II SA/Wr 235/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Olga Białek (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 462/04 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowo-usługowego w Jelczu-Laskowicach postanawia : odrzucić skargę. Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. II SA/Wr 462/04. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowo-usługowego w J. L. W dniu 24 marca 2006 r. J. K. złożyl skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w powyższej sprawie. Powołując się na art. 271 pkt 1 oraz art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o: wznowienie postępowania; o uchylenie wskazanego wyroku, bowiem w sprawie zachodzi nieważność postępowania sądowego, gdyż rażąco naruszono art. 17 § 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.; o zasądzenie od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżącego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazywał jako podstawę wznowienia okoliczność, że w postępowaniu sądowym skład orzekający był sprzeczny z prawem. Wywodził, że doszło do rażącego naruszenia art. 17 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż jak wynika z zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy z dnia 4 maja 2005 r. do składu orzekającego w sprawie skargi J. K. wyznaczony był między innymi sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, podczas gdy kwestionowany wyrok podjęty został w składzie: Sędzia WSA Andrzej Cisek (w miejsce sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza), Sędzia NSA Julia Szczygielska i Sędzia WSA Anna Siedlecka. Ponadto na zarządzeniu widnieje też nieczytelny podpis sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza, jako przewodniczącego składu orzekającego. Opisane okoliczności - zdaniem skarżącego - powodują, że w sposób rażący naruszono przywołany wyżej przepis art. 17 § 2 i z tego tytułu zachodzą podstawy do wznowienia postępowania - stosownie do art. 271 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto skarżący wskazał, że o podstawie wznowienia dowiedział się z treści uzasadnienia do postanowienia NSA w Warszawie z dnia 1 grudnia 2005 r. (sygn. akt II OZ. 1137/05), doręczonego mu w dniu 4 stycznia 2006 r. Z tych względów uważał, że spełnione zostały przesłanki do wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawartych w dziale VII zatytułowanym "Wznowienie postępowania" wynika, że wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń sądowych możliwym do zastosowania w wyjątkowych, ściśle określonych w przepisach ustawy wypadkach. Wniesienie tego środka powoduje, uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego w pierwszym rzędzie na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności. Zgodnie zatem z art. 280 § 1 przywołanej wyżej ustawy, skarga o wznowienie postępowania po wpłynięciu do Sądu kierowana jest na posiedzenie niejawne, na którym Sąd bada dwie zasadnicze kwestie. Po pierwsze czy skarga jest wniesiona w terminie (art. 272 § 2 oraz art. 277 ustawy), po drugie zaś, czy opiera się na ustawowej przesłance wznowienia określonej w wart. 271 lub 273 omawianego aktu. W art. 277 ustawodawca zakreślił trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą tą jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. W rozpatrywanej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał nieważność postępowania (art. 271 pkt 1 przywołanej ustawy), której przyczyną - jak twierdzi - był sprzeczny z prawem skład orzekający Sądu. Sprzeczności tej skarżący dopatruje się - jak wynika z uzasadnienia - w tym, iż z zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy z dnia 4 maja 2005 r. wynika, że w składzie orzekającym na rozprawie wyznaczonym na dzień 15 czerwca 2005 r., przewodniczącym miał być sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, a nie sędzia WSA Andrzej Cisek. Z tego względu zdaniem skarżącego doszło do rażącego naruszenia art. 17 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Skarżący stwierdził również, że o podstawie wznowienia dowiedział się dopiero w dniu 4 stycznia 2006 r. Badając skargę zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 280 § 1, Sąd stwierdził na podstawie akt sprawy nr II SA/Wr 462/04, że skarżący w dniu 25 sierpnia 2005 r. otrzymał w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, zgodnie ze zgłoszonym wnioskiem, kserokopie żądanych przez siebie dokumentów oznaczonych jako K - 12, K-20, K-21. Wśród wydanych dokumentów znajdowała się również kserokopia zarządzenia z dnia 4 maja 2005 r. o wyznaczeniu rozprawy na dzień 15 czerwca 2005 r. z podaniem imiennym składu orzekającego oraz kserokopia protokołu z rozprawy w którym wyszczególnione zostały imiona i nazwiska sędziów składu orzekającego. Z powyższego wynika zatem, że o wskazanej przez siebie podstawie wznowienia postępowania skarżący dowiedział się w dniu 25 sierpnia 2005 r. Powyższe potwierdza również, znany Sądowi z urzędu fakt, że w pozostałych sprawach ze skargi J. K., które w tym samym dniu były rozpatrywane przez kwestionowany skład Sądu (II SAB/Wr 34/04 i II SAB/Wr 4/04), skarżący w zażaleniach z dnia 12 września 2005 r. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sposób jednoznaczny stwierdził, że podnoszona przez niego zmiana składu orzekającego, narusza art. 17 § 2 ustawy i powoduje nieważność postępowania. Przestawione okoliczności potwierdzają również, że skarżący o wskazywanej podstawie wznowienia wiedział już przed dniem 4 stycznia 2006 r. Wobec powyższego należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania - liczony zgodnie z zasadami określonymi w art. 83 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - upłynął w rozpatrywanej sprawie w dniu 25 listopada 2005 r. Skarga J. K. o wznowienie postępowania, wpłynęła natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 24 marca 2006 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Dodatkowo Sąd zauważa, że nawet, gdyby przyjąć, że w przedmiotowej sprawie należy liczyć termin do złożenia skargi (co byłoby dla skarżącego korzystniejsze), od dnia 12 września 2005 r. (tj. od dnia sporządzenia wskazanego wyżej zażalenia), to i tak jego upływ nastąpiłby w dniu 12 grudnia 2005 r., czyli przed dniem złożenia skargi do Sądu. Jak wcześniej wskazywano, zgodnie z art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się ustawowej przesłance wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków obliguje sąd - wobec niemożności merytorycznego rozpoznania sprawy - do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Dotąd powiedziane prowadzi zatem do wniosku, że w przedmiotowej sprawie, wobec niedochowania ustawowego terminu do złożenia skargi, wobec treści art. 280 przywołanej ustawy, Sąd zobowiązany był skargę odrzucić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji postanowienia.