II SA/Wr 2352/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia WSA Daria Sachanbińska – spr. asesor sądowy Grażyna Jeżewska Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004 r. sprawy ze skargi F. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych postanawia umorzyć postępowanie. Skarżący F. C. domagał się uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Pismem procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 27 kwietnia 2004., skarżący cofnął skargę, podając, iż zaliczenie do łącznego okresu zatrudnienia nauki zawodu w rzemiośle stolarskim jest obecnie bez znaczenia, dlatego też prosi o potraktowanie skargi jako " niebyłej ". Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Na zasadzie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ) w razie cofnięcia skargi i umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, skarżącemu zwraca się wpis ; w razie cofnięcia skargi na rozprawie – połowę wpisu. Czynność procesowa skarżącego w świetle materiału sprawy, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości. W związku z tym, że w ocenie Sądu cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne .Należało zatem , zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy; umorzyć postępowanie. Orzeczenie w punkcie drugim wyroku uzasadnia przepis art. 46 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.