II SA/Wr 231/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w przedmiocie zwrotu utraconego wynagrodzenia za pracę postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 14 lutego 2012 r. skarżący wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. o "zwrot utraconego wynagrodzenia za prace w związku z obowiązkowym stawiennictwem na oględzinach w dniu 14 lutego 2012 r. w charakterze strony, w sprawie wykonywanych robót budowlanych polegających na przebudowie ścianki działowej oddzielającej podest schodowy I piętra od biegu schodów w budynku zlokalizowanym na działce nr ewid. ... przy ul. Ż.". W dniu 15 lutego 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. odmówił uwzględniania wniosku wskazując w uzasadnienia, iż brak jest podstawy prawnej by spełnić żądanie skarżącego. PINB w G. podkreślił, że zgodnie z art. 56 Kodeksu postępowania administracyjnego (t. jedn. z 2000 r., Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwrot kosztów stawiennictwa należy się osobie, która została wezwana do osobistego stawiennictwa na przesłuchanie jako świadek i biegły, dotyczy to również kosztów osobistego stawiennictwa strony, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Organ I instancji zaznaczył, że w niniejszej sprawie zostało wysłane skarżącemu jedynie zawiadomienie z dnia 16 stycznia 2012 r. o wszczęciu postępowania i o przeprowadzeniu dowodu z oględzin (zgodnie z art. 79 k.p.a.). Dodał, że z przedmiotowego zawiadomienia jasno wynikało, że skarżący nie jest wzywany do osobistego stawiennictwa. W skardze z dnia 2 kwietnia 2012 r. (zatytułowanej "pozew") złożonej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o "nakazanie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w G. wypłatę odszkodowania za utracony zarobek w wysokości 81, 26 zł". W uzasadnieniu podniósł, że w zawiadomieniu z dnia 16 stycznia 2012 r. PINB w G. pouczył go, że zgodnie z art. 81 a ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane w czynnościach kontrolnych ma obowiązek uczestniczyć właściciel nieruchomości lub zarządca obiektu budowlanego, a właśnie on jest właścicielem lokalu oraz zarządcą kontrolowanego obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.) Powołane przepisy statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki postępowanie takie nie zostało zakończone wydaniem merytorycznego orzeczenia przez organ II instancji. W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest, że wydane w następstwie złożenia przedmiotowego wniosku przez skarżącego rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G.z dnia 15 lutego 2012 r. jest w istocie postanowieniem, chociaż organ nie nadał mu odpowiedniej formy i nie pouczył skarżącego o możliwości zaskarżenia tego orzeczenia do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. Orzeczenie to zawiera bowiem rozstrzygnięcie, oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony, przywołuje przepisy, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia i posiada podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. W tej sytuacji skarżący, jeśli nie był zadowolony z rozstrzygnięcia PINB w G., zamiast wnosić skargę do Sądu powinien był w pierwszej kolejności złożyć na to rozstrzygnięcie zażalenie do organu II instancji. Brak pouczenia skarżącego przez PINB w G., co do sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia od tego postanowienia, może w takich sytuacjach uzasadniać wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do prawidłowego dokonania takiej czynności. W świetle powyższego złożenie przez skarżącego do Sądu skargi na postanowienie organu I instancji, na które służy mu jeszcze w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia, należy uznać za przedwczesne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.