II SA/Wr 237/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosków D.i M. W. oraz M.W.i J. W. w przedmiocie wymierzenia grzywny D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008r. sygn. akt IISA/Wr 1350/03 postanawia odrzucić zażalenie z dnia 31 sierpnia 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt IISA/Wr 237/09 o odrzuceniu zażalenia z dnia 22 czerwca 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt IISA/Wr 237/09. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w drodze zażalenia przez D. W., działającą w imieniu własnym i jako pełnomocnik skarżącego M.W. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r. tutejszy Sąd odrzucił powyższe zażalenie, wywodząc, iż nie zostało ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącą. Rozstrzygnięcie, o którym mowa powyżej zostało doręczone D. W. w dniu 8 września 2010 r. wraz z pouczeniem, iż przysługuje od niego zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. W dniu 31 sierpnia 2010 r. D. W. i M. W. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do postanowień art. 197 § 2 powyższej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Niedopuszczalne jest złożenie zażalenia przed doręczeniem odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, bowiem zgodnie z art. 194 § 2 cyt. ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Warunkiem zatem skutecznego złożenia zażalenie jest uprzednie doręczenie stronie skarżącej kwestionowanego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu 8 września 2010 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sprawy - k. 277), a więc 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia zaczął biec dopiero od 9 września 2010 r. Zażalenie natomiast zostało wniesione już w dniu 31 sierpnia 2010 r., czyli jeszcze przed dniem jego doręczenia stronie. Jest ono zatem przedwczesne. Na marginesie wskazać należy, że D. W. wniosła ponownie zażalenie w dniu 10 września 2010 r. a zatem w ustawowym terminie. W celu nadania dalszego biegu zażaleniu z dnia 10 września 2010 r. koniecznym stało się odrzucenie poprzedzającego go zażalenia z dnia 31 sierpnia 2010 r. Mając zatem na uwadze powyższe i kierując się dyspozycją z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.