnego. Zgodnie z art. 144 § 1 k.p.a.- na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku art. 101 k.p.a., będącego podstawą postanowienia organu I instancji, żadna z jego jednostek redakcyjnych (paragrafy) nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie. Zgodnie z § 3 art. 101 k.p.a. zażalenie przysługuje tylko na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Przepis ten nie obejmuje swoim zakresem postanowień odmawiających zawieszenia postępowania (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2013 r., II SA/Wa 1388/13, LEX nr 1407323; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2013 r., II SA/Wa 1332/13, LEX nr 1367757 i postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 27 czerwca 2013 r., II SA/Ol 411/13, LEX nr 1334890). Błędne pouczenie skarżących przez organ pierwszej instancji o prawie do wniesienia zażalenia, nie spowodowało, że skarżący takie uprawnienie procesowe pozyskali. Podkreślić przy tym należy, iż skarżący w żaden sposób nie zostali pozbawieni prawa do późniejszego skontrolowania zasadności postanowienia organu I instancji. Skarżący będą mogli podnieść zarzuty przeciwko temu rozstrzygnięciu wraz z odwołaniem od decyzji dotyczącej podziału nieruchomości. Odrzucenie skargi nie będzie także naruszało w żaden sposób prawa skarżących do sądu, ponieważ dotychczasowe zarzuty będą mogli ponownie podnieść w skardze dotyczącej ww. decyzji merytorycznej. Reasumując, skarżący nie mogli wnieść na zaskarżone postanowienie skargi do sądu administracyjnego, a ją samą należało uznać, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., za niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..