II SA/Wr 2333/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: WSA Anna Siedlecka WSA Andrzej Cisek Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2005 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą; II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SA/Wr 2333/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 156 § 1 pkt 7, art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 158 § 1 kpa i art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 139 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącego R. S., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...]r. Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] – 900 na terenie działki nr [...] oraz budowie przyłącza energetycznego przez teren działek nr [...],[...] i [...] w B . W uzasadnieniu Kolegium podało, iż decyzją nr [...] z dnia [...]r. Burmistrz Miasta Z., po uzyskaniu wymaganych uzgodnień od PWIS we W. i Starosty Z., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wyżej wymienionej inwestycji wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy Z. z dnia [...]r. oraz z przepisów szczególnych. Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że decyzję wydano po przeprowadzeniu postępowania w trybie wynikającym z art. 32 Prawa ochrony środowiska ze względu na jej przedmiot, to jest przedsięwzięcie zaliczane – na podstawie przepisów szczególnych – do mogących pogorszyć stan środowiska. W uzasadnieniu omawianej decyzji wskazano, iż wnioskiem z dnia [...]r. skarżący R. S. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. "w imieniu mieszkańców" o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...]r. Burmistrza Miasta Z., zarzucając jej niezgodność z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z., w którym działka nr [...] w B. przeznaczona jest pod poszerzenie drogi i uprawy rolne. Zdaniem skarżącego z mapy dołączonej do decyzji wynika, iż planowane przedsięwzięcie będzie usytuowane na terenie niewątpliwie przeznaczonym pod rozbudowę drogi, a wieża i łącznik falowodowy kontenera rezerwowego będą usadowione bezpośrednio na drodze, po jej poszerzeniu. Ponadto skarżący zarzucił, że omawiana stacja została zlokalizowana na terenie o dominującej funkcji mieszkaniowej, który podlega zakazowi lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych. W opinii Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w omawianej sprawie nie występuje oczywista sprzeczność treści przedmiotowej decyzji z ustaleniami planu, a zatem brak jest podstaw do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 kpa w związku z art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Kolegium stwierdziło, że z materiałów wyżej wymienionego planu nie wynika jednoznacznie, iż działka nr [...] w B. była przeznaczona pod poszerzenie drogi. Z rysunku i tekstu planu wynika jedynie, że działka położona jest w obszarze o symbolu planu C 52, oznaczającym "kompleks upraw polowych i użytków zielonych, las, wyrobisko górnicze, zabudowa mieszkaniowa rozproszona". Teren ten, według zapisów planu dotyczących jego przeznaczenia, nie zmienia użytkowania. Sugerowane przez skarżącego poszerzenie drogi w miejscu, którego dotyczy określona w decyzji inwestycja, zaznaczone jest na rysunku planu w sposób nie pozwalający na dokładną ocenę tego faktu. Kolegium Odwoławcze podniosło, iż z wyjaśnień Burmistrza Miasta Z., zawartych w piśmie z dnia [...]r., wynika, że poszerzenie drogi, nawet gdyby nastąpiło, nie ma wpływu na lokalizację samej stacji bazowej, a dotyczyć może teoretycznie jedynie fragmentu przyłącza, w obrębie przewidzianego do poszerzenia skrzyżowania. Burmistrz podkreślił jednocześnie, że w okresie obowiązywania planu, to jest od [...] r., nie zrealizowano ani jednego zadania dotyczącego poszerzenia drogi. W ocenie Kolegium argumenty zawarte we wniosku skarżącego o konieczności poszerzenia wyżej wymienionej drogi są niezasadne, bo zgodnie z art. 7 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy jest wydawana na podstawie obowiązującego planu. Powołując się na art. 67 ust. 1a cytowanej ustawy Kolegium podniosło, że z informacji uzyskanych przez Kolegium w Urzędzie Miejskim w Z. wynika, iż nowy plan nie został dotychczas opracowany. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego niezasadny jest także zarzut, że projektowana stacja bazowa telefonii cyfrowej zlokalizowana została na terenie o dominującej funkcji mieszkaniowej, bo takich ustaleń obowiązujący plan nie zawiera. Biorąc pod uwagę powyższe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji Burmistrza Miasta Z . We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucił, że powyższa decyzja została wydana bez dokładnego wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia oraz że nie uwzględniono jako dowodów przedłożonego przez skarżącego wypisu z planu oraz pisma Zarządu Dróg Powiatowych. Wywodził, iż decyzja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 156 § 1 pkt 7, art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 § 1 kpa, po rozpatrzeniu powyższego wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...]r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że argumenty skarżącego nie są trafne. Wywodził, iż wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r. dokładnie wyjaśniono treść ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którymi wydana przez Burmistrza miasta Z. decyzja nie jest sprzeczna, a ponadto podkreślono brak w ustaleniach planu zapisów dotyczących poszerzenia drogi. Zdaniem Kolegium Odwoławczego twierdzenie skarżącego jakoby organ ten w uzasadnieniu swojej decyzji uznał, że "wspomniana inwestycja nie obniży dotychczasowego standardu warunków mieszkaniowych" jest bezpodstawne, ponieważ Kolegium skomentowało tylko nieprawdziwość twierdzenia skarżącego o dominującej funkcji mieszkaniowej terenu przeznaczonego pod inwestycję, bo takich ustaleń plan nie zawiera. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na art. 45 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym podniosło, iż zgodnie z tym przepisem istnieje możliwość zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla obszarów, w odniesieniu do których nastąpiło ogłoszenie o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany miejscowego planu do czasu uchwalenia tego planu na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy. Podkreśliło, że jest to zawieszenie fakultatywne, a więc do organu prowadzącego postępowanie należy ocena, czy w konkretnym przypadku istnieją podstawy do takiego zawieszenia. Wskazując, iż w rozpatrywanej sprawie decyzja o warunkach zabudowy dla projektowanej inwestycji wydana została po podjęciu przez Radę Miejską w Z. w dniu [...] r. uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów w granicach administracyjnych miasta i gminy Z., Kolegium uznało, że brak jest okoliczności, które można by wskazać jako przyczyny zawieszenia postępowania w trybie powyższego przepisu. Biorąc pod uwagę powyższe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do zmiany swojej decyzji i orzekło jak wyżej. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu wniósł R. S., domagając się jej uchylenia. W skardze zarzucono, że ustalając warunki zabudowy i zagospodarowania terenu Burmistrz nie wziął pod uwagę obecnego brzmienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślono, iż zgodnie z obowiązującym ogólnym miejscowym planem zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w Z. działka nr [...] jest przeznaczona pod poszerzenie drogi i uprawy polne, a z dołączonej do decyzji Nr [...] mapy zasadniczej wynika, że projektowane przedsięwzięcie będzie usytuowane na terenie, który jest przeznaczony pod rozbudowę drogi, natomiast wieża i łącznik falowodowy kontenera rezerwowego będą usadowione bezpośrednio na drodze po jej poszerzeniu. Wywodzono, że pomimo iż przedmiotowa działka przeznaczona jest na cele rolne i poszerzenie drogi, to znajduje się w zwartej zabudowie, a lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie o funkcji dominującej "mieszkaniowej" objęta jest zakazem wynikającym z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zakazującego lokalizacji obiektów obniżających standard warunków mieszkaniowych. Zarzucono, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera braki, ponieważ nie wiadomo, dlaczego Kolegium nie wzięło pod uwagę dołączonego do akt wyciągu z planu zagospodarowania przestrzennego dla działki [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie nie jest możliwe przeprowadzenie powyższej kontroli z uwagi na istotne braki w materiale dowodowym znajdującym się w aktach administracyjnych. Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy ma treść obowiązującego w czasie podejmowania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy Z. z dnia [...]r., a konkretnie jego zapisy dotyczące terenu, na którym miała zostać zrealizowana przedmiotowa inwestycja. Nadesłane akta administracyjne zawierają opatrzony datą [...]r. wypis z planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. o następującej treści: "Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Z. zatwierdzonymi uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w Z. z dnia [...]r. działka o nr ewid. [...] położona w B. przeznaczona jest pod poszerzenie drogi i uprawy rolne". Tak ogólny zapis nie pozwala na istotne dla rozstrzygnięcia tej sprawy ustalenie, w jakim zakresie przedmiotowa działka przeznaczona została na poszerzenie drogi, a przede wszystkim, czy planowana inwestycja miała być usytuowana poza terenem przeznaczonym na poszerzenie tej drogi. Wspomniany wypis nie obejmuje też pozostałych działek (nr [...] i [...]) wymienionych w decyzji Burmistrza Miasta Z. nr [...] z dnia [...]r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Brak jest przy tym rysunku planu obejmującego omawiany teren planowanego zainwestowania. W decyzji Burmistrza Miasta Z. nr [...] z dnia [...]r. podano, że dla przedmiotowego terenu z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynikają następujące warunki: "symbol jednostki planistycznej: C 52 stan istniejący: Kompleks upraw polowych i użytków zielonych, las, wyrobisko górnicze, zabudowa mieszkaniowa rozproszona. Stan projektowany: Teren nie zmienia użytkowania. Strefa ochronna przy rolniczym stosowaniu gnojowicy. Strefa uciążliwości wyrobiska górniczego". Zapisy zawarte w opatrzonym datą [...]r. wypisie z planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. oraz w decyzji Burmistrza Miasta Z. nr [...] z dnia [...]r. nie są tożsame, co w połączeniu z brakiem rysunku planu uniemożliwia dokonanie należytej kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, a także nie pozwala na dokonanie oceny ewentualnej słuszności argumentów podnoszonych przez skarżącego. Jak już wyżej podkreślono sąd administracyjny powołany jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a oceny tej dokonuje na podstawie stanu prawa i dowodów, jakimi dysponował orzekający organ administracji w dniu podejmowania decyzji. W realiach niniejszej sprawy przeprowadzenie takiej oceny nie jest możliwe z uwagi na istotne braki w materiale dowodowym znajdującym się w aktach administracyjnych przekazanych Sądowi. W tej sytuacji uznać należy, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 75, art. 77, art. 80 i art. 107 kpa, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na powyższe decyzje te należało wyeliminować z obrotu prawnego. Obowiązkiem organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy jest wydanie prawidłowo uzasadnionych decyzji znajdujących potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, zebranym w taki sposób, aby była możliwa ewentualna kontrola ich zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.