II SA/Wr 238/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędzia WSA Alicja Palus, Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/, Protokolant Paweł Kysiak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi L.S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i odmowy wydania pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Starosta Z. na podstawie art. 35 ust.3 i art.82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz.1118 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku L.S. z dnia 10 kwietnia 2006 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania zespołu budynków gospodarczych na cele usługowo-handlowe na terenie działek nr 68/14, 67/10, 67/11 w Z.Śl. przy ul. [...] z powodu niezgodności zamierzenia z ustaleniami decyzji nr [...] o warunkach zabudowy i niezgodności przedłożonego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wnioskiem z dnia 10.04.2006 r. inwestor wystąpił o udzielenie pozwolenia na przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania zespołu budynków gospodarczych na cele usługowo-handlowe na terenie działek nr ew. 68/14, 67/10, 67/11 przy ul. [...] w Z.Śl. Do wniosku dołączył projekt budowlany, decyzję nr [...] z dnia [...] o warunkach zabudowy oraz oświadczenie o prawie władania nieruchomością dla działek jak we wniosku. Po zapoznaniu się z przedłożonymi dokumentami oraz uwzględnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego potwierdzającej rozebranie budynków gospodarczych na działkach nr 67/10 i 67/11 organ wydał decyzję nr [...] z dnia [...] o umorzeniu postępowania w sprawie . Od tak podjętej decyzji inwestor złożył odwołanie skutkiem, czego organ II instancji uchylił decyzję o umorzeniu postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wykonując zalecenia organu odwoławczego, organ I instancji wspólnie z przedstawicielami nadzoru budowlanego dokonał w dniu 20.09.2006 r. oględzin miejsca inwestycji opisanego we wniosku inwestora i stwierdził, że budynki gospodarcze na działkach nr 67/10 i 67/11 zostały rozebrane z pozostawieniem fundamentów oraz części ściany zewnętrznej w złym stanie technicznym o wym. ok. 4,5x 2,0 m od strony granicy z działką nr 66/2. Tym samym potwierdzono, że budynki gospodarcze na wymienionych działkach faktycznie zostały rozebrane jednak inwestor wbrew decyzji nakazowej PINB [...] z dnia [...] nie dopełnił obowiązku całkowitej rozbiórki obiektu pozostawiając część ściany i fundamenty. Po ustaleniu stanu faktycznego organ postanowieniem nr [...] z dnia [...] wezwał inwestora do usunięcia wskazanych nieprawidłowości dotyczących projektu budowlanego i wniosku inwestora w terminie do 6 listopada 2006 r. W dniu 6 listopada 2006 r. inwestor przedłożył uzupełniony projekt budowlany. Do projektu budowlanego dołączył pismo Pracowni Urbanistyczno-Architektonicznej A z dnia 3 listopada 2006 r., orzeczenie techniczne fundamentów po rozebranych budynkach, oraz oświadczenie o prawie władania działką nr 68/13 - bez podpisu składającego oświadczenie. Po analizie przedłożonych dokumentów ustalono, iż inwestor złożył wniosek na przebudowę i zmianę sposobu użytkowania budynków gospodarczych na działkach nr ew. 68/14, 67/10, 67/11 przy ul. [...] w Z.Śl. Projekt budowlany zgodnie z zapisem w części opisowej do projektu zagospodarowania (str. 9) wskazuje teren inwestycji na działkach jak wyżej oraz działkach nr 68/9 i 68/13. W oparciu o część graficzną projektu zagospodarowania ustalono lokalizację inwestycji w granicach działek wskazanych we wniosku inwestora i działce nr 68/13. Projekt budowlany załączony do wniosku zatytułowany jest identycznie jak treść wniosku. Analizując jednak jego treść organ stwierdził sprzeczność pomiędzy częścią opisową a rysunkową projektu. W części opisowej autor formułuje bowiem zapisy z których wynika istnienie budynków nie tylko na działce nr 68/14 czy 68/9 ale i na działce nr 67/10 i 67/11 ( strona nr 3, 4, 9) z pominięciem faktu fizycznej rozbiórki potwierdzonego decyzją nr [...] PINB i protokółem kontroli z dnia 20-09-2006 r. Z części rysunkowej jednoznacznie wynika, że na działce nr 67/10 i 67/11 projektowany jest nowy obiekt od poziomu fundamentów z funkcjonalnym połączeniem do istniejącego budynku na działce nr 68/14 - dowód rysunek nr 2 i 3. W części rysunkowej ( rys. 4 i 5) fundamenty opisano jako istniejące natomiast w części opisowej (strona 5) podano opis projektowanych robót ziemnych i fundamentów. Na stronie 8 autor projektu wzywa do potwierdzenia przyjętych warunków geotechnicznych po wykonaniu wykopów pod fundamenty. Generalnie opis do części architektoniczno-budowlanej projektu formułuje zdaniem organu takie zapisy z których wynika, że realizowana ma być zabudowa od podstaw w tym również dla działki 68/14. Nie wskazano w ocenie organu robót budowlanych związanych z przebudową istniejącego na tej działce budynku. W konsekwencji tegoż organ stwierdził, iż w oparciu o przedłożony projekt budowlany zamierzenie inwestora jest niezgodne z ustaleniami przedłożonej decyzji o warunkach zabudowy i wnioskiem w sprawie. W decyzji Burmistrza Z.Śl. z dnia [...], Nr [...] o warunkach zabudowy jako przedmiot zamierzenia opisano cyt.: "nadbudowa, przebudowa i adaptacja istniejących budynków gospodarczo-usługowych na cele działalności usługowo-handlowej" na terenie działek nr 67/10, 67/11, 68/14, 68/9 oraz 68/13 Obręb centrum w Z.Śl. przy ul. [...]. Skoro zaś budynki na działkach nr 67/10 i 67/11 zostały rozebrane, czyli nie istnieją to zdaniem organu, nie można ich adaptować czy przebudowywać. Można postawić nowe budynki ale po przedłożeniu nowej decyzji o warunkach zabudowy uwzględniającej takie ustalenia. Organ nie zgodził się również z interpretacją zawartą w piśmie z dnia 3 listopada 2006 r. Pracowni A, jakoby rozbiórka części obiektów z zachowaniem fundamentów i realizacja w tym miejscu obiektów w dotychczasowym obrysie oraz w dopuszczonych decyzją parametrach mieściła się w sformułowaniu "nadbudowa, przebudowa i adaptacja istniejących budynków gospodarczych" w przypadku, kiedy takie obiekty nie istnieją Prawo budowlane w art. 3 ust. 7a definiuje pojęcie przebudowy a w art. 71 zmiany sposobu użytkowania i oba te pojęcia mają zastosowanie jedynie do obiektów istniejących. Zdaniem organu, pozostawione po obiekcie fundamenty (nie zakończona rozbiórka) nie są obiektem budowlanym ani budynkiem w rozumieniu art. 3 prawa budowlanego. W tej sytuacji budowa od fundamentów budynku jest sprzeczna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy dla działek 67/10 i 67/11. Nie można interpretować pojęcia "nadbudowa istniejącego budynku" jako nadbudowę na istniejących fundamentach, ponieważ w przedmiotowej sprawie decyzja o.w.z. wyraźnie wskazuje, że nadbudowa dotyczy budynku nr 1 na działce 68/9. W zaistniałej sytuacji inwestor winien przedłożyć decyzję o warunkach zabudowy, której ustalenia umożliwiałyby, rozbudowę poziomą istniejącego budynku położonego na działce 68/14. Nadto organ podkreślił, że przedłożony do wniosku projekt budowlany nie spełnia wymogów opisanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. z 2003 r. Nr 120 poz.1133). Projekt zagospodarowania sporządzono na nieaktualnej kopii mapy zasadniczej nie uwzględniającej rozbiórki obiektów i to pomimo posiadania aktualnej kopii mapy dołączonej do projektu. Na projekcie planu zagospodarowania błędnie oznaczono granice działek należących do inwestora, nie opisano wszystkich oznaczeń graficznych, liczby i wymiarowania miejsc parkingowych wraz z rzędnymi posadowienia, wymiarowania podjazdu dla niepełnosprawnych. Układ przewodów infrastruktury technicznej (zasilanie energetyczne) rozbieżny, co do lokalizacji na innych kopiach planu (cz. instalacyjna). W części opisowej do projektu zagospodarowania brak zaś w ocenie organu etapowania i kolejności realizacji całości zamierzenia opisanego w decyzji o warunkach zabudowy. Projekt nie zawiera opisu istniejącego stanu zagospodarowania terenu, omówienia przewidywanych zmian i projektowanego zagospodarowania, zestawienia powierzchni zabudowy dla poszczególnych działek, powierzchni parkingów i terenów zieleni zgodnie z § 8 ust. 2 w/w rozporządzenia. Przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania naruszają zdaniem organu ustalenia §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690). Działka nr ew. 68/13 przyległa do działek nr 68/14 i 67/10 sklasyfikowana jest jako działka budowlana Bp z ustanowioną służebnością przejazdu i przejścia do działek do niej przyległych, co nie oznacza, że przy zachowaniu statusu służebności nie może być zabudowana . W granicy z tą działką inwestor w ścianie zewnętrznej zaprojektował w poziomie piętra otwór drzwiowy z dobudowaną zewnętrzną klatką schodową oraz okap dachowy naruszający granicę po obrysie. Organ wskazał przy tym, iż przytoczony powyżej przepis nie dopuszcza lokalizowania okna w ścianie zewnętrznej usytuowanej w granicy oraz okapów naruszających granicę. Istotny dla sprawy jest również fakt rozbudowy istniejącego na działce nr 68/14 budynku o zewnętrzną klatkę schodową, dla której inwestor nie uzyskał warunków zabudowy w przedłożonej decyzji o warunkach zabudowy. W decyzji o warunkach zabudowy pkt.3 ograniczono przedmiot inwestycji do istniejącego obrysu murów zewnętrznych istniejących budynków bez możliwości rozbudowy poziomej. Przedstawione w projekcie budowlanym rozwiązania nie zostały uzgodnione w zakresie spełnienia wymogów higieniczno- sanitarnych z właściwym rzeczoznawcą stosownie do art. 3 ust 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122 poz. 851 tekst jednolity ze zmianami). Do projektu budowlanego nie przedłożono ekspertyzy technicznej (za wyjątkiem pozostawionych fundamentów) istniejącego na działce nr 68/14 budynku gospodarczego z uwzględnieniem stanu technicznego podłoża wymaganej na podstawie § 206 ust. 2 w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W dalszej części uzasadnienia swej decyzji, organ podkreślił, iż warunkiem koniecznym do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wynikającym z art. 32 ust. 4 pkt. 2 Prawa budowlanego, jest złożenie przez inwestora oświadczenia o prawie władania nieruchomością. Dla działki nr 68/13 inwestor przedłożył zgodę właściciela na lokalizację w jej granicach schodów zewnętrznych. Zgoda właściciela nieruchomości w obowiązującym stanie prawnym stanowi podstawę dla inwestora do złożenia oświadczenia o prawie władania nieruchomością. Wprawdzie oświadczenie takie inwestor "złożył", ale nie zaopatrzył go w podpis składającego, tym samym należy stwierdzić, że nie nabrało ono cech wymaganego dokumentu. Zdaniem organu, inwestor winien był złożyć stosowne oświadczenie nie tylko co do schodów, ale również: parkingu, podjazdu dla niepełnosprawnych i sieci infrastruktury technicznej. Nadto organ podkreślił, że projektanci Pan M. i Pan C. nie udokumentowali posiadania uprawnień budowlanych do projektowania w obiektach budowlanych o kubaturze powyżej 1000m3 stosownie do przedmiotu opracowania. Projektanci i sprawdzający za wyjątkiem Pani M. i Pani R. nie złożyli oświadczenia wynikającego z art. 20 ust. 4 Prawa Budowlanego Wprawdzie tekst oświadczenia został umieszczony na stronie tytułowej projektu, ale nie złożyli pod nim podpisów. Dalej organ wskazał, że projekt budowlany nie spełnia wymogów § 3 ust. 1 pkt 1, § 4 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie projektu budowlanego. Nieczytelnie opisano projektantów i sprawdzających, metryki projektów bez tytułu, specjalności, numerów uprawnień, dat, nie korespondują z podpisami i pieczęciami nad nimi bez nazwisk sprawdzających. Reasumując organ stwierdził, że inwestor nie skorzystał z możliwości ujednolicenia, weryfikacji i doprowadzenia do spójności wniosku, projektu budowlanego i decyzji o warunkach zabudowy oraz nie doprowadził projektu budowlanego do zgodności z obowiązującym prawem budowlanym, stąd orzeczono jak wyżej. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody D. złożył L.S. reprezentowany przez pełnomocnika D.M. Strona w odwołaniu nie zgadzała się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, twierdząc, iż powody powoływane w uzasadnieniu decyzji są bezpodstawne, zaś wymagania formułowane przez organ wykraczają poza jego uprawnienia. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że z przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm./ wynika wprost, iż sprawdzenie projektu zagospodarowania terenu z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy jest obowiązkowe. Realizując powyższy obowiązek organ pierwszej instancji stwierdził niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy podziela stanowisko prezentowane w decyzji organ I instancji. W istocie bowiem przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy jest nadbudowa, przebudowa i adaptacja istniejących budynków gospodarczo-usługowych na cele działalności usługowo-handlowej, tymczasem według stanu faktycznego ustalonego ponad wszelką wątpliwość zarówno przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z.Śl. na podstawie przeprowadzonych oględzin popartych dokumentacją fotograficzną, przekazaną organowi orzekającemu, jak i na podstawie innych dowodów, w tym aktualnej mapy do celów projektowych zaktualizowanej w październiku 2006 r. (str. 72 projektu budowlanego), wskazane do rozbudowy i nadbudowy budynki na działkach: 67/10, 67/11, nie istnieją. Stwierdzenie tego faktu czyni bezprzedmiotowym dalsze postępowanie, którego przedmiotem jest nadbudowa, przebudowa i adaptacja tych budynków, których nie ma. W tej sytuacji ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, zwłaszcza dotyczące warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego, w obecnym stanie faktycznym stały się w ocenie organu odwoławczego bezprzedmiotowe. Warunki tej decyzji ustalono bowiem w październiku 2005 r. na podstawie analizy urbanistycznej przeprowadzonej w innym stanie faktycznym, obecnie nieaktualnym, i dla innego zamierzenia niż to, które przedstawiono w projekcie przedłożonym do zatwierdzenia. W tej sytuacji stwierdzona rozbieżność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, uniemożliwia zatwierdzenie projektu budowlanego, co musi skutkować wydanie decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę wnioskowanego zamierzenia. W konsekwencji powyższych ustaleń, organ odwoławczy stwierdził, że wydana przez organ pierwszej instancji decyzja prawa nie narusza. W skardze na powyższą decyzję, wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżący podkreślił, iż z zaskarżonej decyzji wynika, że inwestor kolejny raz składa odwołanie w sprawie zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę. Z uzasadnienia do decyzji Wojewody D. nr [...] z dnia [...] (strona 3) można bezsprzecznie wywnioskować, że należy podjąć wszechstronne działania zmierzające do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Inwestor podjął takie starania i przedłożył Staroście Powiatowemu wydającemu pozwolenie na budowę: 1. Orzeczenie stanu technicznego pozostałych fundamentów po rozbiórce budynku wraz z częściowymi ścianami zewnętrznymi. 2. Protokół Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z.Śl. z dnia 20 września 2006 roku. 3. Wyjaśnienie urbanisty, który opracowywał decyzję nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] Burmistrza Z.Śl. 4. Nową mapę do celów projektowych wykonaną przez uprawnionego geodetę na której zaznaczono istniejące fundamenty. Skarżący podkreślił, że z przedłożonych dokumentów bezspornie wynika, iż istnieją fundamenty budynku i częściowo ściany, a więc przedłożone dokumenty są w ocenie skarżącego wystarczające do wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu, a decyzja Wojewody nr [...] z dnia [...] jest w sprzeczności z decyzją nr [...] z dnia [...]. Ponadto skarżący zarzucił, iż błędnie podane są w przedmiotowej decyzji dane inwestora. Wojewoda D. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę uprawniony był jedynie w tym postępowaniu do zbadania, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 § 1 lub art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak Z. poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z [...], Nr [...]. Wskazać należy, że Starosta Z. wydając decyzję z dnia [...], Nr [...] odmawiającą skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania zespołu budynków gospodarczych na cele usługowo-handlowe na terenie działek nr 68/14, 67/10 i 67/11 w Z., jako podstawę materialno-prawną powołał przepis art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis zaś art. 35 ust.1 Prawa budowlanego obliguje organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego do sprawdzenia: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7. Podkreślić przy tym należy, że postępowanie zmierzające do wydania pozwolenia na budowę, wszczyna się jedynie na wniosek, co potwierdza przepis art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Do wniosku tegoż, w myśl art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, inwestor obowiązany jest dołączyć określone tym przepisem dokumenty, w tym m. innymi: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami oraz zaświadczeniem o wpisie projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niesporne jest w sprawie, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało wniesionym przez skarżącego w dniu 10 kwietnia 2006 r. wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę - polegającą na przebudowie wraz ze zmianą sposobu użytkowania zespołu budynków gospodarczych na cele usługowo-handlowe na terenie działek nr 68/14, 67/10 i 67/11 w Z.Śl. przy ul.[...]. Do wniosku tegoż skarżący dołączył między innymi decyzję Burmistrza Z.Śl. z dnia [...], Nr [...] o ustaleniu na rzecz L.S. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie zagospodarowania terenu w zakresie realizacji: "nadbudowy, przebudowy i adaptacji istniejących budynków gospodarczo-usługowych na cele działalności usługowo-handlowej" na terenie działek nr 67/10, 67/11, 68/14, 68/9 oraz 68/13 Am.7 Obręb Centrum w Z.Śl. W decyzji tej w pkt. 1, organ ustalił przedmiot inwestycji jako: "nadbudowa, przebudowa i adaptacja istniejących obiektów produkcyjno-gospodarczo-usługowych na cele handlowo- usługowe oznaczonych nr 1 i 2 w załączniku graficznym". Z akt sprawy niewątpliwie również wynika, że decyzją z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z.Śl. powołując się na przepis art. 67 ust.1 Prawa budowlanego nakazał L.S. zam. Z.Śl. ul. [...] właścicielowi budynków gospodarczych położonych na nieruchomości w Z.Śl. przy ul. [...] (działka o numerze ewidencyjnym gruntów 67/10 i 67/11) w terminie od 20 czerwca 2005 r. do 31 lipca 2005 r.: 1) dokonać rozbiórki następujących obiektów: - budynku gospodarczego parterowego o powierzchni zabudowy 126,0m2 położonego na działce nr 67/10; - budynku gospodarczego parterowego o powierzchni zabudowy 64,0 m2 położonego na działce nr 67/11 2) uporządkować teren po rozbiórce. Następnie decyzją z dnia [...] Nr [...] tenże sam organ nadzoru budowlanego powołując się na przepis art.105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie w/w dwóch budynków gospodarczych położonych w Z.Śl. Ul. [...] /działki o nr ewidencyjnym gruntów 67/10 i 67/11/, z tej to przyczyny, że dokonana w dniu 27 lipca 2005 r. wizja terenu potwierdziła fakt rozebrania tych budynków wraz z uporządkowaniem terenu. Z lektury akt sprawy niewątpliwie także wynika, a świadczy o tym m. innymi protokół z oględzin z 20 czerwca 2006 r. opisanej wyżej nieruchomości oznaczonej jako działka nr 67/10 i 67/11, że w wyniku dokonanej rozbiórki przedmiotowych obiektów, pozostały jedynie fundamenty oraz część muru ściany zewnętrznej. Niesporne jest również w niniejszej sprawie, że postanowieniem z dnia [...], Nr [...], wydanym na podstawie art.35 ust.3 Prawa budowlanego, Starosta Z. rozpatrując wniosek L.S. z 10 kwietnia 2006r. w sprawie przebudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania zespołu budynków gospodarczych na cele usługowo-handlowe na terenie działek nr 68/14, 67/10 i 67/11 w Z.Śl. przy ul. [...], nałożył na inwestora obowiązek usunięcia w terminie do dnia 6 listopada 2006 r. określonych nieprawidłowości w przedłożonej do wniosku dokumentacji, w tym m. innymi weryfikacji wniosku i projektu budowlanego z uwzględnieniem faktycznego stanu zabudowy nieruchomości na działkach nr ew. 68/14, 67/10, 67/11, 68/13 i decyzji nr [...] o warunkach zabudowy lub przedłożenia nowej decyzji o warunkach zabudowy obejmującej zakres przedmiotowy projektu budowlanego załączony do wniosku, przedłożenie ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynków z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego istniejących obiektów i fundamentów objętych projektem budowlanym stosownie do wymogów § 206 ust 2 w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W wykonaniu nałożonych powyższym postanowieniem obowiązków, inwestor przy piśmie z dnia przedłożył organowi jedynie skorygowany projekt budowlany wraz z pismem Pracowni Urbanistyczno-Architektonicznej A w D. z dnia 3 listopada 2006 r., orzeczeniem technicznym stanu fundamentów pozostałych na działce nr 67/10 i 67/11 w Z.Śl. oraz oświadczeniem inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością - działką nr 68/13 na cele budowlane /brak podpisu na tymże oświadczeniu/. Starosta Z. po przeprowadzeniu analizy zgromadzonych w sprawie materiałów, opisaną wyżej decyzją z dnia [...], odmówił L.S. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie przebudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania zespołu budynków gospodarczych na cele usługowo-handlowe na terenie działek nr 68/14, 67/10, 67/11 w Z.Śl. przy ul. [...], stwierdzając niezgodność zamierzenia z ustaleniami decyzji z dnia [...], Nr [...] o warunkach zabudowy i niezgodności przedłożonego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Organ odwoławczy podzielił w pełni stanowisko organu pierwszej instancji, utrzymując w mocy decyzję tegoż organu. W świetle zgromadzonych w sprawie materiałów, Sąd w pełni podziela stanowisko organów, że zachodziły podstawy do wydania w sprawie kwestionowanych przez skarżącego decyzji. Rozwijając to stwierdzenie wskazać należy, że istotne znaczenie w niniejszej sprawie miała kwestia ustalenia pojęcia "przebudowa". Definicję tegoż pojęcia ustawodawca zawarł w art. 3 pkt.7a Prawa budowlanego, przyjmując, że "przebudowa" to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Aby móc zatem mówić o "przebudowie", musi istnieć obiekt budowlany w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, który podlegać będzie określonym pracom. Zgodnie zaś z art.3 pkt.1 lit.a Prawa budowlanego, pod pojęciem obiektu budowlanego należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, gdy budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach /art.3 pkt.2 Prawa budowlanego/. W świetle powyższej regulacji nie można przyjąć, by istniejące na działce nr 67/10 i 67/11 fundamenty oraz część muru ściany zewnętrznej odpowiadały cyt.wyżej definicji legalnej obiektu budowlanego. Tym samym nie można mówić o "przebudowie", skoro cyt. wyżej przepis art.3 pkt.7a Prawa budowlanego wymaga "istniejącego obiektu budowlanego", a w niniejszej sprawie obiekty takie faktycznie nie istnieją. Istotne jest również przy tym i to, że znajdująca się w aktach sprawy opisana wyżej decyzja Burmistrza Z.Śl. z dnia [...], Nr [...] o warunkach zabudowy, przedłożona przez inwestora przy ubieganiu się o wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę, ustaliła warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie zagospodarowania terenu w zakresie realizacji: "nadbudowy, przebudowy i adaptacji istniejących budynków gospodarczo-usługowych na cele działalności usługowo-handlowej" na terenie działek nr 67/10, 67/11, 68/14, 68/9 oraz 68/13 Am.7 Obręb Centrum w Z.Śl. W tej sytuacji bez znaczenia prawnego pozostaje interpretacja /wykładnia/ ustaleń tejże decyzji Burmistrza Z.Śl. z dnia [...], Nr [...], dokonana przez autora sporządzającego projekt tej decyzji, a ujęta w piśmie Pracowni Urbanistyczno-Architektonicznej A w D. z dnia 3 listopada 2006r. Zgodzić się w pełni należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że warunki zabudowy ustalono na podstawie analizy urbanistycznej przeprowadzonej w innym stanie faktycznym, w konsekwencji dla innego zamierzenia inwestycyjnego niż w niniejszej sprawie, a ujętego w projekcie budowlanym przedłożonym do zatwierdzenia. W tej sytuacji, skoro skarżący pomimo nałożenia przez organ pierwszej instancji obowiązku weryfikacji wniosku i projektu budowlanego z uwzględnieniom faktycznego stanu zabudowy nieruchomości na działkach nr ew. 68/14, 67/10, 67/11, 68/13 i decyzji nr [...] o warunkach zabudowy lub przedłożenia nowej decyzji o warunkach zabudowy obejmującej zakres przedmiotowy projektu budowlanego załączonego do wniosku /pkt.1 postanowienia z dnia [...], Nr [...]/, nie usunął tychże nieprawidłowości, to w ocenie Sądu zachodziły przesłanki do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. W okolicznościach niniejszej sprawy, trafne jest tym samym stwierdzenie organu odwoławczego, iż wykazana przez organ pierwszej instancji rozbieżność projektu budowlanego z ustaleniami przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy, uniemożliwiała zatwierdzenie projektu budowlanego, a w konsekwencji uniemożliwiała wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego. Ustosunkowując się do zarzutu skargi, iż w zaskarżonej decyzji błędne są dane inwestora, Sąd stwierdza, iż istotnie w tzw. "rozdzielniku", omyłkowo organ wpisał: "W.S.", zamiast "L.S.", jednakże uchybienie to nie ma istotnego znaczenia w niniejszej sprawie. Sąd nie podziela także zarzutu skargi, że zaskarżona decyzja pozostaje w sprzeczności z decyzja kasacyjną tegoż organu z [...], Nr [...]. Analiza akt sprawy wskazuje, że organ pierwszej instancji przeprowadzając ponownie postępowanie administracyjne zastosował się do wytycznych organu odwoławczego zawartych w opisanej wyżej decyzji z [...], nie naruszając przy tym tak przepisów procedury administracyjnej, jak i przepisów prawa materialnego. Stąd nie znajduje potwierdzenia podniesiony zarzut o sprzeczności zaskarżonych, a wydanych w niniejszej sprawie decyzji z decyzją Wojewody D. z [...], Nr [...]. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, by decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów tak prawa materialnego jak i prawa procesowego. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi L.S. i wobec tego oddalił ją w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. H.B. 14.01.2008r.