II SA/Wr 2302/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 18 sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w wysokości 50 zł p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Stosownie do obowiązującego w czasie składania w niniejszej sprawie przez J. S. skargi przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 15 września 2003 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wniosła skargę do NSA wysyłając ją listem poleconym w dniu 16 października 2003 r., a zatem już po upływie terminu do jej złożenia. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W tym stanie rzeczy – skoro skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia nie wniosła skargi w ustawowym terminie do sądu administracyjnego – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak wyżej.