II SA/Wr 231/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Halina Kremis po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi H. B. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...]Nr [...] w sprawie zmian w planie zagospodarowania przestrzennego gminy G. postanawia: odrzucić skargę. Sygnatura akt II SA/Wr 231/02 UZASADNIENIE H. B. wniosła osobiście w dniu [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] (Nr [...]) w sprawie zmian w planie zagospodarowania przestrzennego gminy G. Na podstawie uwierzytelnionej kopii karty z dziennika korespondencji Urzędu Gminy G.(k. 26 akt sądowych) sąd ustalił, że wniosek skarżącej "o przywrócenie działce nr [...]funkcji zatwierdzonej uchwałą" wpłynął do urzędu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 czerwca 1993 r. (III ARN 28/93, OSNC 1994/2/44) "Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie zmiany ogólnego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 16, poz. 95 ze zm.)". Sprawa niniejsza dotyczy zaskarżenia uchwały organu samorządu terytorialnego, zatem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego (na tle stanu prawnego, obowiązującego w dniu wniesienia skargi) uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 z późn. zm.) stosowało się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - czyli 30 dni. Jego bieg rozpoczynał się od doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Wedle uchwały 7 sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 r. (FPS 1/98, ONSA 1998, nr 3, poz.. 78) "w sprawię zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ż późn. zm.) stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu". W aktualnym stanie prawnym, według art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, od- 2 Sygnatura akt II SA/Wr 231/02 wołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Z kolei w myśl art. 53 § 1 skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). W konsekwencji, ponieważ skarżąca wezwała do usunięcia naruszenia prawa pismem, które Gmina otrzymała [...], a skarga została wniesiona do sądu dopiero [...], przeto -jako spóźniona, zarówno w stanie prawnym obowiązującym w dniu wniesienia skargi, jak i pod rządami aktualnych unormowań - podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 3