II SA/Wr 237/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z wniosków D., M., J. i M. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W z dnia ...., sygn. akt .... postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia D. i M. W. o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, przyznał im prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, a w pozostałym zakresie wniosku nie uwzględnił podkreślając, że ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym I instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań W dniu 18 stycznia 2010 r. skarżący D. i M. W. złożyli na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując, że łączny ich dochód wynosi 2.360 zł. Wśród posiadanych składników majątkowych wymienili udziały we własności działek gruntu o łącznej pow. 2.500 m2. Mają na uwadze obecny etap postępowania (Sąd wydając w dniu 12 stycznia 2010 r. wyrok zakończył postępowanie w I instancji) i uwzględniając wysokość stawek wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika uznać należy, że wniosek skarżących D. i M. W. w zakresie ustanowienia im adwokata jest uzasadniony (art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.)). Z uwagi na fakt, że ww. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. przyznano już skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem skarżących w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2 sentencji).