II SA/Wr 229/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na uchwałę Sejmiku Województwa D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez wyeliminowanie z obrotu prawnego rozporządzenia Wojewody D. z dnia [...] r. w sprawie podziału województwa dolnośląskiego na obwody łowieckie postanawia odrzucić skargę. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji uchwałę w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez wyeliminowanie z obrotu prawnego rozporządzenia Wojewody D. z dnia [...] r. w sprawie podziału województwa dolnośląskiego na obwody łowieckie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wywodząc, iż nie podlega ona kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w rozdziałach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. W zakresie kognicji sądu administracyjnego nie mieści się m.in. zaskarżona uchwała podjęta na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa, do którego – zdaniem skarżącego – doszło w związku z podjęciem przez Wojewodę Dolnośląskiego rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie podziału województwa dolnośląskiego na obwody łowieckie. Kwestionowana w realiach badanej sprawy uchwała ma jedynie charakter proceduralny i stanowiła warunek formalny skutecznego wniesienia skargi na opisane wyżej rozporządzenie Wojewody Dolnośląskiego. Sama jednak w sobie – zgodnie z powyżej cytowanym art. 3 § 2 u.p.p.s.a. – nie podlega zaskarżeniu, a zatem pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego. Wobec faktu, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, zasadnym było jej odrzucenie, co też orzeczono w sentencji, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.