II SA/Wr 23/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K.J. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [---] nr [---] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wskazując, że przebywa w zakładzie karnym. Oświadczył, że we wspólnym gospodarstwie pozostaje z synem (ur. w 2000 r.) i córką (ur. w 1998 r.), nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości i przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Ma oszczędności w kwocie 225,28 zł. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek alimentacyjny w kwocie 800 zł. Do wniosku załączone zostało zaświadczenie z Aresztu Śledczego, zgodnie z którym wnioskodawca przebywa w nim od 26 listopada 2016 r., a stan jego środków pozostawionych do dyspozycji wynosi 0,12 zł. Nie jest zatrudniony odpłatnie. Przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący powyższe wykazał. Na brak możliwości ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie świadczy fakt przebywania w areszcie śledczym i brak odpłatnego zatrudnienia. Jedynymi środkami pieniężnymi, które pozostają do dyspozycji wnioskodawcy jest 0,12 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.