II SA/Wr 237/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-06-02

Skład orzekający: Władysław Kulon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący podnosi zarzut sprzeczności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wskazuje na poniesione wydatki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że podniesione przez Prokuratora Rejonowego argumenty, w tym dotyczące wydatków na roboty budowlane i sprzeczności z planem miejscowym, nie uzasadniają wstrzymania wykonania. Sąd podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania prawdopodobieństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a poniesione wydatki mogą być rekompensowane przez Skarb Państwa w drodze odpowiedzialności odszkodowawczej.
Stan faktyczny
Prokurator Rejonowy w O. złożył skargę na decyzję Starosty Powiatu W. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Wraz ze skargą wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że inwestor wykonuje roboty budowlane, a sprzeczność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego może doprowadzić do szkody w postaci poniesionych wydatków. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku Prokuratora Rejonowego w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w O. na decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Prokurator Rejonowy w O. (dalej jako: "wnioskodawca") pismem z dnia 21 lutego 2022 r. wniósł skargę na decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor wykonuje roboty budowlane. Zdaniem wnioskodawcy zachodzi konieczność wstrzymania tych prac do czasu dokonania oceny legalności wskazanej decyzji, w przeciwnym razie, w szczególności wobec zarzutu sprzeczności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dojdzie do szkody wyrażającej się wydatkami poczynionymi na te prace w sytuacji, jeśli na skutek niniejszej skargi zostanie ona wyeliminowana z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozostawia też wątpliwości, że to strona skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności powinna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne. Analizując pod tym kątem złożony w sprawie wniosek Sąd stwierdził, że podnoszone we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji argumenty nie wskazują na prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani też na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślić należy, że nie jest taką okolicznością dokonanie wydatkowania środków finansowych celem wykonania decyzji administracyjnej. Skarb Państwa ponosi bowiem odpowiedzialność odszkodowawczą za szkody wyrządzone decyzją niezgodną z prawem. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. CBOSA). Z kolei w odniesieniu do podnoszonych we wniosku okoliczności przemawiających, zdaniem wnioskodawcy, za wstrzymaniem objętej wnioskiem decyzji, dotyczących sprzeczności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wskazać należy, że przywoływana argumentacja odnosi się w istocie do merytorycznych aspektów sprawy, które na tym etapie postępowania nie mogłyby przesądzać o zasadności rozpoznawanego wniosku. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania aktu nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło