II SA/Wr 233/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. i G. P. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2019 r. w ten sposób, że w jego sentencji w miejsce "z dnia [...] r. nr [...]" wpisać "z dnia [...] r. nr [...]". M. P. i G. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2019 r. Sąd uwzględnił powyższą skargę i uchylając zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji podał numer "[...]" zamiast "[...]" oraz datę zaskarżonego postanowienia jako "[...] r." zamiast "[...] r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej zwany p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Instytucja ta znajduje swoje zastosowanie w sytuacji gdy stwierdzona przez Sąd z urzędu omyłka ma charakter oczywisty, a zatem taki której stwierdzenie nie budzi wątpliwości i jest bezsporne w świetle okoliczności przedstawionych w treści orzeczenia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy, w której Sąd w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych omyłkowo w sentencji wyroku jako numer zaskarżonego postanowienia wpisał "[...]" zamiast "[...]" oraz datę "[...] r." zamiast "[...] r.". Stąd mając to na uwadze Sąd postanowił, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., dokonać sprostowania zaistniałej w wyroku omyłki pisarskiej.