II SA/Wr 2304/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie : Asesor WSA Ewa Kamieniecka Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi E. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Starosta Powiatu w Z. Ś.. decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 6 pkt 6 lit. c, art. 26, art. 28 ust. 1 i 2 pkt 5 ust. 7 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514) orzekł o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia za okres od [...]r. do [...]r. w kwocie [...]zł z tytułu zasiłków dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że E. F. na podstawie przedłożonych dokumentów została zarejestrowana jak bezrobotna z prawem do zasiłku od [...]r., a w dniu [...]r. wystąpiła o wyrejestrowanie z ewidencji bezrobotnych z powodu przywrócenia do pracy wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. Ś.. Wydział [...] Pracy z dnia [...]r. sygn. akt [...]od [...]r. u W. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Handlowo-Usługowe "A" w S.. Tym samym Starosta Powiatu uznał, że E. F. nie spełnia przesłanek określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowiącym, iż "bezrobotnym" - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieuczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy i nakazał zwrot pobranego świadczenia od [...]r. do [...]r. w terminie 14 dni od doręczenia decyzji powołując się na art. 28 ust. 1 i 2 pkt 5 powołanej ustawy. W odwołaniu od powyższej decyzji E. F. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 6 lit. c, art. 28 ust. 1 i 2 pkt 5 ust. 7 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wyjaśniając, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. Ś. została przywrócona do pracy oraz zasądzono wynagrodzenie w wysokości dwumiesięcznych poborów za czas pozostawania bez pracy (miesięczne wynagrodzenie brutto [...]zł). Dalej E. F. twierdzi, iż o wniesieniu pozwu o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczną informowała Urząd Pracy, którego pracownik zobowiązał ją do przedstawienia prawomocnego wyroku. Wyrok w tej sprawie uprawomocnił się [...]r., a [...]r. złożyła oświadczenie, że przywrócono ją do pracy. Wojewoda D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu, podzielając ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji, podając, że w dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy w Z. Ś. przesłano świadectwo pracy z dnia [...]r., w którym podano, iż E. F. była zatrudniona w okresie od dnia [...]r. do [...]r. w pełnym wymiarze czasu, "w/w okresie wykonywała pracę od [...]r. do [...] r., następnie w wyniku wyroku Sądu Rejonowego- Sądu Pracy w Z. Ś. została przywrócona do pracy, którą podjęła [...]r., w wyniku wyroku Sądu otrzymała wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy....." Organ II instancji uznał wniesione odwołanie za bezzasadne i wskazał, że zgodnie z art. 28 ust 2 pkt 5 powołanej ustawy za nienależnie pobrane świadczenie uważa się zasiłek lub świadczenie przedemerytalne wypłacone za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu , wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowania z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. F. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 6 lit. c, art. 28 ust. 1 i 2 pkt 5 ust. 7 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wyjaśniając, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. Ś. została przywrócona do pracy oraz zasądzono wynagrodzenie w wysokości dwumiesięcznych poborów za czas pozostawania bez pracy w wysokości [...]zł (miesięczne wynagrodzenie brutto [...]zł). Dalej E. F. twierdzi, iż o wniesieniu pozwu o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczną informowała Urząd Pracy, którego pracownik zobowiązał ją do przedstawienia prawomocnego wyroku. Wyrok w tej sprawie uprawomocnił się [...]r., a [...]r. złożyła oświadczenie, że przywrócono ją do pracy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Podstawą rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia do sądu decyzji administracyjnej są przepisy powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Organ I jak i II instacji ustalając stan faktyczny sprawy przyjął, iż skarżąca E. F. na podstawie przedłożonych dokumentów została zarejestrowana jako bezrobotna z prawem do zasiłku od [...]r., która następnie w dniu [...]r. wystąpiła o wyrejestrowanie z ewidencji bezrobotnych z powodu przywrócenia jej do pracy u W. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Handlowo-Usługowe "A" w S. na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Z. Ś. Wydział [...] Pracy z dnia [...]r. sygn. akt [...]od [...]r. W związku tym Starosta Powiatu uznał, że E. F. nie spełnia przesłanek określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowiącym, iż "bezrobotnym" - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieuczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy i nakazał zwrot pobranego świadczenia od [...]r. do [...]r. w terminie 14 dni od doręczenia decyzji powołując się na art. 28 ust. 1 i 2 pkt 5 powołanej ustawy. Pomimo wprowadzenia pkt 5 do art. 28 ust. 2 z dniem 1.01.2002 r. ustawą z dnia 17.12.2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz. U. z 2001 r. Nr 154 poz. 1793/ należy przyjąć, iż w dniu rejestracji E. F. spełniała przesłanki określone w art. 2 ust. 1pkt. 2 powołanej ustawy bezrobotnego, jak również w okresie pobierania zasiłków dla bezrobotnych. Nie można czynić skarżącej zarzutu, że w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych postanowiła dochodzić swoich roszczeń wobec pracodawcy przed sadem w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę. Wystąpienie pracownika wobec dotychczasowemu pracodawcy o uchylenie decyzji o wypowiedzeniu umowy o pracę nie powoduje, iż otrzymany zasiłek za który wypłacono wynagrodzenie jest świadczeniem nienależnym, bowiem wynik postępowania zmierzający do uchylenia umowy o wypowiedzeniu pracy jest niepewny. Skarżący nie może wstrzymać się z rejestracją jako osoba bezrobotna i zgłosić się do rejestracji w urzędzie pracy dopiero po prawomocnym wyroku niekorzystnym dla niego, bowiem w takim może utracić z powodu upływu terminów uprawnienia przysługujące na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy. Pogląd ten znajduje odzwierciedlenie w wyroku tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5.05.2004 r. sygn. akt 4 II SA/Wr 1240/2001. Organ administracji na podstawie powołanego przepisu art. 28 ust. 2 pkt 5 powinien wystąpić o zwrot wypłaconego świadczenia z tytułu zasiłku dla bezrobotnych w wysokości wypłaconego wynagrodzenia na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Z. Ś. Stosownie do 145 § 1 pkt 1 lit. a decyzja organu administracyjnego podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy. Naruszenie prawa materialnego może mieć postać wadliwej wykładni wówczas gdy organ administracji niewłaściwie zinterpretował treść lub znaczenie przepisu prawa. Konsekwencją tego jest wadliwe ustalenie normy prawnej, która ma w sprawie zastosowanie dla wydania rozstrzygnięcia. Wobec wadliwej wykładni art. 28 ust. 2 pkt 5 powołanej ustawy przez przyjęcie, iż nie należnym świadczeniem jest pełna kwota pobranego zasiłku za okres za który w związku z orzeczeniem sądu wypłacono wynagrodzenie. Zgodnie z art. 152 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany orzec w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. Jednakże w tym przedmiocie nie zachodziła potrzeba orzekania, gdyż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.