II SA/Wr 232/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku radcy prawnego A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną postanawia przyznać radcy prawnemu A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 590,40 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt 40/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 110,40 zł (słownie: sto dziesięć 80/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W sprawie, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał C.D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.B.. Ustanowiony z urzędu radca prawny występował w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, dokonał przeglądu akt, sporządził pismo procesowe z dnia 21 listopada 2016 r. uzupełniające argumentację skargi C.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, która została oddalona w całości wyrokiem Sądu z dnia 14 grudnia 2016 r., oraz wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. W treści pisma procesowego z dnia 15 grudnia 2016 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów udzielenia pomocy prawnej według norm przepisanych, oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 1 stycznia 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805 – dalej powoływanego jako Rozporządzenie). Ustanowiony z urzędu radca prawny występował w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, dla której stawkę maksymalną opłaty (wynagrodzenia) określa § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia w kwocie 480 zł - dla spraw innych, gdyż nie dotyczy ona należności pieniężnej, ani decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego. Stosownie do § 4 ust 1 Rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 Rozporządzenia). Ustalając kwotę wynagrodzenia występującego w sprawie z urzędu radcy prawnego, wyznaczonego po wniesieniu skargi, referendarz sądowy przyjął, że z tytułu występowania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w tym z tytułu dokonania przeglądu akt, sporządzenia pisma procesowego uzupełniającego argumentację skargi J. S. oraz złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego tę skargę, przysługuje wynagrodzenie w kwocie 480 zł, tj. w kwocie odpowiadającej pełnej opłacie maksymalnej. Czynności podjęte przez radcę prawnego z urzędu w sprawie odpowiadają bowiem wymagały nakładu pracy, który, zdaniem referendarza sądowego, uzasadnia przyznanie wynagrodzenia w wysokości maksymalnej, przewidzianej w obowiązujących przepisach prawa dla tej kategorii spraw. Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 110,40zł (23% kwoty 480 zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 480 zł, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 110,40 zł, w łącznej kwocie 590,40 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt 40/100). Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715). Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.