II SA/Wr 228/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku uczestnika postępowania A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D.S. i K.S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [---] nr [---] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. A.S., będąca w niniejszej sprawie uczestnikiem postępowania, wniosła o ustanowienie adwokata argumentując, że nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika na własny koszt. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nią nastoletnia córka (ur. w 2001 r.), posiada mieszkanie o powierzchni 65 m2 o wartości 310.000 zł, poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi, w tym oszczędnościami. Posiada samochód KIA we współwłasności z ojcem, z którym spłaca kredyt. Córka nie posiada żadnego majątku. Wnioskodawczyni uzyskuje dochody z wynagrodzenia i alimentów na córkę w łącznej wysokości 3.392 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały: raty pożyczki z zakładu pracy oraz dwóch kredytów w łącznej kwocie 1.143 zł, opłaty za media 706 zł, koszty leczenia córki 150 zł – razem 1.999 zł. Z dokumentów i oświadczeń złożonych na wezwanie wynika ponadto, że za 2015 r. wnioskodawczyni uzyskała ze stosunku pracy przychód w wysokości 58.068,17 zł, ponosi znaczne wydatki w związku z leczeniem córki oraz na jej edukację. W szczegółowym zestawieniu miesięcznych wydatków wskazała, iż ich łączna wartość wynosi 3.338,61 zł, w tym m.in. na telefony komórkowe 285 zł, naukę języka angielskiego córki 220 zł, na wyżywienie i środki czystości na dwie osoby 1.000 zł. Przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza, powyższe zostało wykazane. Jakkolwiek wnioskodawczyni wraz córką mają dochody, które umożliwiają spłatę kilku kredytów, pokrycie kosztów dodatkowych zajęć córki, to jednak należało wziąć pod uwagę fakt, iż poczynienie oszczędności na opłacenie adwokata z wyboru musiałoby się wiązać ze wstrzymaniem niektórych opłat. I mimo, że nie są to wydatki związane z podstawowym, koniecznym utrzymaniem, to jednak zaległości w ich spłacie mogłyby skutkować nałożeniem obowiązku poniesienia dodatkowych wydatków (odsetek karnych czy innych dodatkowych kosztów, które banki przewidują w związku z nieterminowymi płatnościami zobowiązań na ich rzecz), które już mogłyby wpłynąć na koszty utrzymania podstawowego. Z kolei po opłaceniu wszystkich bieżących wydatków strona nie ma już możliwości na poczynienie dodatkowych rezerw. Nie posiada też takiego majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki pieniężne. Końcowo na marginesie wyjaśnić wypada, że zadaniem pełnomocnika ustanowionego dla wnioskodawczyni na mocy niniejszego postanowienia będzie udzielenie pomocy prawnej poprzez zastępowanie jej tylko przed tutejszym Sądem i tylko w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.